Je bent niet je trauma

 Je bent niet je trauma

Trauma laat sporen na. Soms zichtbaar. Vaak onzichtbaar. Het kan je wereldbeeld veranderen, je relaties beïnvloeden en een diepe indruk achterlaten op hoe je naar jezelf kijkt.

Maar hoe ingrijpend een trauma ook is geweest. Het is niet wie je bent.

Toch gebeurt het vaak dat mensen zich gaandeweg gaan identificeren met hun trauma. Wat ooit een gebeurtenis was die hen overkwam, wordt een verhaal dat ze over zichzelf zijn gaan geloven. Ze worden de persoon die verlaten werd. De persoon die misbruikt werd. De persoon die afgewezen werd. De persoon die pijn heeft geleden.

En hoewel die ervaringen een deel van hun levensverhaal zijn, vormen ze niet de Vol-ledige Waarheid. 

Wanneer we onszelf blijven definiëren vanuit onze pijn, blijven we onbewust verbonden met ons verleden. We kijken naar onszelf door de bril van wat ons is aangedaan in plaats van door de ogen van wie we Werkelijk Zijn. Het trauma wordt dan een identiteit, een referentiepunt van waaruit we ons leven vormgeven. 

Maar er komt een moment waarop Heling niet langer gaat over het begrijpen van de wond. Er komt een moment waarop we ons mogen her-Inner-en dat er méér is dan de wond. 

Wie was jij voordat het trauma plaatsvond? Welke kwaliteiten, dromen, verlangens waren er al aanwezig? Welke Essentie leefde er al in jou voordat de pijn zich aandiende?

Díe kern is nooit verdwenen.

Misschien werd ze bedekt door angst, verdriet, boosheid of overlevingsmechanismen. Misschien raakte je er het contact mee kwijt. Maar diep vanbinnen is dat deel van jou nog steeds Aan-Wezig. Ongeschonden. Heel. 

Werkelijke Heling betekent niet dat je doet alsof het trauma nooit heeft bestaan. Het betekent ook niet dat je je verleden ontkent. Het betekent dat je erkent wat er gebeurd is zonder het je identiteit te laten bepalen. 

Je draagt het verhaal maar je bent het verhaal niet. Je draagt de littekens, maar je bent de littekens niet. Je hebt trauma meegemaakt maar je bent niet je trauma. 

Misschien is de uitnodiging niet om nog langer te zoeken naar wat misging, maar om je opnieuw te her-Inner-en wat je werkelijk bént. Om terug te keren naar de diepere Waarheid onder alle lagen van pijn, bescherming en conditionering. 

Want achter elk trauma Leeft nog steeds deZelfde mens. Heel. Waardevol. Liefdevol. 

En vrij om opnieuw te kiezen van wie hij of zij werkelijk Is.

L.