Doorgaan naar hoofdcontent

Bewandel jouw Goddelijke pad, ook als niemand het begrijpt

Bewandel jouw Goddelijke pad, ook als niemand het begrijpt

Er zijn momenten in het leven waarop je voelt dat je een andere richting op wordt geleid. Niet omdat het logisch is. Niet omdat het veilig voelt. Maar omdat er diep vanbinnen een zachte, Liefdevolle stem is die je uitnodigt om die weg in te slaan.

Een Goddelijk pad laat zich niet altijd uitleggen.

Mensen om je heen kunnen vragen stellen. Ze kunnen twijfelen aan je keuzes, je waarschuwen of zelfs denken dat je een vergissing maakt. Soms komt dat voort uit liefde, soms uit angst, en soms simpelweg omdat zij niet kunnen zien wat jij in je hart al-lang weet.

Niet iedereen is geroepen om jouw pad te begrijpen.

En dat hoeft ook niet.

Het Goddelijke spreekt tot ieder mens op een unieke manier. Wat voor de één onbegrijpelijk lijkt, kan voor de ander voelen als een diepe Inner-lijke Waarheid. Juist daarom vraagt een spirituele reis om ver-Trouw-en. Niet het vertrouwen dat alles meteen goed zal gaan, maar het ver-Trouw-en dat iedere stap wordt gedragen, ook wanneer je de bestemming nog niet kunt zien.

Moed is niet de afwezigheid van onzekerheid. Moed is blijven lopen terwijl de weg zich stap voor stap ont-vouwt.

Wanneer je voortdurend op zoek gaat naar goedkeuring van anderen, geef je ongemerkt je Inner-lijk kompas uit handen. Je laat de stemmen buiten jeZelf luider klinken dan de zachte fluistering van je Ziel.

Maar de weg van het hart vraagt iets anders.

Ze vraagt om over-gave.

Ze vraagt om de bereidheid om los te laten wat anderen denken en steeds opnieuw terug te keren naar de vraag: Voelt dit als waarheid voor mij?

Dat betekent niet dat je geen advies meer mag aannemen. Het betekent wel dat je leert onderscheiden welke woorden voortkomen uit Liefde en Wijsheid, en welke zijn geboren uit angst of beperkte overtuigingen.

Wanneer God een deur opent die niemand anders ziet, hoef jij niet te wachten tot iedereen die deur ook kan zien.

Jouw taak is niet om iedereen te overtuigen.

Jouw taak is om Trouw te blijven aan de roeping die in jouw hart Leeft.

Ver-Trouw erop dat wat nu misschien onbegrijpelijk lijkt, later helder kan worden. Vaak kijken mensen pas achteraf terug en zeggen ze: "Nu begrijp ik waarom je die keuze hebt gemaakt."

Blijf daarom wandelen. Ook als de weg stil is. Ook als niemand applaudisseert. Ook als je soms zelf even twijfelt.

Want iedere stap die je in ver-Trouwen zet, ver-Diept je her-Inner-ing met het Goddelijke. En hoe meer je die her-Inner-ing voedt, hoe minder afhankelijk je wordt van de bevestiging van de buitenwereld.

Je hoeft niet door iedereen begrepen te worden om op de juiste weg te zijn.

Soms is juist het pad dat de minste mensen begrijpen, het pad waarop jouw Ziel het meest tot bloei komt.

Bewandel daarom jouw Goddelijke pad met een open hart, met ver-Trouw-en en met Liefde. De weg zal zich blijven ont-vouwen, precies op het moment dat jij bereid bent de volgende stap te zetten.

L.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Ook het duister bevat Licht

 Ook het duister bevat Licht De dualiteit toont zich meer en meer. Vooral op social media. En dat terwijl de dualiteit eigenlijk niet eens bestaat.  Vanuit de Bron gezien is alles 1. Er is geen dualiteit, geen goed of slecht, geen juist of onjuist, geen licht of donker.  Er is enkel Licht en de afwezigheid van Licht. Er is enkel Waarheid en de afwezigheid van Waarheid. Er is enkel Liefde of de afwezigheid van Liefde. Ook het duister bevat Licht, meer afwezigheid van Licht dan aanwezigheid van Licht maar er is Licht.  Het is perfect mogelijk om meer Licht in de duisternis te brengen door te kijken op welke manier je je ermee verbindt. Schijn met je Lichtbron daar waar te weinig Licht aanwezig is, en je zal alleen Licht zien.  Sterf vooraleer je doodgaat. Zo is je Ziel vrij, ook op aarde. Onderzoek hoe je jeZelf met wat verbindt. Waar Liefde is, kan geen angst zijn. Ook niet in de afwezigheid van Licht. Want de onvoorwaardelijke Liefdes- en Lichtbron zit in jeZelf...

Thuiskomen vóór je sterft

Thuiskomen vóór je sterft Het verbaast me steeds opnieuw... Hoeveel mensen waaronder coaches, therapeuten, rouwbegeleiders, ... ervan uitgaan dat je pas écht "Thuis" bent wanneer je het aardse, fysieke bestaan verlaat. Alsof het lichaam een obstakel is dat eerst moet verdwijnen.  Maar wat als dit helemaal niet waar is? Wat als Thuiskomen ook hier mogelijk is - terwijl je leeft, ademt, voelt, struikelt en opnieuw opstaat?  Want zodra je werkelijk Thuis komt in jeZelf, maakt het uiteindelijk niet meer uit of je nog een fysiek lichaam hebt of niet. Dan weet je gewoon: de Bron zit niet ergens buiten jou. Niet pas bereikbaar na de dood. De Bron leeft in jou. Dit In-Zicht verandert alles.  Veel mensen hopen - bewust of onbewust - dat sterven een soort ontsnapping zal zijn. Een einde aan pijn, verwarring, verdriet of innerlijke strijd. Maar een fysieke dood lost geen innerlijke afscheiding op. Wat niet geheeld werd in bewust-Zijn, verdwijnt niet zomaar omdat het lichaam verdwijn...

On-voor-waarde-lijk

Het is zó mooi te ervaren dat wanneer je Echte Onvoorwaardelijke Liefde geeft, je dat ook 'gewoon' terug krijgt, terwijl je het daar zelfs niet eens voor doet want dan zou het niet meer onvoorwaardelijk zijn. L.