Diep Leven is diep Raken
Diep Leven. Het klinkt als een verlangen dat velen van ons kennen. Een verlangen om niet oppervlakkig door het leven te bewegen, maar om werkelijk Aan-Wezig te Zijn. Om de ver-Wonder-ing van het be-Staan toe te laten.
Maar diep Leven heeft ook een keerzijde. Want wie diep Leeft, wordt ook diep ge-Raakt.
Door woorden, door gebeurtenissen, door verlies, door onrecht, door Liefde, door afscheid,... Alles komt binnen. Niet als een vluchtige indruk, maar als een ervaring die door merg en been kan gaan.
Soms lijkt het alsof de intensiteit van het voelen een last is. Alsof het leven te hard binnenkomt. Alsof elke ervaring een golf is die je meesleurt.
Toch schuilt hierin ook weer een uitnodiging. Want het bewustZijnsproces gaat niet over minder voelen. Het gaat niet over het afvlakken van ervaringen of het beschermen van jezelf tegen het leven. Het gaat juist over het ont-dekken van een diepere laag in jeZelf.
Een laag die Aan-Wezig blijft, ongeacht wat er wordt ervaren.
De vreugde wordt gezien. Het verdriet wordt gezien. De Liefde wordt gezien. De angst wordt gezien. En steeds opnieuw blijkt er íets in ons te Zijn dat al deze ervaringen waarneemt.
Dàt wat waarneemt, wordt zelf niet groter door vreugde en niet kleiner door verdriet. Het wordt niet beschadigd door pijn en niet voltooid door geluk. Het Is eenvoudigweg Aan-Wezig.
Als een Getuige. Bewust en Open.
Misschien is dat wel de Essentie van bewust Leven: beseffen dat ervaringen intens mogen zijn zonder dat we er volledig mee hoeven samen te vallen.
We hoeven het verdriet niet te doen verdwijnen. We hoeven onze pijn niet te ont-kennen. We hoeven onze gevoeligheid niet te verharden. We mogen alles voelen en tegelijkertijd ont-dekken dat we meer Zijn dan wat we voelen.
Diep Leven betekent niet dat we verdrinken in onze ervaringen, maar dat we leren surfen op de golven ervan.
We laten ons Raken. We laten ons ont-roer-en. We laten ons verwonden. We laten ons Helen.
Door alles heen groeit het besef dat achter elke ervaring een Stille Aan-Wezig-heid schuilt die niets hoeft vast te houden en niets hoeft af te wijzen.
Dààr, in die ruimte, ont-Staat Vrijheid. Niet de vrijheid van het niet mee voelen. Maar de Vrijheid om Alles te voelen, terwijl je weet dat je niet bent wat je ervaart.
Je bent degene die het ervaart. En die eenvoudige verschuiving verandert alles.
L.

Reacties
Een reactie posten