Leven vanuit het ge-Heel

 Leven vanuit het ge-Heel

Hoe dieper ik in het Leven zak, hoe minder ik het gevoel heb dat ík leef. Het is eerder alsof het Leven zichZelf door me heen Leeft. 

Dit klinkt misschien wel vreemd maar toch is het de meest natuurlijke ervaring die ik ken. 

Er is een Veld van waaruit Alles lijkt voort te komen. Een ruimte van Zijn die niet gevangen kan worden in woorden, concepten en verklaringen. Van zodra ik er woorden aan probeer te geven, merk ik dat woorden tekortschieten. Want dit Veld be-Vindt Zich voor-bij taal, voor-bij het tast-bare, voor-bij het duale denken waarmee wij de werkelijkheid gewoonlijk benaderen.

Het is geen idee. Geen filosofie. Geen geloof. Het is een Levende ervaring.

Wanneer ik mij daarvoor openstel, valt er iets weg. De voortdurende poging om het leven te controleren. Het streven om te voldoen aan verwachtingen. De drang om iemand te 'moeten' zijn. Wat overblijft is een diepe Vrijheid die niet af-hank-elijk is van omstandigheden.

Tegelijkertijd brengt deze manier van Leven ook uitdagingen met Zich mee. Want een groot deel van onze samenleving is gebouwd op conditionering. Op aangeleerde normen, overtuigingen en systemen die bepalen wat 'juist' is, wat succes betekent, hoe een mens zou moeten leven en welke keuzes logisch zijn. 

Wanneer je meer en meer vanuit het ge-Heel Leeft, worden die kaders minder vanZelfsprekend. Niet uit verzet en ook niet omdat ze 'fout' zouden zijn. Maar omdat er iets Diepers begint te spreken.

Ik heb gemerkt dat dit verwarrend kan zijn voor de mensen om me heen. Want hoe leg je uit dat je keuzes maakt die niet voortkomen uit die berekening, maar uit een diep Inner-lijk Weten? Hoe maak je begrijpelijk voor anderen dat je Vertrouwen voelt waar anderen risico zien? Hoe vertel je dat je Je laat leiden door iets wat je niet kan bewijzen, meten of vastpakken? 

Vaak kan dat niet. En misschien hoeft dat ook niet. Ik leer steeds meer dat niet alles begrepen hoeft te worden om Waar te Zijn. Dat niet alles wat Werkelijk Is, vertaald kan worden naar de taal van het verstand. Sommige ervaringen vragen niet om uitleg maar om beLichaming. 

Wellicht is dat wel de grootste uit-dag-ing van deze weg. 

Niet om anderen te overtuigen wat ik zie of ervaar. Niet om woorden te vinden voor het On-uitspreek-bare. Maar om steeds opnieuw Beschikbaar te Zijn voor dat wat door mij heen geLeefd wil worden. In Nederig-heid. In ver-Trouw-en. In ver-Wonder-ing. 

En in diepe diepe dankbaarheid voor het mysterie dat Zich, moment na moment, als Leven ont-vouwt.

L.