Alles komt voort uit Stilte (deel 1 3-luik)

Alles komt voort uit Stilte

Deze blog is een eerste gedeelte van een 3-luik omdat de blog anders veel te lang gaat worden en ook moeilijker behapbaar. Het gaat over de Bron. Blijf zeker volgen zodat je deel 2 en deel 3 niet mist!

In een wereld die voortdurend spreekt, lijkt stilte iets geworden dat we moeten opvullen. We zetten muziek aan tijdens het autorijden, luisteren naar podcasts tijdens het wandelen en grijpen naar onze telefoon zodra er een moment van leegte ontstaat. Alsof stilte iets is wat vermeden moet worden.

Zelf is het me de laatste jaren ook steeds meer en meer opgevallen dat het nergens nog echt stil is. Zélfs niet in de wachtkamer bij de dokter of de kinesist. Hoe vaak gebeurt het niet dat er dan iemand luid op zijn of haar smartphone naar een filmpje zit te kijken? Of te bellen met de speaker op luid? Zelfs op die plaatsen is het niet meer stil.

Maar wat als Stilte geen afwezigheid is?

Wat als Stilte juist de Bron Is van alles?

Voordat een woord wordt uitgesproken, is er Stilte. Voordat een gedachte verschijnt, is er Stilte. Voordat een muziekstuk ontstaat, is er Stilte. Zélfs het universum zelf lijkt voorgekomen uit een onzichtbare, ongrijpbare ruimte waarin alles besloten lag.

Stilte is niet leeg.

Stilte is vol Aan-Wezig-heid.

Wanneer de geest tot rust komt en de constante stroom van gedachten afneemt, ont-staat er ruimte om werkelijk te luisteren. Niet met de oren, maar met het hart. In die ruimte verschijnen In-zichten die niet bedacht Zijn. Een gevoel van richting. Een diepe Vrede. een Weten zonder woorden. 

Misschien is dat waarom zoveel mystici, monniken, wijzen en spirituele leraren de Stilte hebben opgezocht. Niet om zich af te sluiten van het leven, maar om dichter bij de Bron van het Leven te komen.

Stil Zijn

Werkelijke Stilte betekent niet alleen dat er geen geluid is. Je kunt in een stille kamer zitten en toch een storm van gedachten ervaren.

Stil Zijn betekent dat je niets hoeft toe te voegen aan dit moment. Geen oordeel. Geen verzet. Geen voortdurende behoefte om ergens anders te zijn.

Het is een Inner-lijke houding van ontvankelijkheid.

Juist dààr begint iets bijzonders te gebeuren.

De Stilte worden
In het begin zoek je stilte op. Je gaat wandelen zonder afleiding. Je mediteert. Je zit even zonder telefoon. Je creëert momenten waarin je kunt ademen en luisteren.

Maar na verloop van tijd ont-dek je dat Stilte niet iets buiten jeZelf Is.

Het Is wat je werkelijk bént.

Onder alle gedachten, e-moties, rollen en verhalen bevindt zich een Stille Aan-Wezig-heid die altijd Aan-Wezig Is geweest. Een ruimte waarin alles verschijnt en weer verdwijnt.

Wanneer je die Aan-Wezig-heid leert herkennen, hoef je niet langer naar Stilte te zoeken. 

Dan word je de Stilte.

Niet passief. Niet af-Wezig.

Maar diep Aan-Wezig.

Vanuit die Stilte ont-staat helderheid. Vanuit die Stilte ont-staat Liefde. Vanuit die Stilte ont-staat creativiteit. Vanuit die Stilte ont-staat wijsheid.

Misschien is de grootste ont-dekking niet dat God tot ons spreekt in Stilte. Misschien is de grootste ont-dekking dat de Stilte Zelf een uitdrukking van het Goddelijke Is.

En dat wij, wanneer we werkelijk Stil worden, Thuiskomen bij wie we al-tijd al waren.

Dit brengt ons bij het volgende In-zicht. Dat we Stilte ook kunnen vinden midden in het lawaai. Het helpt natuurlijk wel wanneer de omgeving op zichzelf rustig is, maar het is geen voorwaarde om Stilte te vinden. 

Omdat de diepste Stilte niet afhankelijk is van wat er buiten ons gebeurt. 

Zelfs midden in een drukke stad, tussen gesprekken, verkeer en voortdurende beweging, blijft er in ons een plek bestaan waar het al-tijd Stil Is. Een Inner-lijke ruimte die niet wordt geraakt door het lawaai van de wereld.

Die Stilte is geen af-Wezig-heid van geluid. Het is een Aan-Wezig-heid die dieper ligt dan alle geluiden.

Zoals de diepte van de oceaan Stil blijft, terwijl aan het oppervlak de golven bewegen, zo Is er ook in ons een diepte die al-tijd rustig blijft, ongeacht wat zich aan de oppervlakte van ons leven afspeelt. 

Wanneer we onze aandacht naar binnen richten, kunnen we die plek opnieuw vinden. Niet door iets te forceren, maar door eenvoudig Aan-Wezig te Zijn. Door even te stoppen met zoeken, te denken of te controleren. 

Daar ont-dekken we dat Stilte niet iets is wat we moeten creëren.

Ze Is er al.

Ze wacht geduldig op ons, elk moment van de dag.

En wanneer we die Inner-lijke Stilte leren kennen, dragen we haar over-al met ons mee. Dan zijn we niet langer afhankelijk van een stille omgeving om Vrede te ervaren. We ont-dekken een plaats in onsZelf waar we al-tijd kunnen rusten, al-tijd kunnen luisteren en al-tijd kunnen Zijn.

L.