Doorgaan naar hoofdcontent

Je ontmoet mensen slechts zo diep als zij zichzelf hebben ontmoet

 Je ontmoet mensen slechts zo diep als zij zichzelf hebben ontmoet

Soms verlangen we naar meer diepgang in een relatie. Meer openheid. Meer échte verbinding. Meer gesprekken die verder gaan dan de oppervlakte van het dagelijks leven.

Maar er is een waarheid die ik steeds meer zie terugkomen: je kunt iemand slechts ontmoeten op de laag waarop die persoon zichzelf heeft ontmoet.

De ruimte die iemand heeft verkend in zichzelf, bepaalt de ruimte die beschikbaar is in het contact met anderen.

Wie zijn of haar eigen pijn niet aankijkt, zal moeite hebben om Aan-Wezig te Zijn bij de pijn van een ander. Wie zijn eigen kwetsbaarheid vermijdt, zal zich ongemakkelijk voelen wanneer een ander zich écht laat zien. Wie vooral leeft in de buitenwereld, zal niet altijd toegang hebben tot de diepere lagen van betekenis, e-motie en bewustZijn.

Dit is geen tekortkoming. Het is simpelweg een menselijke realiteit.

Vaak denken we dat de diepte van een relatie wordt bepaald door degene die het meest voelt, het meest reflecteert of het meest verlangt naar ver-binding. Maar in werkelijkheid wordt de diepte van een relatie vaak bepaald door de diepste laag die beide mensen samen kunnen bewonen. 

Stel dat één persoon gewend is om naar binnen te kijken. Die onderzoekt zijn of haar patronen, gevoelens, overtuigingen en angsten. Die stelt zichzelf vragen en is bereid om zichzelf eerlijk onder ogen te komen.

 De andere persoon leeft misschien meer vanuit gewoonte, afleiding of praktische bezigheden. Niet beter of slechter. Gewoon anders. Op dat moment in het leven misschien minder gericht op Zelf-onderzoek. 

Dan ontstaat er een bijzondere dynamiek. De eerste persoon kan de tweede vaak wel ont-moeten op diens niveau. Maar de tweede persoon kan de eerste niet altijd volgen naar de diepere lagen van ervaring.

Daardoor blijft de relatie vaak hangen op het niveau dat voor beiden toegankelijk is.

Dat kan pijnlijk zijn, vooral wanneer je voelt hoeveel meer mogelijk zou kunnen zijn. We interpreteren dat soms als een gebrek aan liefde, interesse of betrokkenheid. Maar vaak is liefde niet het probleem. 

Soms ligt de grens simpelweg bij de mate waarin iemand zichzelf kent, begrijpt en durft te ont-moeten.

Tegelijkertijd geloof ik niet dat dit iets zegt over de waarde van een mens.

Diep of oppervlakkig zijn geen labels die bepalen wie verder staat of wie gelijk heeft. In de kern zijn we allemaal hetZelfde. We delen deZelfde menselijke ervaring. We verlangen naar ver-binding, Liefde, erkenning en betekenis. We dragen allemaal onze eigen kwetsbaarheden, angsten en verlangens met ons mee.

Iedereen bewandelt simpelweg zijn of haar eigen pad, met het bewustZijn dat op dat moment beschikbaar Is.

Wat voor de één vandaag een diep in-zicht Is, kan voor een ander morgen ont-staan. En wat voor mij vandaag als waarheid voelt, kan over enkele jaren slechts een tussenstap blijken te Zijn in een groter proces van groei.

Daarom gaat het niet om oordeel.

Het gaat om er-ken-ning. Er-kennen dat ieder mens zichzelf ontmoet op de manier en in de mate waarin hij of zij daar op dat moment toe in staat Is. 

Vanuit dat besef ontstaat compassie. Je hoeft een ander niet te veranderen, te overtuigen of mee te trekken naar een dieper niveau van bewustZijn. Je kunt gewoon zien waar iemand zich bevindt, dat respecteren, en tegelijkertijd eerlijk Zijn over de mate van ver-binding die daardoor mogelijk Is.

Echte intimiteit ontstaat niet doordat twee mensen elkaar ontmoeten. Echte intimiteit ontstaat doordat twee mensen bereid zijn zichZelf te ont-moeten - en van daaruit elkaar.

De diepte van een relatie wordt daarom niet alleen bepaald door hoeveel je van elkaar houdt, maar ook door hoeveel van jeZelf je bereid bent te kennen.

Want uiteindelijk kunnen we een ander niet dieper ontmoeten dan diegene zichzelf heeft ontmoet.

En misschien is dat niet iets om te bestrijden.

Misschien is het iets om te begrijpen.

Met zachtheid. Met respect. En met het besef dat we allemaal onderweg Zijn.

Niet naar een betere versie van onsZelf, maar naar een steeds eerlijkere ontmoeting met wie we al-tijd al Zijn geweest.

L.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Ook het duister bevat Licht

 Ook het duister bevat Licht De dualiteit toont zich meer en meer. Vooral op social media. En dat terwijl de dualiteit eigenlijk niet eens bestaat.  Vanuit de Bron gezien is alles 1. Er is geen dualiteit, geen goed of slecht, geen juist of onjuist, geen licht of donker.  Er is enkel Licht en de afwezigheid van Licht. Er is enkel Waarheid en de afwezigheid van Waarheid. Er is enkel Liefde of de afwezigheid van Liefde. Ook het duister bevat Licht, meer afwezigheid van Licht dan aanwezigheid van Licht maar er is Licht.  Het is perfect mogelijk om meer Licht in de duisternis te brengen door te kijken op welke manier je je ermee verbindt. Schijn met je Lichtbron daar waar te weinig Licht aanwezig is, en je zal alleen Licht zien.  Sterf vooraleer je doodgaat. Zo is je Ziel vrij, ook op aarde. Onderzoek hoe je jeZelf met wat verbindt. Waar Liefde is, kan geen angst zijn. Ook niet in de afwezigheid van Licht. Want de onvoorwaardelijke Liefdes- en Lichtbron zit in jeZelf...

Thuiskomen vóór je sterft

Thuiskomen vóór je sterft Het verbaast me steeds opnieuw... Hoeveel mensen waaronder coaches, therapeuten, rouwbegeleiders, ... ervan uitgaan dat je pas écht "Thuis" bent wanneer je het aardse, fysieke bestaan verlaat. Alsof het lichaam een obstakel is dat eerst moet verdwijnen.  Maar wat als dit helemaal niet waar is? Wat als Thuiskomen ook hier mogelijk is - terwijl je leeft, ademt, voelt, struikelt en opnieuw opstaat?  Want zodra je werkelijk Thuis komt in jeZelf, maakt het uiteindelijk niet meer uit of je nog een fysiek lichaam hebt of niet. Dan weet je gewoon: de Bron zit niet ergens buiten jou. Niet pas bereikbaar na de dood. De Bron leeft in jou. Dit In-Zicht verandert alles.  Veel mensen hopen - bewust of onbewust - dat sterven een soort ontsnapping zal zijn. Een einde aan pijn, verwarring, verdriet of innerlijke strijd. Maar een fysieke dood lost geen innerlijke afscheiding op. Wat niet geheeld werd in bewust-Zijn, verdwijnt niet zomaar omdat het lichaam verdwijn...

On-voor-waarde-lijk

Het is zó mooi te ervaren dat wanneer je Echte Onvoorwaardelijke Liefde geeft, je dat ook 'gewoon' terug krijgt, terwijl je het daar zelfs niet eens voor doet want dan zou het niet meer onvoorwaardelijk zijn. L.