Het einde van lijden begint niet in de buitenwereld
The linear domain entails suffering; thus, the best Teachers throughout history taught the ways of salvation or enlightenment as the only answer to escape from that suffering.
Deze quote van Dr. David R. Hawkins raakt de kern van vrijwel alle grote spirituele tradities. Ze wijst ons op een fundamenteel onderscheid: het verschil tussen het leven vanuit de wereld van vorm en het leven vanuit ons ware Zijn.
De lineaire wereld is de wereld waarin wij dagelijks leven. Het is de wereld van tijd, verandering, succes en falen, gezondheid en ziekte, geboorte en dood. Een wereld waarin alles voortdurend in beweging is. Wanneer wij ons volledig identificeren met deze wereld en met ons lichaam, lijken we onvermijdelijk overgeleverd aan de ups en downs van het leven. Zolang ons geluk afhankelijk is van omstandigheden, zal er steeds opnieuw lijden ontstaan.
Dat betekent niet dat pijn vermeden kan worden. Pijn hoort bij het mens-zijn. We verliezen geliefden, ervaren teleurstellingen, worden ziek of maken moeilijke periodes door. Maar lijden ontstaat wanneer we ons verzetten tegen wat is, wanneer we geloven dat onze identiteit bepaald wordt door wat ons overkomt.
Juist daarom wezen de grote spirituele leraren door de eeuwen heen steeds naar dezelfde Waarheid. Of we nu kijken naar Jezus van Nazareth, Boeddha of andere verlichte meesters: zij nodigden de mens uit om voorbij de identificatie met het ego en de vorm te kijken. Niet om de wereld te ontvluchten, maar om te ontdekken wie we Werkelijk Zijn.
Het spirituele pad is daarom geen zoektocht om een beter mens te worden, maar een proces van her-Inneren. Her-Inneren dat we in Essentie Bewustzijn Zijn. Liefde. Aan-Wezig-Heid. Datgene wat altijd onveranderd blijft, ongeacht wat zich in ons leven afspeelt.
Inner-lijk werk helpt ons om laag voor laag alles los te laten wat we ten onrechte voor onsZelf zijn gaan aanzien: overtuigingen, angsten, oude emoties en de voortdurende behoefte om controle te houden. Naarmate deze identificaties oplossen, ont-staat er steeds meer ruimte voor Inner-lijke Vrede.
De omstandigheden van het leven verdwijnen niet. Er kunnen nog steeds uitdagingen zijn. Er kan nog steeds lichamelijke pijn zijn. Er kunnen verliezen zijn. Maar diep vanbinnen blijft er Iets onaangetast. Een Stille Aan-Wezig-Heid die niet geraakt kan worden door wat zich afspeelt in de wereld van vorm.
Je weet niet alleen met je hoofd, maar ervaart met heel je wezen dat je niet je lichaam bent, niet je gedachten bent en niet je e-moties bent. Je bent de Essentie die al deze ervaringen waarneemt.
Vanuit dat besef krijgt het aardse leven een heel andere betekenis. Alles wat we hier meemaken wordt een tijdelijke ervaring, een uitnodiging om verder te ont-waken tot wie we Werkelijk Zijn. Niet omdat we het leven willen ontvluchten, maar omdat we ont-dekken dat onze ware identiteit nooit afhankelijk is geweest van wat zich buiten ons afspeelt.
Volgens mij is dit de diepste betekenis van Ver-Licht-ing: niet dat het leven perfect wordt, maar dat je midden in alle veranderingen de onveranderlijke Vrede in jeZelf hebt hervonden.
En juist daar eindigt het lijden.
L.
Reacties
Een reactie posten