De Liefde die niets uitsluit

 De Liefde die niets uitsluit

If you want to be free, you can't push away anything. You have to embrace it all. It's all God.

Ram Dass

 Misschien is dit wel een van de meest radicale uitspraken die Ram Dass ooit deed. Niet omdat hij zegt dat we alles moeten liefhebben. Maar omdat hij zegt dat er niets is wat buiten het Ene valt.

Niets. Niet de Liefde. Niet de angst. Niet de Stilte. Niet de chaos. Zelfs niet de delen van jezelf waarvan je overtuigd bent dat ze niet spiritueel genoeg zijn.

Wij leven vaak vanuit een subtiele overtuiging dat er twee werkelijkheden bestaan. De ene is Licht, Liefde, Vrede en God. De andere bestaat uit pijn, verdriet, boosheid, ego en lijden. En zolang we in die tweede werkelijkheid verkeren, denken we dat we nog een weg af te leggen hebben naar de eerste.

Maar wat als die scheiding alleen in ons denken bestaat? Wat als alles wat verschijnt, ver-Schijnt in hetZelfde oneindige bewustZijn?

Zoals golven ontstaan in de oceaan zonder ooit iets anders te zijn dan water, zo ver-Schijnen vreugde en verdriet, Liefde en angst, rust en onrust allemaal in hetzelfde veld van Zijn.

De golf hoeft geen oceaan te worden.

Ze Is het al.

Dat is de uitnodiging van non-dualiteit.

Vrijheid ontstaat niet doordat de golf eindelijk kalm wordt. Vrijheid ont-staat wanneer wordt gezien dat de golf nooit iets anders is geweest dan de oceaan. Vanuit dat perspectief krijgt ook verzet een andere betekenis. Wie probeert eigenlijk iets weg te duwen?

Het ego leeft van voorkeuren. Het verdeelt voortdurend de werkelijkheid in goed en slecht, gewenst en ongewenst, spiritueel en niet-spiritueel. Het probeert de ervaring te beheersen, omdat het denkt dat geluk ergens in de toekomst ligt, zodra alles eindelijk klopt.

Maar bewustZijn zelf heeft geen voorkeur. De lucht verzet zich niet tegen de wolken. De oceaan wijst geen enkele golf af. De ruimte weigert geen enkel geluid. Alles ver-Schijnt. Alles verdwijnt.

En dat wat Waar-neemt, blijft onaangetast.

Wanneer Ram Dass zegt: "You have to embrace it all," bedoelt hij niet dat jij actief alles moet gaan omarmen. Hij bedoelt dat je mag ont-dekken dat het Leven alles al-lang draagt.

Dat bewustZijn niets uitsluit. Dat alleen het denken voortdurend selecteert.

Op het moment dat je ophoudt jezelf te identificeren met elke gedachte, emotie of ervaring, verandert de relatie ermee vanzelf.

Angst mag er zijn. Verdriet mag er zijn. Blijdschap mag er zijn. Niets hoeft eerst te verdwijnen voordat Vrede kan verSchijnen. Want Vrede is niet de afwezigheid van ervaringen. Vrede is de ruimte waarin alle er-Varingen komen en gaan.

"It's all God."

Dat betekent niet dat alles prettig is. Het betekent dat niets buiten de totaliteit valt. Zelfs weerstand is een beweging van God. Zelfs twijfel. Zelfs de gedachte dat je afgescheiden bent.

Alles ver-Schijnt in hetzelfde oneindige mysterie dat zichZelf voortdurend tot uitdrukking brengt. Misschien is dat wel de grootste ontspanning die er bestaat. Dat jij het Leven niet hoeft te dragen. Dat jij jeZelf niet hoeft te verbeteren. Dat jij niet verantwoordelijk bent voor het creëren van een spirituele versie van jeZelf. Er hoeft niets toegevoegd te worden aan wat je bent. Alleen de illusie dat je iets anders bent dan dit ene, Levende bewustZijn mag langzaam oplossen. Dàt is Vrijheid.

Niet dat alles verandert. Maar dat je ziet dat er nooit iets is geweest dat niet al gedragen werd door het Ene. Alles ver-Schijnt. Alles verdwijnt. En wat jij ten diepste bent, blijft.

Al-tijd.

Onverdeeld.

Heel.

Thuis.

L.