Almarae: Haven van Onvoorwaardelijke Liefde
Ik ben hier niet om alleen individueel te helpen. Ik ben hier om een collectieve wonde aan te raken.
L.
Er zijn momenten in het leven waarop je beseft dat je niet gekozen hebt voor je pad, maar dat je pad jou gekozen heeft.
Zo voelt het ook voor mij.
Al van jongs af aan droeg ik een diep weten in mij. Een her-Inner-ing die ik niet altijd in woorden kon vatten, maar die steeds opnieuw kwam aankloppen. Het weten dat Liefde onze ware natuur is. Dat we nooit afgescheiden zijn geweest van de Bron. Dat er in ieder mens een plek beStaat die onaangeraakt, Heel en oneindig geLiefd is.
Mijn Zielsmissie laat zich vandaag in deze woorden vatten:
"Ik open een begrensd veld van Liefde waarin mensen contact kunnen maken met de Stilte, Liefde en Heelheid die al in hen Aan-Wezig Zijn."
Steeds meer besef ik dat dit niet iets is wat ik doe.
Ik ben niet degene die Heelt. Ik ben niet degene die mensen iets geeft wat ze niet hebben. Ik ben slechts een kanaal. Een open bedding waarlangs een grotere Liefde doorheen mag stromen.
Soms voelt die Liefde aan als de meest pure, Moederlijke Aan-Wezig-heid die er bestaat.
Niet de menselijke moeder, die naar best vermogen liefheeft vanuit haar eigen geschiedenis en wonden. Maar de Moeder van de Onvoorwaardelijke Liefde. Een Aan-Wezig-heid die niets vraagt, niets verwacht en niets veroordeelt. Een Liefde die zegt:
"Kom maar Thuis."
Ik voel dat veel mensen op aarde nooit volledig ontvangen hebben waar hun hart zo diep naar verlangde. Om onvoorwaardelijk vastgehouden te worden. Om gezien te worden, zonder iets te moeten bewijzen. Om simpelweg te mogen bestaan.
Misschien is dat wel waarom ik hier ben.
Niet om die leegte op te vullen, maar om mensen te laten voelen dat de Bron van die Liefde nog steeds beschikbaar is. Dat ze nooit verloren is gegaan. Dat ze in hen Leeft en al-tijd op hen heeft gewacht.
Vanuit dat Veld is Almarae geboren.
Almarae is niet zomaar een naam. Ze kwam als een her-Inner-ing. Als een zachte fluistering van iets dat groter is dan meZelf. Voor mij draagt zij de energie van de Grote Moeder: de oneindige, Onvoorwaardelijke Liefde die alles omvat en niets uitsluit.
Wanneer ik Aan-Wezig ben in mijn werk, voelt het alsof Almarae zich opent als een Veld. Een heilige ruimte waarin mensen mogen zakken, ademen en her-Inneren. Her-Inneren dat ze niet gebroken zijn. Her-inneren dat ze nooit verlaten zijn geweest. Her-Inneren dat Liefde niet verdiend hoeft te worden.
Ik geloof dat de wereld vandaag niet zozeer nood heeft aan meer antwoorden, maar aan meer Aan-Wezig-heid. Aan mensen die durven belichamen wat ze in Wezen Zijn.
En als ik ergens woorden aan zou mogen geven, dan is het dit:
Ik ben niet hier om mensen te leren hoe ze moeten liefhebben.
Ik ben hier om hen te her-Inneren dat ze Liefde Zijn.
Dat is uiteindelijk de ware betekenis van Almarae. Een uitnodiging. Een Veld. Een Thuiskomen.
En telkens wanneer iemand zich in dat Veld her-Innert wie hij of zij Werkelijk Is, weet ik dat mijn ziel glimlacht. Niet omdat ík iets heb gedaan, maar omdat de Liefde opnieuw haar weg naar Huis heeft gevonden.
L.

Reacties
Een reactie posten