Leven vanuit angst of Leven vanuit Liefde
'Liefde is de angst laten varen', las ik enkele jaren geleden in een boek van dr. Gerald Jampolsky. Ik ben fan van dr. Gerald Jampolsky. Hij schreef ook het boek 'Wat de vraag ook is, Liefde is het antwoord.' Hij stond aan de basis van de oprichting van de centra voor Attitudinal Healing.
Hoe meer ik naar het leven kijk, hoe meer ik ontdek dat hierin een diepe waarheid schuilt. Want angst en Liefde zijn niet zomaar e-moties. Het zijn twee fundamenteel verschillende manieren om naar het leven te kijken en het leven te ervaren.
Laten we eerst even kijken naar de wereld van angst. Angst ontstaat wanneer we ons identificeren met het tijdelijke. Met ons lichaam, onze bezittingen, onze status, onze relaties en alles wat kan veranderen of verdwijnen. Vanuit angst proberen we zekerheid te creëren in een wereld die voortduren verandert. We willen graag controle houden over de toekomst, erkenning krijgen van anderen én beschermen wat we hebben opgebouwd. Vanuit angst rijzen vaak de volgende vragen: Wat als ik verlies? Wat als ik niet goed genoeg ben? Wat als het misgaat?
Angst leeft van af-scheid-ing. Ze laat ons geloven dat we op onszelf staan, los van anderen en los van het leven zelf. Vanuit die overtuiging ontstaat strijd, competitie, oordeel en een voortdurend gevoel van tekort.
De wereld van Liefde daarentegen is er eentje die veel meer is dan alleen maar een gevoel van genegenheid. Liefde is een staat van bewust-Zijn waarin we onze verbondenheid met het Leven ervaren. Wanneer we Leven vanuit Liefde, beseffen we dat achter alle verschillen een diepere één-heid Aan-Wezig is. We herkennen dat we deel uitmaken van iets groters dan ons individuele bestaan.
Liefde vraagt, in tegenstelling tot angst, niet om controle. Liefde vertrouwt. Liefde vraagt ook niet om zekerheid. Liefde wéét dat het Leven zich ontvouwt zoals het bedoeld is. Liefde vraagt niet om perfectie. Liefde omarmt wat Is.
Je zou kunnen zeggen dat waar angst samentrekt, Liefde opent. Waar angst veroordeelt, Liefde begrijpt. Waar angst afsluit, Liefde verbindt.
De diepste betekenis van Liefde ligt nog voorbij onze e-moties. Veel spirituele tradities spreken over een eeuwige werkelijkheid die achter de zichtbare wereld Aan-Wezig Is. Een werkelijkheid die niet geboren wordt en niet sterft. Een Bron van bewust-Zijn, Leven en Liefde die altijd Aan-Wezig Is. Vanuit dit perspectief is Liefde niet iets wat we creëren maar iets wat we in Wezen Zijn.
Angst ontstaat wanneer we vergeten wie we werkelijk zijn en ons volledig identificeren met het vergankelijke.
Liefde ontstaat wanneer we ons her-Inner-en dat het Leven veel groter is dan de vorm die we tijdelijk bewonen.
Dit betekent niet dat verdriet, verlies of pijn verdwijnen. Het betekent dat er midden in alle veranderingen een diep vertrouwen kan ontstaan. Een weten dat het Wezen-lijke niet verloren kan gaan.
Het leven verandert voortduren van vorm, maar de Bron van het Leven blijft.
Elke dag kunnen we opnieuw de keuze maken tussen angst of Liefde. Wanneer reageren we vanuit oordeel of begrip? Wanneer houden we vast en wanneer laten we los? Wanneer sluiten we ons hart en wanneer openen we het? Wanneer vertrouwen we op onze angsten of wanneer luisteren we naar de Liefde? Deze keuze bepaalt uiteindelijk de kwaliteit van ons Leven.
Spirituele groei is niets anders dan een proces van her-Inner-en. Her-Inner-en dat we meer zijn dan onze zorgen, meer dan onze geschiedenis, meer dan onze angsten. Steeds opnieuw Thuiskomen in de Liefde die altijd Aan-Wezig is geweest. Want Liefde is niet slechts een e-motie. Liefde is de taal van het Leven Zelf. En waar Liefde wordt geLeefd, verdwijnt de illusie van af-gescheiden-heid en wordt zichtbaar wat altijd al waar was: Dat het Leven Eén is.
L.

Reacties
Een reactie posten