Doorgaan naar hoofdcontent

Waarom oorzaak en gevolg uiteindelijk niet bestaan en waarom het geloof erin ons laat lijden

 Waarom oorzaak en gevolg uiteindelijk niet bestaan en waarom het geloof erin ons laat lijden

We zijn gewend om te kijken naar het leven alsof het bestaat uit een eindeloze keten van oorzaak en gevolg.

Bijvoorbeeld: Ik ben verdrietig omdat mijn partner mij heeft verlaten. Ik ben boos omdat iemand mij onrecht heeft aangedaan. Ik ben ongelukkig omdat mijn omstandigheden niet zijn zoals ik ze wil.

Van jongs af aan leren we de werkelijkheid te begrijpen via deze logica. Voor elk gevolg zoeken we een oorzaak. Voor elk probleem zoeken we een schuldige. Het lijkt vanzelfsprekend.

Maar wat als oorzaak en gevolg niet bestaan zoals wij denken dat ze bestaan?

De mentale constructie van causaliteit
Volgens Dr. David R. Hawkins is de menselijke geest voortdurend bezig gebeurtenissen met elkaar te verbinden. Achteraf creëert zij verhalen die verklaren waarom iets gebeurd is.

Een gebeurtenis vindt plaats. Direct daarna verschijnt een gedachte die zegt: "Dit gebeurde door dat." De geest ervaart daardoor een gevoel van controle en begrip.

Maar in werkelijkheid weten we nooit alle factoren die hebben bijgedragen aan een gebeurtenis. Elk moment ontstaat uit een onvoorstelbare hoeveelheid omstandigheden, invloeden, energieën en bewustZijnstoestanden die samenkomen in dàt ene ogenblik.

Wat wij 'oorzaak' noemen, is vaak slechts één element dat we uit de totaliteit isoleren.

Het huidige moment creëert zichZelf.
Vanuit het perspectief van bewustZijn bestaat er alleen het Nu. Niet gisteren. Niet morgen. Alleen dit moment. Alles wat verschijnt, verschijnt binnen de omstandigheden die op dit moment Aan-Wezig Zijn.

Een bloem bloeit niet omdat één oorzaak haar daartoe dwingt. Zij bloeit omdat alle omstandigheden op dat moment samenkomen: licht, water, aarde, temperatuur, genetische aanleg en nog veel meer factoren. Dat maakt ook dat elke fase waarin een bloem tot bloei komt, perfect is. Ook al is ze nog niet volgroeid. 

Zo ontvouwt ook het menselijk leven zich. Niet als een rechte lijn van oorzaak naar gevolg, maar als een voortdurende expressie van de totaliteit van het huidige moment.

Hoe het geloof in oorzaak en gevolg lijden creëert
Het grootste probleem ontstaat wanneer wij onze innerlijke toestand koppelen aan externe gebeurtenissen.

Wij geloven: "Ik lijd omdat dit gebeurd is." Maar is dat werkelijk zo? Twee mensen kunnen exact dezelfde gebeurtenis meemaken en totaal verschillend reageren. De gebeurtenis zelf veroorzaakt het lijden dus niet.

Wat lijden veroorzaak is de weerstand tegen wat Is. Het zijn de gedachten die zeggen: "Dit had niet mogen gebeuren." "Dit had anders moeten zijn." "Ik ben iets verloren." "Ik ben slachtoffer van deze situatie."

Hier sluit ook de visie van Eckhart Tolle nauw bij aan. Hij wijst erop dat pijn ontstaat wanneer we ons verzetten tegen de werkelijkheid van het huidige moment. Niet de gebeurtenis doet pijn. Het verzet tegen de gebeurtenis doet pijn.

Schuld, spijt en angst
Wanneer we geloven in lineaire oorzaak en gevolg, ontstaan ook schuld, spijt en angst. We geven anderen de schuld van ons lijden. We geven onszelf de schuld van het verleden. We vrezen de gevolgen van een toekomst die nog niet eens bestaat. Daardoor leven we psychologisch zelden in het heden. Onze aandacht wordt voortdurend gevangen door verhalen over wat geweest is of wat misschien zal komen.

De bevrijding van het Nu
Wanneer we zien dat het leven zich altijd ontvouwt vanuit de totaliteit van dit moment, ont-staat er ruimte. We hoeven niet langer eindeloos te analyseren waarom iets gebeurd is. We hoeven niet langer een schuldige te vinden. We hoeven niet langer te vechten met de werkelijkheid. Er ontstaat acceptatie. Niet als berusting, maar als helder zien. Dit moment Is zoals het Is omdat alle omstandigheden samen precies dit moment vormen. 

Vanuit die erkenning ontstaat rust.

En in die rust verdwijnt een groot deel van het psychologische lijden dat voorkomt uit het geloof dat iets buiten ons de oorzaak is van onze innerlijke toestand.

Misschien is ware Vrijheid niet het veranderen van de gevolgen van het leven, maar het doorzien van de illusie dat ons Wel-Zijn ooit afhankelijk was van oorzaken buiten het huidige moment.

L. 




Reacties

Populaire posts van deze blog

Ook het duister bevat Licht

 Ook het duister bevat Licht De dualiteit toont zich meer en meer. Vooral op social media. En dat terwijl de dualiteit eigenlijk niet eens bestaat.  Vanuit de Bron gezien is alles 1. Er is geen dualiteit, geen goed of slecht, geen juist of onjuist, geen licht of donker.  Er is enkel Licht en de afwezigheid van Licht. Er is enkel Waarheid en de afwezigheid van Waarheid. Er is enkel Liefde of de afwezigheid van Liefde. Ook het duister bevat Licht, meer afwezigheid van Licht dan aanwezigheid van Licht maar er is Licht.  Het is perfect mogelijk om meer Licht in de duisternis te brengen door te kijken op welke manier je je ermee verbindt. Schijn met je Lichtbron daar waar te weinig Licht aanwezig is, en je zal alleen Licht zien.  Sterf vooraleer je doodgaat. Zo is je Ziel vrij, ook op aarde. Onderzoek hoe je jeZelf met wat verbindt. Waar Liefde is, kan geen angst zijn. Ook niet in de afwezigheid van Licht. Want de onvoorwaardelijke Liefdes- en Lichtbron zit in jeZelf...

Thuiskomen vóór je sterft

Thuiskomen vóór je sterft Het verbaast me steeds opnieuw... Hoeveel mensen waaronder coaches, therapeuten, rouwbegeleiders, ... ervan uitgaan dat je pas écht "Thuis" bent wanneer je het aardse, fysieke bestaan verlaat. Alsof het lichaam een obstakel is dat eerst moet verdwijnen.  Maar wat als dit helemaal niet waar is? Wat als Thuiskomen ook hier mogelijk is - terwijl je leeft, ademt, voelt, struikelt en opnieuw opstaat?  Want zodra je werkelijk Thuis komt in jeZelf, maakt het uiteindelijk niet meer uit of je nog een fysiek lichaam hebt of niet. Dan weet je gewoon: de Bron zit niet ergens buiten jou. Niet pas bereikbaar na de dood. De Bron leeft in jou. Dit In-Zicht verandert alles.  Veel mensen hopen - bewust of onbewust - dat sterven een soort ontsnapping zal zijn. Een einde aan pijn, verwarring, verdriet of innerlijke strijd. Maar een fysieke dood lost geen innerlijke afscheiding op. Wat niet geheeld werd in bewust-Zijn, verdwijnt niet zomaar omdat het lichaam verdwijn...

On-voor-waarde-lijk

Het is zó mooi te ervaren dat wanneer je Echte Onvoorwaardelijke Liefde geeft, je dat ook 'gewoon' terug krijgt, terwijl je het daar zelfs niet eens voor doet want dan zou het niet meer onvoorwaardelijk zijn. L.