Doorgaan naar hoofdcontent

Ver-Geef JeZelf

 Ver-Geef JeZelf

Waarom vinden we het gemakkelijker om anderen te vergeven dan onszelf? Waarom zijn we voor onsZelf een stuk harder dan dat we voor anderen zijn? 

Wanneer we naar de defintie van 'vergeving' gaan kijken, vinden we op Wikipedia het volgende: 'Vergeving is volgens de algemene opvatting het iemand niet meer kwalijk nemen van een ernstige daad. Deze daad overtreft het gewone en is iets waarvoor sorry zeggen niet afdoende is. Vergeven wordt (doorgaans) gedaan door diegene die geestelijke of materiële schade heeft geleden.'

Als je iemand vergeeft, laat je het oordeel betreffende die persoon en zijn of haar daden vallen en laat je de bijbehorende emoties zoals verdriet, boosheid, haat,... achterwege. Het vergeven van anderen is vaak gemakkelijker dan het vergeven van onsZelf. 

Volgens de KU Leuven is de definitie van zelfvergeving: 'Jezelf vergeven is volledig accepteren dat je in de fout bent gegaan, berouw tonen, jezelf verontschuldigen en ernstig je best doen om te verbeteren.'

Deze definitie gaat uit van dualiteit. Goed of fout bestaat niet. Je kan wél inzien dat je in een bepaalde situatie beter anders gehandeld had dan je hebt gedaan. Zelf ben ik ervan overtuigd dat er altijd een reden zit achter een daad die je verricht. Je voelt of ziet op dat moment geen andere keuze. Als je achteraf terugkijkt naar de situatie, kan je tot het besef komen dat je beter anders had gehandeld. Dat is je bewust worden dat je het een volgende keer ook anders kan doen. Dat is groeien. 
We zijn niet volmaakt. We leren, ervaren en groeien om telkens een klein stukje meer volmaakt te worden. Als we alles ineens perfect zouden doen, zouden we niet meer kunnen groeien. Daarom bestaat er geen goed of fout. 

Eerder in deze blog schreef ik al dat wanneer je iemand anders vergeeft, je het oordeel betreffende die persoon laat vallen. Wanneer we onsZelf willen vergeven, is het dus ook belangrijk dat we de oordelen over onsZelf laten vallen. Of, dat we er mild en begripvol naar kijken vanuit de situatie die ze toen was met het bewustzijn dat we op dat moment hadden. 

Om te kunnen groeien als Ziel, is Zelf-ver-Geving noodzakelijk. Een ziel kan nooit vrij zijn als het zichZelf niet vergeeft. Als je jeZelf vergeeft, kan je op een gezondere manier naar je verleden kijken en kan je vanaf dan ook veranderingen herkennen en waarderen. Je wordt je bewust van je groeiproces en groeit in ZelfLiefde en Zelfacceptatie. 
Verdriet, schuld en schaamte kunnen het ons moeilijk maken onsZelf te vergeven. Echter, wanneer je deze gevoelens herkent en accepteert, kan je jeZelf vergeven en kan je deze gevoelens ook loslaten. Je begrijpt van waar de emoties komen en waar ze hun oorsprong vinden. 

Zelf-ver-Geving is niet hetzelfde als zelfmedelijden. Om jeZelf te kunnen vergeven is het belangrijk om eerlijk te zijn naar jeZelf en te erkennen dat je gehandeld hebt zoals je hebt gehandeld. Je beseft waaruit jouw schuldgevoel ontstaan is. Wanneer je jeZelf vergeeft, weet je ook dat verandering mogelijk is. Dat het anders kan. Je wordt je meer en meer bewust van wat je aan jeZelf kan veranderen om het in de toekomst anders te doen. JeZelf erkennen als een mens met een Ziel die enkel en alleen maar wil ervaren en groeien, kan helpen om meer met ogen van mededogen te kijken, zowel naar jeZelf als naar anderen. 

JeZelf vergeven brengt je heel veel. Het helpt je om negatieve gedachten achter je te laten. Dit heeft een positief effect op je mentale gezondheid. Het vergroot je persoonlijke groei, je rechtvaardigheidsgevoel ontwikkelt gemakkelijker, en het zorgt voor eerherstel, niet alleen voor jeZelf maar ook voor anderen.  

Wees mild en begripvol voor jeZelf! 

L. 






Reacties

Populaire posts van deze blog

Ook het duister bevat Licht

 Ook het duister bevat Licht De dualiteit toont zich meer en meer. Vooral op social media. En dat terwijl de dualiteit eigenlijk niet eens bestaat.  Vanuit de Bron gezien is alles 1. Er is geen dualiteit, geen goed of slecht, geen juist of onjuist, geen licht of donker.  Er is enkel Licht en de afwezigheid van Licht. Er is enkel Waarheid en de afwezigheid van Waarheid. Er is enkel Liefde of de afwezigheid van Liefde. Ook het duister bevat Licht, meer afwezigheid van Licht dan aanwezigheid van Licht maar er is Licht.  Het is perfect mogelijk om meer Licht in de duisternis te brengen door te kijken op welke manier je je ermee verbindt. Schijn met je Lichtbron daar waar te weinig Licht aanwezig is, en je zal alleen Licht zien.  Sterf vooraleer je doodgaat. Zo is je Ziel vrij, ook op aarde. Onderzoek hoe je jeZelf met wat verbindt. Waar Liefde is, kan geen angst zijn. Ook niet in de afwezigheid van Licht. Want de onvoorwaardelijke Liefdes- en Lichtbron zit in jeZelf...

Thuiskomen vóór je sterft

Thuiskomen vóór je sterft Het verbaast me steeds opnieuw... Hoeveel mensen waaronder coaches, therapeuten, rouwbegeleiders, ... ervan uitgaan dat je pas écht "Thuis" bent wanneer je het aardse, fysieke bestaan verlaat. Alsof het lichaam een obstakel is dat eerst moet verdwijnen.  Maar wat als dit helemaal niet waar is? Wat als Thuiskomen ook hier mogelijk is - terwijl je leeft, ademt, voelt, struikelt en opnieuw opstaat?  Want zodra je werkelijk Thuis komt in jeZelf, maakt het uiteindelijk niet meer uit of je nog een fysiek lichaam hebt of niet. Dan weet je gewoon: de Bron zit niet ergens buiten jou. Niet pas bereikbaar na de dood. De Bron leeft in jou. Dit In-Zicht verandert alles.  Veel mensen hopen - bewust of onbewust - dat sterven een soort ontsnapping zal zijn. Een einde aan pijn, verwarring, verdriet of innerlijke strijd. Maar een fysieke dood lost geen innerlijke afscheiding op. Wat niet geheeld werd in bewust-Zijn, verdwijnt niet zomaar omdat het lichaam verdwijn...

On-voor-waarde-lijk

Het is zó mooi te ervaren dat wanneer je Echte Onvoorwaardelijke Liefde geeft, je dat ook 'gewoon' terug krijgt, terwijl je het daar zelfs niet eens voor doet want dan zou het niet meer onvoorwaardelijk zijn. L.