Love by YOU

 Waarom Ware Liefde soms enger is dan chaos We denken vaak dat een gezonde relatie vooral gemakkelijk zou moeten zijn. Geen drama. Geen manipulatie. Geen onzekerheid. Geen eindeloze conflicten. Natuurlijk is er een verschil tussen een relatie die je voortdurend beschadigt en een relatie waarin je je veilig, gerespecteerd en geliefd voelt. Maar volgens mij is er iets wat we daarbij vergeten. Een gezonde relatie kan je juist méér op de proef stellen dan een toxische relatie ooit zou kunnen. Niet omdat ze je pijn wil doen. Maar omdat ze je niet langer de mogelijkheid geeft om steeds weg te lopen. Wanneer een relatie gebaseerd is op angst, controle, manipulatie of voortdurende chaos, kan een groot deel van je energie opgaan aan overleven. Je probeert jezelf te beschermen. Je probeert de ander te begrijpen. Je probeert conflicten te vermijden. Je probeert overeind te blijven. En hoe vreemd het misschien ook klinkt: daarin kun je soms gemakkelijker ontsnappen aan jeZelf. Je hoeft jeZelf ...

De tuin voorbij gelijk en ongelijk Somewhere beyond right and wrong, there is a garden. I will meet you there. Rumi We zijn als mens zo gewend geraakt aan het verdelen van de wereld. Dit is goed. Dat is fout. Dit klopt. Dat klopt niet. Ik heb gelijk. Jij hebt ongelijk. En vaak lijkt het alsof we pas rust kunnen vinden wanneer de ander begrijpt dat óns standpunt het juiste is. Maar wat als er een plek bestaat waar we niet meer hoeven te kiezen? Een plek voorbij gelijk en ongelijk. Rumi noemt het een tuin. Ik denk dat we allemaal wel eens in die tuin zijn geweest. Misschien tijdens een moment waarop een conflict ineens zijn lading verloor. Wanneer je niet langer hoefde te bewijzen dat je gelijk had. Of wanneer je kon zien dat ook de ander handelde vanuit zijn eigen pijn, geschiedenis, overtuigingen en bewustzijn. Niet omdat alles wat iemand doet daarom goed is. Maar omdat je niet langer hoeft te oordelen om te kunnen zien. Daar begint iets anders. Want voorbij goed en fout ligt niet onve...

 Je hoeft niet te voldoen om vanuit Liefde te leven Wanneer je leeft vanuit de Bron, vallen verwachtingen steeds meer weg. Wat overblijft, is de Stille uitnodiging om Trouw te Zijn aan je Diepste Intentie, ook wanneer die niet langer past binnen de verwachtingen van een ander. L.  Er komt een moment waarop je begint te voelen dat je leven niet langer alleen van jou is. Niet in de zin dat je jezelf verliest. Juist wanneer je dieper thuiskomt in jeZelf, ont-dek je dat er Iets door jou heen wil Leven. Iets dat groter is dan je persoonlijke voorkeuren, verlangens en verwachtingen. Een Stille beweging die niet voortdurend vraagt: Wat wil ík? maar eerder: Wat wil er door mij heen gebeuren? Dat is voor mij leven vanuit de Bron. Wanneer je vanuit die laag Leeft, geef je niet omdat je iets terug wilt krijgen. Je deelt omdat je iets te delen hébt. Je geeft Liefde omdat Liefde door je heen stroomt. Je luistert omdat er Werkelijk geluisterd wil worden. Je spreekt wanneer iets uitgesproke...

 Waar tegenstellingen Thuis-komen We zijn geneigd om tegenstellingen tegenover elkaar te plaatsen. Goed tegenover kwaad. Licht tegenover donker. Kracht tegenover kwetsbaarheid. Vreugde tegenover verdriet. Loslaten tegenover vasthouden. Vertrouwen tegenover angst. We kiezen. Dit wel. Dat niet. We willen het mooie vasthouden en het moeilijke loslaten. We willen het Licht en liever niet het donker. We willen vertrouwen, maar niet voelen dat we bang zijn. Alsof het ene er wel mag zijn en het andere eigenlijk zou moeten verdwijnen. Maar wat als niets in ons hoeft te verdwijnen? Wat als ook onze tegenstellingen recht van bestaan hebben? Misschien begint Inner-lijke Vrede niet wanneer we één kant van onszelf hebben overwonnen, maar wanneer we ophouden met kiezen tussen de verschillende kanten van ons mens-Zijn. Alles mag naar het hart We kunnen onze tegenstellingen eerst naar ons hart brengen. Niet om ze te analyseren. Niet om te bepalen welke gelijk heeft. Niet om de ene te veranderen in...

 De wijsheid van Werkelijk rusten Thich Nhat Hanh zei: We have lost the wisdom of genuinely resting and relaxing. Een eenvoudige zin. En toch zit er zoveel wijsheid in. Want wanneer zijn wij eigenlijk nog Werkelijk aan het rusten? We nemen misschien eens een avond vrij. We gaan op vakantie. We zitten even op de bank. Maar zelfs dan blijft onze geest vaak bezig. We denken aan wat nog moet gebeuren. Maken plannen. Piekeren over wat geweest is of wat nog moet komen. Zoeken naar oplossingen. En zelfs wanneer we ziek zijn, willen we vaak zo snel mogelijk weer beter worden. Alsof zelfs Heling iets is wat we moeten doen . We zijn vergeten dat ons lichaam en onze geest ook een eigen wijsheid bezitten. Een wijsheid die niet àltíjd vraagt om actie. Maar om rust. We zijn zo gewend geraakt aan doen We leven in een wereld waarin bezig zijn bijna vanzelfsprekend is geworden. Hoe meer we doen, hoe meer we het gevoel kunnen hebben dat we vooruitgaan. Maar het lichaam kent een ander ritme. Een wond...

 Wanneer het gewone heilig wordt Voor mij is dit één van de mooiste tekenen van Inner-lijk ont-Waken. Niet dat je meer bijzondere ervaringen krijgt. Ook niet dat je voortdurend extases beleeft. En ook niet dat je alleen nog maar Wonderen ziet. Maar dat het gewone... heilig wordt. Vroeger zocht ik naar de uitzonderlijke momenten. Naar diepe inzichten. Naar spirituele ervaringen. Naar dat ene gevoel waardoor alles even leek samen te vallen. Nu merk ik dat het Leven veel Stiller is geworden. Een kop warme koffie in de ochtend. Het eerste zonlicht dat door het raam valt. De wind die zachtjes door de bomen beweegt. De adem die vanzelf komt en gaat. De hond die rustig tegen je aan komt liggen. Een glimlach van een onbekende. Niets spectaculairs. En toch ontbreekt er niets. Hoe dieper het bewustZijn ontwaakt, hoe minder het verlangt naar uitzonderlijke ervaringen. Niet omdat schoonheid verdwijnt, maar omdat schoonheid overal verSchijnt. Het ego leeft van contrast. Van hoogtep...

 De vrijheid van onze sterfelijkheid De angst om te sterven behoort tot één van de grootste angsten van de mens. Onze maatschappij doet er dan ook alles aan om het fysieke leven zo lang mogelijk te rekken. We bestrijden ouderdom, proberen ziekte kost wat kost te vermijden en spreken liever niet over de dood. Alsof fysiek sterven een nederlaag is. Alsof het leven mislukt wanneer het lichaam ophoudt te bestaan. Maar wat als het juist anders is? Wat als we Vol-ledig zouden accepteren dat ons lichaam tijdelijk is? Alles wat geboren wordt, zal ooit weer verdwijnen. Dat geldt voor een bloem, een boom, een seizoen, een dier... en ook voor ons lichaam. Dat is geen fout in het ontwerp van het Leven. Dat Is het ontwerp. Juist het verzet tegen die werkelijkheid maakt dat zoveel mensen leven vanuit angst. Niet zozeer de dood zelf, maar de voortdurende poging haar buiten de deur te houden. Daardoor verandert leven soms ongemerkt in overleven. We raken gevangen in de behoefte om controle te houd...

 Het Leven straft je niet, het nodigt je uit Er zijn momenten waarop het leven oneerlijk lijkt. Momenten waarop alles lijkt tegen te zitten. Ziekte. Verlies. Afwijzing. Teleurstelling. Pijn. En ergens sluipt dan soms de gedachte binnen: "Waarom overkomt mij dit?" Of zelfs: "Waar heb ik dit aan verdiend?" Alsof het leven een rechter is die oordeelt. Alsof er een hogere macht bestaat die straffen uitdeelt. Maar wat als dat helemaal niet zo is? Wat als het Leven nooit tegen je werkt, maar altijd vóór je? Niet vóór je persoonlijkheid, die het liefst vasthoudt aan zekerheid, controle en comfort. Maar vóór dàtgene wat je in Wezen Bent. Misschien is elke ervaring geen straf, maar een uitnodiging. Een uitnodiging om iets los te laten wat niet langer bij je hoort. Om een overtuiging te doorzien. Om een angst onder ogen te zien. Om zachter te worden. Om je hart verder te openen. Om minder vanuit het ego en meer vanuit BewustZijn te leven. Dat betekent niet dat moeilijke erva...

 Waar overvloed Werkelijk woont We leven in een wereld die ons voortdurend uitnodigt om méér te verzamelen. Meer spullen. Meer comfort. Meer succes. Meer reizen. Meer ervaringen. Alsof ons geluk ergens verscholen ligt in wat we nog niet hebben. En toch merk ik steeds vaker dat de momenten waarop ik mij het rijkst voel, net die momenten zijn waarop ik niets nodig heb. Wanneer ik volledig Aan-Wezig Ben. Wanneer mijn aandacht niet uitgaat naar wat ontbreekt, maar rust in wat er nu al Is. Een kop koffie wordt dan een klein ritueel van dankbaar-heid. De glimlach van een vreemde een onverwacht geschenk. Zelfs de Stilte krijgt dan een diepe, bijna tastbare rijkdom. Niet omdat de wereld veranderd is, maar omdat mijn manier van Aan-Wezig Zijn veranderd is. Dit is één van de grootste verschuivingen op een spiritueel pad. Niet dat we leren minder te bezitten om onszelf iets te ontzeggen. Maar dat we ont-dekken dat we vanZelf minder nodig hebben wanneer ons hart vervuld raakt door het Leven Ze...

 Context overstijgt alles Context transcends everything. Dr. David R. Hawkins  Het is een eenvoudige uitspraak, maar hoe langer ik ermee leef, hoe dieper ze voor mij wordt. We zijn als mens geneigd om daden los te zien van de omstandigheden waarin ze ontstonden. We beoordelen wat iemand zegt, doet of nalaat, vaak vanuit ons eigen referentiekader. Vanuit onze eigen geschiedenis. Onze eigen waarden. Onze eigen ervaringen. Maar wat als we de context niet kennen? Wat als achter die ene scherpe opmerking een nacht zonder slaap schuilging? Wat als achter die terugtrekking een leven vol afwijzing lag? Wat als achter een ogenschijnlijk verkeerde keuze een ondraaglijke innerlijke strijd verborgen zat? Dan verandert de daad misschien niet, maar wel de manier waarop we haar begrijpen. Dr. David R. Hawkins wijst erop dat de integriteit van een handeling niet los kan worden gezien van de context waarin zij plaatsvond. Dat betekent niet dat elke daad daarmee goedgekeurd wordt. Wel dat de We...

Wanneer Stilte luider spreekt dan een mening  Vroeger dacht ik dat een eigen mening hebben belangrijk was. Dat het hoorde bij wie je bent. Dat je standpunten moest innemen, jezelf moest verdedigen en overal iets van moest vinden. Vandaag ervaar ik dat steeds minder zo. Niet omdat ik onverschillig ben geworden. Ik voel me meer betrokken bij het Leven dan ooit tevoren. Alleen is er iets fundamenteel veranderd. Door de jaren heen heeft mijn spirituele pad me uitgenodigd om steeds minder vanuit mijn persoonlijke verhaal te leven en steeds meer vanuit de Stilte die daarachter Aan-Wezig Is. Een Stilte die niet vóór of tegen is. Die niet voortdurend hoeft te oordelen, vergelijken of kiezen. Vanuit die Stilte kijk ik steeds vaker naar het leven alsof ik naar een toneelstuk kijk. Mensen spelen hun rollen. Situaties ont-vouwen zich. E-moties komen en gaan. Meningen botsen. Overtuigingen wisselen elkaar af. En ik zie hoe gemakkelijk we vergeten dat ook wij ooit een andere rol speelden, ee...

 Alleen het hart kent de diepte van pijn Er bestaat een bijzondere neiging in ons mensen om het lijden van een ander te willen begrijpen vanuit onze eigen ervaring. We vergelijken. We relativeren. We denken: "Zo erg zal het toch niet zijn?" of "Ik heb dat ook meegemaakt en..." Maar de Waarheid is veel eenvoudiger. Je kunt de diepte van iemands pijn nooit werkelijk kennen wanneer je niet precies dezelfde weg hebt afgelegd. Niet met hetzelfde lichaam. Niet met dezelfde geschiedenis. Niet met hetzelfde hart. Of die pijn nu fysiek, emotioneel of mentaal is. Geen twee ervaringen zijn gelijk. De ene mens leeft al jaren met chronische pijn. De andere draagt een onzichtbaar verdriet dat niemand ooit heeft gezien. Weer iemand anders worstelt dagelijks met gedachten die vanbinnen een eindeloze strijd voeren. Van buitenaf lijken ze misschien sterk. Van binnen voeren ze soms een gevecht dat niemand ziet. De grootste les die pijn ons kan leren is nederigheid. Niet de nederighei...

Liefde behoeft geen naam Een typische eigenschap van ons mensen, is dat we alles een naam willen geven. We willen alles maar in hokjes steken om zo met ons verstand meer grip te krijgen op situaties. Zo ook doen we dat in relaties. Vriendschap. Familie. Tweelingziel. Partner. Leraar. Leerling. Alsof een label kan beschrijven wat zich Werkelijk tussen twee mensen afspeelt. Maar Liefde laat zich niet vangen. Ze vraagt geen definitie. Geen verklaring. Geen etiket. Ze Is. Wanneer we Liefde een naam geven, proberen we vaak onbewust iets vast te houden. We willen begrijpen, controleren, zeker weten wat de ander voor ons betekent. We creëren kaders waarbinnen Liefde zou moeten passen. Maar Liefde past nergens in. Zoals water zich niet laat opsluiten zonder haar natuurlijke beweging te verliezen, zo verliest Liefde iets van haar Vrijheid zodra wij haar willen bezitten. De grootste Liefde is misschien wel de Liefde die zichzelf niet hoeft uit te leggen. Die gewoon Aan-Wezig Is. Stil. Open. Vrij...

 Wat ons scheidt, verbindt ons: de kracht van Intentie Gedrag vertelt ons wat iemand deed. Intentie onthult waarom. En juist in dàt waarom vindt compassie haar weg naar Heling. L.   We leven in een wereld die vaak kijkt naar wat mensen doen. We beoordelen gedrag, woorden, keuzes en handelingen. We zien de buitenkant en vormen daaruit onze conclusies. Maar wat als de diepere Waarheid niet zozeer ligt in wat iemand doet, maar in de Intentie van waaruit het gebeurt? Twee mensen kunnen exact hetzelfde doen, terwijl de Inner-lijke beweging waaruit die handeling ontstaat totaal verschillend is. Iemand kan hulp aanbieden vanuit oprechte liefde en verbondenheid. Een ander kan dezelfde hulp aanbieden vanuit de behoefte aan erkenning, controle of bevestiging. Aan de buitenkant ziet de handeling er identiek uit. Vanbinnen ontstaat ze uit een andere bron. Intentie is de onzichtbare energie achter elke daad. Ze bepaalt de kwaliteit van wat we de wereld insturen. Daarom zegt intentie vaak m...

 Wanneer Liefde los-laten leert en ver-Trouwt op het pad van de ander You cannot fill a cup that someone refuses to hold. Let them go thirsty until they are ready to receive. Rumi  Wanneer we iemand zien lijden, willen we helpen. We willen een luisterend oor bieden, een inzicht delen, een hand uitsteken of gewoon laten voelen dat iemand niet alleen is. Zeker wanneer ons hart open is, lijkt helpen bijna vanzelfsprekend. Maar hoe moeilijk ook... liefde kan nooit worden opgedrongen. Je kunt de mooiste woorden spreken, de diepste wijsheid delen of onvoorwaardelijk Aan-Wezig Zijn. Wanneer de ander er innerlijk nog niet klaar voor is om te ontvangen, glijdt alles als water van een eendenrug. Niet omdat jouw liefde tekortschiet, maar omdat ieder mens zijn eigen tempo van ont-Waken, Helen en groeien heeft. Dat vraagt iets van ons. Het vraagt dat we leren onderscheiden tussen helpen vanuit Liefde en helpen vanuit de behoefte om iemand te willen veranderen of redden. Hoe zuiver onze Int...

 Wanneer alles tegelijk komt Soms zijn er van die periodes waarin het voelt alsof het Leven alles tegelijk op je bord legt. Een moeilijk gesprek dat nog niet verteerd is. Een beslissing die genomen moet worden. Zorgen om je gezondheid. Spanning in een relatie. Vermoeidheid die zich opstapelt. Veranderingen die zich aandienen terwijl je eigenlijk behoefte hebt aan rust. Je probeert overzicht te houden, maar hoe harder je probeert alles op een rijtje te krijgen, hoe meer het lijkt te ontsnappen aan je greep. Velen van ons herkennen dat gevoel. Het gevoel dat je verdrinkt in alles wat aandacht vraagt. Het gevoel dat je tekortschiet omdat je niet overal tegelijk kunt zijn. Het gevoel dat je de controle verliest. Dit is een belangrijk punt. Want wanneer het Leven ons overspoelt, probeert het ons vaak niet te leren hoe we meer controle kunnen krijgen. Het probeert ons te leren hoe we kunnen ver-Trouw-en. Dat klinkt eenvoudig, maar voor de meeste mensen is ver-Trouw-en één van de moeilijk...

 Grenzen in Liefde Grenzen. We hebben ze allemaal nodig. Grenzen zijn geen teken van een gebrek aan Liefde. Integendeel. Soms zijn ze juist de meest liefdevolle daad die je kunt stellen, zowel naar jeZelf én naar de ander. Toch is er een verschil tussen een grens die voortkomt uit helderheid en een grens die geboren wordt uit pijn. Wanneer we gekwetst zijn, willen we ons beschermen. Dat is menselijk. Maar pijn heeft de neiging om haar eigen verhaal te schrijven. Ze vult in wat de ander bedoelde. Ze trekt conclusies. Ze wijst met de vinger. En voor we het beseffen, wordt een grens een muur. Op zulke momenten spreken onze e-moties luider dan ons hart. Dat betekent niet dat onze e-moties er niet mogen zijn. E-moties zijn boodschappers. Ze komen ons iets vertellen. Misschien wijzen ze op een oude wond die geraakt werd. Misschien tonen ze ons waar we onszelf al te lang voorbij zijn gelopen. Misschien vragen ze ons om eindelijk voor onszelf te kiezen. E-moties vragen altijd om actie. Maa...

 Liefde is niet blind Er is een reden waarom zoveel spirituele tradities spreken over onderscheidingsvermogen. Niet alles wat zich in een wit gewaad hult, spreekt vanuit wijsheid. Niet iedereen die over Liefde spreekt, belichaamt haar. En niet elke zachte stem komt voort uit Stilte. In spirituele kringen lijkt het soms alsof elke leraar, goeroe of healer automatisch vanuit zuivere intenties handelt. Maar juist wanneer we onze Inner-lijke stem het zwijgen opleggen, verliezen we het meest kostbare wat ons gegeven werd: ons onderscheidingsvermogen. Liefde is niet blind. Liefde ziet helder. Doorheen de geschiedenis zijn er altijd mensen geweest die anderen inspireerden, begeleidden en her-Inner-den aan hun Ware natuur. Maar er zijn ook altijd mensen geweest die macht vonden in spiritualiteit. Sommigen verlangen naar bewondering, anderen naar volgers, erkenning of financiële rijkdom. En soms zijn ze zich daar zelf niet eens bewust van. Dat betekent niet dat we wantrouwig moeten worden t...