Doorgaan naar hoofdcontent

Word niets en je zal Alles Zijn

 Word niets en je zal Alles Zijn

De mens leeft vaak vanuit het idee dat hij of zij iemand moet worden. Belangrijker. Succesvoller. Wijzer. Spiritueler. Meer zichtbaar. Meer bijzonder. Ons leven wordt voortdurend een poging om een identiteit op te bouwen en te beschermen. We verzamelen verhalen over wie we zijn, wat we hebben bereikt, wat anderen van ons vinden,... We bouwen een persoon op en noemen dat 'ik'.

Maar wat als nu de diepste Waarheid juist het tegenovergestelde Is? Wat als de weg naar ver-Vul-ling niet ligt in méér, maar in minder worden? Wat als je pas Alles wordt wanneer je bereid bent niets te zijn?

Wanneer het ego centraal staat, ervaren we onszelf als afgescheiden van het Leven. Er is "ik" en er is "de wereld". Er is "mijn belang", "mijn mening", "mijn succes", "mijn spirituele ontwikkeling". Zelfs onze zoektocht naar verlichting kan soms nog een verfijnde poging zijn om een bijzonder iemand te worden. 

Maar het Leven vraagt niet om bijzonderheid. Het Leven vraagt om Beschikbaarheid. Hoe minder je jeZelf identificeert met een persoon, hoe meer ruimte er ont-staat voor iets groters. Niet omdat jij verdwijnt als mens, maar omdat de illusie van afgescheidenheid begint op te lossen. Dan ont-dek je dat je niet een golf bent die zich probeert los te maken van de oceaan. Je bent de oceaan die Zich tijdelijk als een golf uitdrukt. In die her-ken-ning ont-staat een diepe nederigheid. Niet de nederigheid die zichZelf klein maakt, maar de nederigheid die Ziet dat er nooit een afzonderlijk zelf geweest is dat iets moest bewijzen. Het Leven stroomt door jou heen zoals het door Alles heen stroomt. 

De boom groeit niet vanuit ego. De zon schijnt niet vanuit ego. De rivier stroomt niet vanuit ego. En ook jij hoeft niet langer vanuit ego te leven.

Wanneer de behoefte om iemand te zijn, afneemt, groeit de capaciteit om het Leven te dienen. Je handelt niet langer om erkenning te krijgen. Je geeft er niet langer om of je nu gezien wordt of niet. Je helpt niet langer om jezelf goed te voelen. Je wordt eenvoudigweg een instrument waardoor het Leven zichZelf kan uitdrukken. Juist daarin ligt een onverwachte Vrijheid. Want diegene die niets hoeft te zijn, hoeft ook niets te verdedigen. Degene die niets bezit, kan niets verliezen. Diegene die niets probeert te worden, kan eindelijk rusten in wie hij of zij Werkelijk Is. En wat je Werkelijk bént, is oneindig groter dan de persoon die je denkt te zijn. 

Wanneer het "ik" naar de achtergrond verdwijnt, verschijnt een bewustZijn dat geen grenzen kent. Een Aan-Wezig-Heid die niet persoonlijk is, maar universeel. Een Stilte waarin Alles wel-kom Is. 

Dan wordt ook duidelijk dat niets worden geen verlies is. Het is Thuiskomen. Je wordt niet kleiner. Je wordt grenze-loos. Want wanneer er niemand meer overblijft die zich afzonderlijk voelt van het geheel, dan blijft alleen het ge-Heel over.

En dàt ge-Heel is Alles.

L. 



Reacties

Populaire posts van deze blog

Ook het duister bevat Licht

 Ook het duister bevat Licht De dualiteit toont zich meer en meer. Vooral op social media. En dat terwijl de dualiteit eigenlijk niet eens bestaat.  Vanuit de Bron gezien is alles 1. Er is geen dualiteit, geen goed of slecht, geen juist of onjuist, geen licht of donker.  Er is enkel Licht en de afwezigheid van Licht. Er is enkel Waarheid en de afwezigheid van Waarheid. Er is enkel Liefde of de afwezigheid van Liefde. Ook het duister bevat Licht, meer afwezigheid van Licht dan aanwezigheid van Licht maar er is Licht.  Het is perfect mogelijk om meer Licht in de duisternis te brengen door te kijken op welke manier je je ermee verbindt. Schijn met je Lichtbron daar waar te weinig Licht aanwezig is, en je zal alleen Licht zien.  Sterf vooraleer je doodgaat. Zo is je Ziel vrij, ook op aarde. Onderzoek hoe je jeZelf met wat verbindt. Waar Liefde is, kan geen angst zijn. Ook niet in de afwezigheid van Licht. Want de onvoorwaardelijke Liefdes- en Lichtbron zit in jeZelf...

Thuiskomen vóór je sterft

Thuiskomen vóór je sterft Het verbaast me steeds opnieuw... Hoeveel mensen waaronder coaches, therapeuten, rouwbegeleiders, ... ervan uitgaan dat je pas écht "Thuis" bent wanneer je het aardse, fysieke bestaan verlaat. Alsof het lichaam een obstakel is dat eerst moet verdwijnen.  Maar wat als dit helemaal niet waar is? Wat als Thuiskomen ook hier mogelijk is - terwijl je leeft, ademt, voelt, struikelt en opnieuw opstaat?  Want zodra je werkelijk Thuis komt in jeZelf, maakt het uiteindelijk niet meer uit of je nog een fysiek lichaam hebt of niet. Dan weet je gewoon: de Bron zit niet ergens buiten jou. Niet pas bereikbaar na de dood. De Bron leeft in jou. Dit In-Zicht verandert alles.  Veel mensen hopen - bewust of onbewust - dat sterven een soort ontsnapping zal zijn. Een einde aan pijn, verwarring, verdriet of innerlijke strijd. Maar een fysieke dood lost geen innerlijke afscheiding op. Wat niet geheeld werd in bewust-Zijn, verdwijnt niet zomaar omdat het lichaam verdwijn...

On-voor-waarde-lijk

Het is zó mooi te ervaren dat wanneer je Echte Onvoorwaardelijke Liefde geeft, je dat ook 'gewoon' terug krijgt, terwijl je het daar zelfs niet eens voor doet want dan zou het niet meer onvoorwaardelijk zijn. L.