Love by YOU

 Een zachte herinnering wanneer het leven je raakt; Een Inner-lijk kompas voor momenten van afwijzing, kritiek en onrust Misschien heb je vandaag woorden gehoord die pijn deden. Misschien heeft iemand je laten voelen dat je niet welkom bent. Misschien ervaar je afstand, een kritische houding of een stilte die je niet begrijpt. Misschien heb je geprobeerd om iets uit te praten, om jezelf duidelijk te maken of om een ander te laten zien wat er werkelijk in jou leeft. En toch bleef er een gevoel van onbegrip, teleurstelling of afwijzing achter. Het kan dat je daardoor zelfs bent gaan twijfelen aan jezelf. Heb ik iets verkeerd gedaan? Ben ik te gevoelig? Had ik anders moeten reageren? Waarom begrijpt die ander mij niet? Als je jezelf hierin herkent, wil ik je iets meegeven. Niet als een oordeel. Niet als een opdracht om je gevoelens zo snel mogelijk los te laten. Maar als een zachte her-Inner-ing aan iets wat misschien even naar de achtergrond is verdwenen. Je hoeft jezelf niet te verl...

 Soms is alleen zijn een vorm van Thuiskomen We zijn zo gewend geraakt aan het af-stem-men op anderen. Op wat iemand nodig heeft. Op wat er van ons wordt verwacht. Op wie we kunnen helpen, troosten, dragen of dienen. Zeker wanneer je iemand bent die van nature veel voelt en veel geeft, kan het gemakkelijk gebeuren dat je voortdurend met je aandacht buiten jeZelf bent. Je voelt de ander. Je hoort de ander. Je draagt misschien zelfs iets van de ander. En ergens onderweg vergeet je jeZelf. Niet omdat je niet van jezelf houdt. Maar omdat zorgen voor anderen soms zo vanzelfsprekend is geworden dat je niet meer merkt dat ook jij iets nodig hebt. Daarom is het soms zo belangrijk om all-één te Zijn. Niet omdat je mensen niet nodig hebt. Ook niet omdat je je wilt afsluiten. En ook niet omdat Eénheid met anderen onbelangrijk is. Maar omdat echte Eénheid met een ander begint bij de Heel-heid in jeZelf. Even niets hoeven All-één Zijn kan een vorm van rust zijn. Een moment waarop niemand iets v...

Wat je weggeeft, houd je   Only what you give away, you keep. Rumi     We zijn gewend om te denken dat iets van ons is wanneer we het kunnen vasthouden.  Onze tijd. Onze aandacht. Onze liefde. Onze kennis. Onze energie. Zelfs mensen. We denken: als ik dit geef, ben ik het kwijt.  Maar Rumi wijst naar iets wat veel dieper gaat. Only what you give away, you keep. Misschien zijn juist de dingen die we proberen vast te houden, uiteindelijk de dingen die ons ontglippen. En datgene wat we Werkelijk vanuit Liefde geven, blijkt op een andere manier bij ons te blijven. Wanneer je iemand oprecht je aandacht geeft, is die aandacht niet verdwenen. Wanneer je liefde geeft, heb je niet minder Liefde over. Wanneer je vergeeft, raak je niets kwijt. Wanneer je iets deelt wat je in jeZelf hebt ont-dekt, wordt het In-Zicht niet kleiner. Wat vanuit het hart wordt gegeven, lijkt zich juist te verdiepen door het te delen. Geven is iets anders dan jezelf weggeven Daar zit wel een bela...

 Probeer mij niet te begrijpen Ik weet dat vele mensen mij niet begrijpen. En dat hoeft ook niet. Je hoeft me niet te begrijpen. Niet met je verstand. Misschien mag je me eerder voelen. Niet met je ogen, niet met je logica, niet met de hokjes waarin we elkaar zo gemakkelijk plaatsen, maar met iets dat dieper ligt. Met je ziel. Want ik leef diep. Dat is geen keuze die ik ooit bewust gemaakt heb. Het is eerder de manier waarop ik in het Leven sta. Ik kan moeilijk leven vanuit wat hoort , wat normaal gevonden wordt of wat voor anderen vanzelfsprekend lijkt. Mijn binnenwereld is nu eenmaal groter dan de kaders waarin we elkaar soms proberen te begrijpen. Ik leef vanuit mijn Essentie. Vanuit dat Stille weten onder het denken. Vanuit Liefde. Vanuit mijn diepste waarden. Vanuit wat voor mij waar voelt, ook wanneer ik daar niet altijd een eenvoudig menselijk verhaal bij kan vertellen. En misschien maakt dat mijn keuzes soms moeilijk te begrijpen. Ik doe dingen waarvan anderen zich misschi...

 Wanneer ‘wij zijn één’ opnieuw afscheiding wordt We spreken vaak over één zijn. Eén zijn met onze partner. Eén zijn met onze kinderen. Eén zijn met een vriendin. Eén zijn met de natuur. Eén zijn met het Universum. En toch zit er in het woord één soms een verborgen beweging van afscheiding. Want zodra “wij zijn één” betekent: wij horen bij elkaar en vormen samen een geheel tegenover de rest , is er opnieuw een grens getrokken. Dan zijn er ineens twee groepen:  wij  en  de ander . Maar wat werkelijk Eén is, heeft geen tegenovergestelde. Eén zijn begint niet bij de ander Misschien begint Eénheid daarom niet bij het vinden van iemand met wie je je één voelt. Het begint bij het volledig Thuiskomen in jeZelf. Niet in het persoonlijke zelfbeeld. Niet in de rol die je speelt. Niet in de identiteit van partner, moeder, vriendin, spiritueel mens of welke naam je jezelf ook geeft. Maar in dat Stille, onverdeelde Zijn dat eraan voorafgaat. Wanneer je Heel bent van jeZelf, hoe...

 Wanneer je niet meer hoeft te weten of je op de juiste weg bent Ver-Trouw-en begint daar waar de behoefte aan zekerheid eindigt. L.   Er is iets merkwaardigs aan een spirituele weg. Hoe meer je bewust wordt, hoe meer je soms wilt weten of je het wel goed doet. Ben ik op mijn pad? Maak ik de juiste keuzes? Is dit wat het Leven van mij vraagt? Is deze ont-moeting bedoeld voor mijn groei? Ben ik voldoende in liefde? Ben ik voldoende bewust? Alsof er ergens een onzichtbare handleiding bestaat en wij die maar hoeven te vinden. We mogen de behoefte om te weten of we het goed doen, loslaten. Want ook spiritualiteit kan ongemerkt een nieuwe vorm van controle worden. We kunnen zo graag bewust willen leven dat we voortdurend naar onszelf kijken om te beoordelen hoe bewust we zijn. We kunnen zo graag vanuit liefde willen leven dat we onszelf veroordelen wanneer we boos, gekwetst of bang zijn. We kunnen zelfs proberen om onze eigen ontwikkeling te controleren. Maar wie is het eigenlijk d...

 De moed om hulp te vragen We denken soms dat sterk zijn betekent dat we alles alleen kunnen. Dat we niemand nodig hebben. Dat we onze eigen problemen oplossen. Dat we vooral niet te veel moeten vragen. Maar misschien is er ook een andere vorm van kracht. De kracht om uit te reiken. Om te zeggen: ik kan dit nu even niet alleen.  Om een ander toe te laten in datgene waar je zelf kwetsbaar bent. Onlangs stelde ik een hulpvraag aan een vriendin. En terwijl ik dat deed, realiseerde ik me achteraf iets wat ik nog niet eerder zo helder had gezien. Wanneer je iemand om een gunst vraagt, zeg je eigenlijk veel meer dan alleen: Kun je me helpen? Je zegt ook:  Ik vertrouw jou.  Ik weet dat jij dit kunt.  Ik zie iets in jou wat ik op dit moment nodig heb.  Van alle mensen aan wie ik dit zou kunnen vragen, voel ik dat ik dit aan jou kan toevertrouwen. Dat is eigenlijk een heel mooie vorm van appreciatie. Een hulpvraag hoeft helemaal niet te betekenen dat je de ander geb...

 Echte Eénheid laat je Vrij om jeZelf te Zijn Voor mij betekent Eénheid niet dat twee mensen hetzelfde worden. Het betekent juist dat ieder Vol-ledig zichZelf kan Zijn. Ik hou van mensen die puur zijn. Zuiver. Echt. Mensen bij wie je voelt: wat ik hier ontmoet, is wie jij Werkelijk bent. Niet iemand die zich anders voordoet afhankelijk van wie er naast hem of haar staat. Niet iemand die zijn of haar innerlijke waarheid inruilt voor de waarheid van een ander. Maar iemand die Aan-Wezig blijft in zichZelf. Dat geeft mij Ver-Trouw-en. Want wanneer jij Werkelijk JeZelf blijft, weet ik waarop ik kan bouwen. Ik hoef niet te raden welke versie van jou ik vandaag ontmoet. Ik hoef niet bang te zijn dat jouw mening morgen anders is omdat je intussen met iemand anders hebt gesproken. Ik ben zelf heel erg what you see is what you get . Niet omdat ik altijd gelijk heb. Niet omdat mijn mening nooit verandert. En ook niet omdat ik geen rekening wil houden met de mensen die mij dierbaar zijn. Maar ...

Fysieke afstand is geen verlies We zijn gewend om verlies te verbinden aan afstand. Wanneer een vriendschap eindigt, zeggen we dat we iemand zijn kwijtgeraakt. Wanneer iemand van wie we houden sterft, zeggen we dat die persoon niet meer bij ons is. Alsof nabijheid bepaalt of iets werkelijk bestaat. Maar wat als dat niet zo is? Wat als fysieke afstand alleen iets zegt over de vorm waarin een verbinding zich manifesteert, en niets over de Liefde zelf? Een vriendschap kan eindigen. Een relatie kan veranderen. Iemand kan uit je leven verdwijnen. Een geliefde kan sterven. En toch hoeft dat niet te betekenen dat wat Wezenlijk was, verloren is gegaan. Want Liefde behoort niet toe aan een lichaam. Liefde behoort niet toe aan een relatie. Liefde heeft geen adres, geen afstand en geen vorm nodig om Aan-Wezig te Zijn. Soms eindigt een vriendschap omdat twee mensen niet langer dezelfde weg gaan. Dat kan verdrietig zijn. Misschien blijft er gemis, misschien zelfs pijn. Maar de momenten van werkelij...

 Spiritueel geruis: Hoe je weigert mee te zakken in het ego van een ander We kennen het allemaal: dat zeldzame, magische gevoel wanneer je iemand ontmoet met wie je perfect op dezelfde golflengte lijkt te zitten. Je deelt dezelfde waarden, spreekt dezelfde taal en de connectie voelt puur. Totdat er plotseling iets verandert. Een onverwachte uithaal, een publieke veroordeling op social media, of een muur die wordt opgetrokken. In plaats van een volwassen privégesprek, word je geconfronteerd met vingerwijzen en rigide grenzen. Het schokt je. Je raakt in de war, gaat aan jezelf twijfelen en stelt jezelf dagenlang de vraag: “Hoe heb ik dit niet eerder aangevoeld? Was de connectie dan niet echt?” De beroemde Map of Consciousness (bewustzijnsschaal) van dr. David R. Hawkins biedt een bevrijdend antwoord op deze vragen. Het laat zien dat je niet gek bent, maar dat je simpelweg te maken hebt gehad met de dynamiek van het ‘spirituele ego’. Het masker van het spirituele ego Volgens dr. Hawk...