Toen Aurobindo mij vond

 Toen Aurobindo mij vond

Soms spreekt het Leven niet in woorden maar in dromen. Onlangs had ik een droom die ik in eerste instantie heel grappig vond maar er nadien de diepgang in ont-dekte.

Ik droomde dat ik tijdens een behandeling bij mijn kinesitherapeut in slaap was gevallen. Ik lag warm onder een zacht fleecedekentje en werd pas de volgende ochtend wakker gemaakt. "Je moet naar huis," zei ze vriendelijk, "mijn eerste patiënt is er al."

Voordat ik vertrok, vroeg ze me nog iets onverwachts.

"Heb je nog een leuk spelletje voor mij?"

Zonder aarzelen antwoordde ik: "Ja, Aurobindo! Dat is heel leuk. Ik zal het voor je meebrengen."

Zelfs in mijn droom besefte ik dat mijn man het waarschijnlijk geen goed idee zou vinden dat ik onze spelletjes uitleende. Toch besloot ik het te doen. 

Toen ik wakker werd, vertelde ik de droom aan mijn man, die apotheker is.

"Ken jij Aurobindo eigenlijk?" vroeg ik. "Is dat wel een spel?"

Hij schoot in de lach.

"Ja, natuurlijk ken ik Aurobindo! Dat is het merk van de medicatie die jij neemt."

We moesten er allebei hard om lachen. Hoe verzint een droom zoiets?

Een week later vertelde ik de droom aan mijn kinesitherapeut. Zij glimlachte en zei: "Zoek maar eens op wie Sri Aurobindo is."

Ineens viel er nog een heel ander puzzelstukje op zijn plaats.

De naam die in mijn droom opdook, bleek niet alleen verbonden te zijn met mijn medicatie, maar ook met een spirituele denker die schreef over bewustZijn, Inner-lijke groei en de evolutie van de mens.

Alsof mijn droom twee werelden met elkaar verbond.

De wereld van geneeskunde. En de wereld van de ziel.

Voor mij was dat wel precies de boodschap die ik op dat moment nodig had.

Ik heb namelijk altijd moeite gehad met medicatie. Mijn lichaam reageert sterk op bijwerkingen en mijn eerste reflex is bijna altijd om op zoek te gaan naar natuurlijke alternatieven. Niet vanuit koppigheid, maar vanuit een diep verlangen om mijn lichaam zo zacht en puur mogelijk te ondersteunen.

Toch zijn er momenten waarop het Leven je uitnodigt om een andere les te leren. Niet de les van controle. Maar de les van overgave.

Soms is 'Helen' niet kiezen tussen het spirituele óf het medische.

Soms ligt de wijsheid juist in het samenbrengen van beide.

De behandeltafel uit mijn droom voelt achteraf als een symbool van ver-Trouw-en. Ik viel letterlijk in slaap. Ik hoefde niets te doen. Niet te vechten. Niet alles zelf op te lossen. Ik mocht even gedragen worden.

En dat "spel" waarover gesproken werd, was helemaal geen spel.

Mogelijk nodigt het Leven ons uit om het leven zelf iets speelser te benaderen. Minder vanuit angst. Minder vanuit weerstand. Meer vanuit ver-Trouw-en.

Wellicht wilde mijn onderbewuste me laten zien dat zelfs iets waar ik weerstand tegen voel, zoals medicatie, deel kan uitmaken van mijn pad.

Niet omdat pillen alle antwoorden hebben. Maar omdat het Leven soms via onverwachte wegen precies datgene brengt wat we op dat moment nodig hebben.

De naam Aurobindo werd voor mij een brug.

Tussen farma en spiritualiteit. Tussen weerstand en overgave. Tussen genezen en helen.

Voor mij is dit de diepste uitnodiging van deze droom: dat ware Heling ont-staat wanneer we niet langer alles in hokjes verdelen, maar durven ver-Trouw-en dat het Leven op mysterieuze wijze verschillende wegen samenbrengt.

Soms begint wijsheid met een glimlach om een vreemde droom.

En eindigt ze met een open hart dat iets meer bereid is om te ontvangen.

L.