Wanneer je Leven een gebed wordt

 Wanneer je Leven een gebed wordt

Een hele mooie quote waardoor ik steeds opnieuw geraakt wordt, is deze van Dr. David R. Hawkins: 

The ultimate act of lovingness is to share that which you have become, so that your life becomes a prayer.

 Er is een subtiele verschuiving die zich voltrekt op het spirituele pad. In het begin zoeken we. We verzamelen inzichten, lezen boeken, luisteren naar leraren en verlangen naar antwoorden. We hopen dat de volgende ervaring, de volgende retraite of het volgende inzicht ons dichter bij de Waarheid zal brengen.

Maar op een bepaald moment verandert de vraag. Niet langer: Wat moet ik nog leren? Maar: Wie ben ik, wanneer alles wat ik denk te zijn stilvalt?

In die Stilte open-baart Zich iets wat er al-tijd al was. De Waarheid hoeft niet verworven te worden. Ze hoeft alleen her-kend te worden.

Vanuit dat besef verandert ook de betekenis van spiritualiteit. Het gaat niet langer om het verzamelen van kennis of het uitdragen van overtuigingen. Er ont-staat een stille uitnodiging om datgene wat in het hart is ont-Waakt Vol-ledig te belichamen.

Want bewustZijn onderwijst niet door woorden. BewustZijn Straalt.

De Aan-Wezig-Heid van iemand die Inner-lijk Vrede heeft gevonden, spreekt luider dan duizend spirituele lessen. Niet omdat die persoon iets probeert uit te dragen, maar juist omdat er niemand meer is die iets wil bewijzen.

Wanneer het ego langzaam zijn greep verliest, wordt Liefde geen handeling meer. Ze wordt een staat van Zijn.

Er hoeft niets toegevoegd te worden aan wie we Zijn. Alleen datgene wat niet werkelijk is, mag oplossen. De behoefte aan erkenning. Het verlangen om gelijk te hebben. De identificatie met verhalen over onszelf. De voortdurende beweging van controle en verzet.

Wat overblijft is opmerkelijk eenvoudig. Aan-Wezig-Heid.

En in die Aan-Wezig-Heid blijkt Liefde geen persoonlijke eigenschap te zijn. Ze is niet mijn liefde of jouw liefde. Ze is het Veld waarin alles verschijnt en weer verdwijnt. Ze oordeelt niet. Ze sluit niets uit. Ze hoeft niemand te overtuigen.

Ze Is.

Misschien is dat wat Dr. Hawkins bedoelt wanneer hij zegt dat de grootste daad van Liefde is om te delen wat je bent geworden. Niet wat je hebt bereikt. Niet wat je weet. Maar wat er overblijft wanneer het persoonlijke oplost in het Universele.

Dan wordt iedere ont-moeting een Stille zegening. Een glimlach wordt een gebed. Een luisterend oor wordt een vorm van overgave. Een liefdevolle blik her-Innert de ander, zonder woorden, aan zijn eigen ware natuur.

We onderschatten vaak de kracht van ons bewustZijn. We denken dat verandering ontstaat door doen, terwijl de diepste transformatie ontstaat vanuit Zijn. Volgens Dr. Hawkins heeft ieder niveau van bewustZijn een uitstraling die verder reikt dan wat het oog kan zien. Een hart dat rust in Liefde draagt meer bij aan de wereld dan een geest die voortdurend probeert haar te verbeteren. Niet omdat handelen onbelangrijk is. Maar omdat iedere handeling haar kwaliteit ontvangt vanuit de staat van bewustZijn waaruit zij voort-komt.

Liefde houdt de wereld niet bijeen door kracht. Ze houdt haar bijeen door Aan-Wezig-Heid. Door acceptatie. Door compassie. Door de bereidheid niets en niemand buiten het hart te sluiten.

Wellicht is dat de Ware betekenis van een Leven dat een gebed wordt. Niet dat we voortdurend woorden richten tot God. Maar dat ons hele beStaan een voort-durende overgave wordt aan het Goddelijke. Dat iedere stap voortkomt uit ver-Trouw-en. Dat iedere ont-moeting gedragen wordt door eerbied. Dat iedere ademhaling getuigt van de Stille wetenschap dat er uiteindelijk geen afgescheiden 'ik' bestaat dat liefheeft.

Er is alleen Liefde.

En wanneer wij ophouden ons ermee te identificeren als de doener, kan die Liefde zich ongehinderd door ons heen bewegen.

Dit is de grootste dienst die we aan de wereld kunnen bewijzen. Niet door méér te worden. Maar door steeds minder in de weg te staan van datgene wat we in Wezen al-tijd al Zijn geweest.

L.