Thuiskomen vóór je sterft
Het verbaast me steeds opnieuw... Hoeveel mensen waaronder coaches, therapeuten, rouwbegeleiders, ... ervan uitgaan dat je pas écht "Thuis" bent wanneer je het aardse, fysieke bestaan verlaat. Alsof het lichaam een obstakel is dat eerst moet verdwijnen.
Maar wat als dit helemaal niet waar is? Wat als Thuiskomen ook hier mogelijk is - terwijl je leeft, ademt, voelt, struikelt en opnieuw opstaat?
Want zodra je werkelijk Thuis komt in jeZelf, maakt het uiteindelijk niet meer uit of je nog een fysiek lichaam hebt of niet. Dan weet je gewoon: de Bron zit niet ergens buiten jou. Niet pas bereikbaar na de dood.
De Bron leeft in jou.
Dit In-Zicht verandert alles.
Veel mensen hopen - bewust of onbewust - dat sterven een soort ontsnapping zal zijn. Een einde aan pijn, verwarring, verdriet of innerlijke strijd. Maar een fysieke dood lost geen innerlijke afscheiding op. Wat niet geheeld werd in bewust-Zijn, verdwijnt niet zomaar omdat het lichaam verdwijnt.
Zoals je je gedachten, overtuigingen en innerlijke patronen overal met je meedraagt tijdens je leven, zo draagt de ziel haar on-op-geloste stukken ook verder met zich mee.
Dit klinkt misschien wel confronterend, maar eigenlijk is het ongelooflijk bevrijdend!
Want als je niet hoeft te wachten op de dood om vrede te vinden, dan betekent het ook dat je nú kunt helen. Nú kunt ontwaken. Nú kunt op-lossen wat vastzit.
Niet door weg te vluchten van het aardse, maar door er volledig Aan-Wezig in durven Zijn.
De echte transformatie gebeurt niet wanneer je het leven verlaat. Ze gebeurt wanneer je stopt met jeZelf te verlaten. Wanneer je Aan-Wezig blijft in alles wat gevoeld wil worden. Wanneer je niet langer vecht tegen het mens-zijn. Wanneer je ontdekt dat het Goddelijke zicht niet buiten het aardse bevindt, maar er dwars doorheen stroomt.
Vanaf dat moment verandert de hele betekenis van leven en dood.
Dan verdwijnt de angst langzaam. Dan wordt het lichaam geen gevangenis meer, maar een tijdelijke vorm waarin bewust-Zijn zich mag ervaren. Dan hoef je nergens meer naartoe om Thuis te komen.
Omdat je beseft: je was het al-tijd al.
L.

Reacties
Een reactie posten