Love by YOU

 De dag die de Ziel al kende Vanuit een spiritueel bewustZijn is ons lichaam niet wie wij zijn. Het is een tijdelijk voertuig waardoor een klein deel van onze Ziel zich op aarde kan uitdrukken. Het overgrote deel van onze Ziel is nooit werkelijk weggegaan. Het is nog steeds Eén met de Bron.  Wij leven hier als een unieke uitdrukking van iets dat oneindig veel groter is dan onze menselijke persoonlijkheid ooit kan bevatten. Onze Ziel kent het Vol-ledige landschap van onze levensreis. Zij weet waarom zij hier kwam. Welke er-Varingen zij wilde opdoen. Welke mensen zij zou ont-moeten. Welke lessen zouden bijdragen aan haar groei. En ook wanneer haar aardse reis voltooid zal Zijn. Vanuit dit perspectief is het moment waarop de Ziel het lichaam verlaat geen vergissing, geen toeval en ook geen straf. Het is eenvoudig het moment waarop haar aardse er-Varing Vol-ledig Is. Voor mij is dát de diepste betekenis van sterven. Niet dat het leven ophoudt maar dat de Ziel haar tijdelijke wonin...

 Heb jij genoeg, of heb jij meer dan ik? I looked into your cup to see if you needed more. You looked into mine to see if I had more than you. We are not the same. Soms zegt een eenvoudige zin meer dan een hele spirituele verhandeling. Ik kwam deze quote tegen en hij bleef bij me hangen. Niet omdat ik mezelf herken in het vergelijken van mijn kopje met dat van een ander. Eigenlijk kijk ik niet zo naar het leven. Ik ben niet zo bezig met de vraag of iemand meer of minder heeft dan ik. Maar juist daarom raakte de quote me. Omdat ik haar zo duidelijk herken als een beweging die in ons als mensen kan ontstaan. Want hoe vaak kijken we naar het kopje van een ander? Niet altijd om werkelijk te voelen of de ander genoeg heeft, maar soms om onbewust te meten. Heeft die ander meer liefde gekregen? Meer erkenning? Meer aandacht? Meer succes? Meer geluk? Meer mogelijkheden? En soms gebeurt dat zonder dat we het zelf onmiddellijk doorhebben. We vergelijken. We meten. We leggen onze levens naast...

 Waarom Ware Liefde soms enger is dan chaos We denken vaak dat een gezonde relatie vooral gemakkelijk zou moeten zijn. Geen drama. Geen manipulatie. Geen onzekerheid. Geen eindeloze conflicten. Natuurlijk is er een verschil tussen een relatie die je voortdurend beschadigt en een relatie waarin je je veilig, gerespecteerd en geliefd voelt. Maar volgens mij is er iets wat we daarbij vergeten. Een gezonde relatie kan je juist méér op de proef stellen dan een toxische relatie ooit zou kunnen. Niet omdat ze je pijn wil doen. Maar omdat ze je niet langer de mogelijkheid geeft om steeds weg te lopen. Wanneer een relatie gebaseerd is op angst, controle, manipulatie of voortdurende chaos, kan een groot deel van je energie opgaan aan overleven. Je probeert jezelf te beschermen. Je probeert de ander te begrijpen. Je probeert conflicten te vermijden. Je probeert overeind te blijven. En hoe vreemd het misschien ook klinkt: daarin kun je soms gemakkelijker ontsnappen aan jeZelf. Je hoeft jeZelf ...

De tuin voorbij gelijk en ongelijk Somewhere beyond right and wrong, there is a garden. I will meet you there. Rumi We zijn als mens zo gewend geraakt aan het verdelen van de wereld. Dit is goed. Dat is fout. Dit klopt. Dat klopt niet. Ik heb gelijk. Jij hebt ongelijk. En vaak lijkt het alsof we pas rust kunnen vinden wanneer de ander begrijpt dat óns standpunt het juiste is. Maar wat als er een plek bestaat waar we niet meer hoeven te kiezen? Een plek voorbij gelijk en ongelijk. Rumi noemt het een tuin. Ik denk dat we allemaal wel eens in die tuin zijn geweest. Misschien tijdens een moment waarop een conflict ineens zijn lading verloor. Wanneer je niet langer hoefde te bewijzen dat je gelijk had. Of wanneer je kon zien dat ook de ander handelde vanuit zijn eigen pijn, geschiedenis, overtuigingen en bewustzijn. Niet omdat alles wat iemand doet daarom goed is. Maar omdat je niet langer hoeft te oordelen om te kunnen zien. Daar begint iets anders. Want voorbij goed en fout ligt niet onve...

 Je hoeft niet te voldoen om vanuit Liefde te leven Wanneer je leeft vanuit de Bron, vallen verwachtingen steeds meer weg. Wat overblijft, is de Stille uitnodiging om Trouw te Zijn aan je Diepste Intentie, ook wanneer die niet langer past binnen de verwachtingen van een ander. L.  Er komt een moment waarop je begint te voelen dat je leven niet langer alleen van jou is. Niet in de zin dat je jezelf verliest. Juist wanneer je dieper thuiskomt in jeZelf, ont-dek je dat er Iets door jou heen wil Leven. Iets dat groter is dan je persoonlijke voorkeuren, verlangens en verwachtingen. Een Stille beweging die niet voortdurend vraagt: Wat wil ík? maar eerder: Wat wil er door mij heen gebeuren? Dat is voor mij leven vanuit de Bron. Wanneer je vanuit die laag Leeft, geef je niet omdat je iets terug wilt krijgen. Je deelt omdat je iets te delen hébt. Je geeft Liefde omdat Liefde door je heen stroomt. Je luistert omdat er Werkelijk geluisterd wil worden. Je spreekt wanneer iets uitgesproke...

 Waar tegenstellingen Thuis-komen We zijn geneigd om tegenstellingen tegenover elkaar te plaatsen. Goed tegenover kwaad. Licht tegenover donker. Kracht tegenover kwetsbaarheid. Vreugde tegenover verdriet. Loslaten tegenover vasthouden. Vertrouwen tegenover angst. We kiezen. Dit wel. Dat niet. We willen het mooie vasthouden en het moeilijke loslaten. We willen het Licht en liever niet het donker. We willen vertrouwen, maar niet voelen dat we bang zijn. Alsof het ene er wel mag zijn en het andere eigenlijk zou moeten verdwijnen. Maar wat als niets in ons hoeft te verdwijnen? Wat als ook onze tegenstellingen recht van bestaan hebben? Misschien begint Inner-lijke Vrede niet wanneer we één kant van onszelf hebben overwonnen, maar wanneer we ophouden met kiezen tussen de verschillende kanten van ons mens-Zijn. Alles mag naar het hart We kunnen onze tegenstellingen eerst naar ons hart brengen. Niet om ze te analyseren. Niet om te bepalen welke gelijk heeft. Niet om de ene te veranderen in...