Doorgaan naar hoofdcontent

Diep Leven is diep Raken

 Diep Leven is diep Raken

Diep Leven. Het klinkt als een verlangen dat velen van ons kennen. Een verlangen om niet oppervlakkig door het leven te bewegen, maar om werkelijk Aan-Wezig te Zijn. Om de ver-Wonder-ing van het be-Staan toe te laten.

Maar diep Leven heeft ook een keerzijde. Want wie diep Leeft, wordt ook diep ge-Raakt.

Door woorden, door gebeurtenissen, door verlies, door onrecht, door Liefde, door afscheid,... Alles komt binnen. Niet als een vluchtige indruk, maar als een ervaring die door merg en been kan gaan.

Soms lijkt het alsof de intensiteit van het voelen een last is. Alsof het leven te hard binnenkomt. Alsof elke ervaring een golf is die je meesleurt.

Toch schuilt hierin ook weer een uitnodiging. Want het bewustZijnsproces gaat niet over minder voelen. Het gaat niet over het afvlakken van ervaringen of het beschermen van jezelf tegen het leven. Het gaat juist over het ont-dekken van een diepere laag in jeZelf. 

Een laag die Aan-Wezig blijft, ongeacht wat er wordt ervaren.

De vreugde wordt gezien. Het verdriet wordt gezien. De Liefde wordt gezien. De angst wordt gezien. En steeds opnieuw blijkt er íets in ons te Zijn dat al deze ervaringen waarneemt. 

Dàt wat waarneemt, wordt zelf niet groter door vreugde en niet kleiner door verdriet. Het wordt niet beschadigd door pijn en niet voltooid door  geluk. Het Is eenvoudigweg Aan-Wezig.

Als een Getuige. Bewust en Open.

Misschien is dat wel de Essentie van bewust Leven: beseffen dat ervaringen intens mogen zijn zonder dat we er volledig mee hoeven samen te vallen.

We hoeven het verdriet niet te doen verdwijnen. We hoeven onze pijn niet te ont-kennen. We hoeven onze gevoeligheid niet te verharden. We mogen alles voelen en tegelijkertijd ont-dekken dat we meer Zijn dan wat we voelen.

Diep Leven betekent niet dat we verdrinken in onze ervaringen, maar dat we leren surfen op de golven ervan. 

We laten ons Raken. We laten ons ont-roer-en. We laten ons verwonden. We laten ons Helen. 

Door alles heen groeit het besef dat achter elke ervaring een Stille Aan-Wezig-heid schuilt die niets hoeft vast te houden en niets hoeft af te wijzen.

Dààr, in die ruimte, ont-Staat Vrijheid. Niet de vrijheid van het niet mee voelen. Maar de Vrijheid om Alles te voelen, terwijl je weet dat je niet bent wat je ervaart.

Je bent degene die het ervaart. En die eenvoudige verschuiving verandert alles.

L.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Ook het duister bevat Licht

 Ook het duister bevat Licht De dualiteit toont zich meer en meer. Vooral op social media. En dat terwijl de dualiteit eigenlijk niet eens bestaat.  Vanuit de Bron gezien is alles 1. Er is geen dualiteit, geen goed of slecht, geen juist of onjuist, geen licht of donker.  Er is enkel Licht en de afwezigheid van Licht. Er is enkel Waarheid en de afwezigheid van Waarheid. Er is enkel Liefde of de afwezigheid van Liefde. Ook het duister bevat Licht, meer afwezigheid van Licht dan aanwezigheid van Licht maar er is Licht.  Het is perfect mogelijk om meer Licht in de duisternis te brengen door te kijken op welke manier je je ermee verbindt. Schijn met je Lichtbron daar waar te weinig Licht aanwezig is, en je zal alleen Licht zien.  Sterf vooraleer je doodgaat. Zo is je Ziel vrij, ook op aarde. Onderzoek hoe je jeZelf met wat verbindt. Waar Liefde is, kan geen angst zijn. Ook niet in de afwezigheid van Licht. Want de onvoorwaardelijke Liefdes- en Lichtbron zit in jeZelf...

Thuiskomen vóór je sterft

Thuiskomen vóór je sterft Het verbaast me steeds opnieuw... Hoeveel mensen waaronder coaches, therapeuten, rouwbegeleiders, ... ervan uitgaan dat je pas écht "Thuis" bent wanneer je het aardse, fysieke bestaan verlaat. Alsof het lichaam een obstakel is dat eerst moet verdwijnen.  Maar wat als dit helemaal niet waar is? Wat als Thuiskomen ook hier mogelijk is - terwijl je leeft, ademt, voelt, struikelt en opnieuw opstaat?  Want zodra je werkelijk Thuis komt in jeZelf, maakt het uiteindelijk niet meer uit of je nog een fysiek lichaam hebt of niet. Dan weet je gewoon: de Bron zit niet ergens buiten jou. Niet pas bereikbaar na de dood. De Bron leeft in jou. Dit In-Zicht verandert alles.  Veel mensen hopen - bewust of onbewust - dat sterven een soort ontsnapping zal zijn. Een einde aan pijn, verwarring, verdriet of innerlijke strijd. Maar een fysieke dood lost geen innerlijke afscheiding op. Wat niet geheeld werd in bewust-Zijn, verdwijnt niet zomaar omdat het lichaam verdwijn...

On-voor-waarde-lijk

Het is zó mooi te ervaren dat wanneer je Echte Onvoorwaardelijke Liefde geeft, je dat ook 'gewoon' terug krijgt, terwijl je het daar zelfs niet eens voor doet want dan zou het niet meer onvoorwaardelijk zijn. L.