Doorgaan naar hoofdcontent

Context overstijgt alles

 Context overstijgt alles

Context transcends everything.

Dr. David R. Hawkins 

Het is een eenvoudige uitspraak, maar hoe langer ik ermee leef, hoe dieper ze voor mij wordt.

We zijn als mens geneigd om daden los te zien van de omstandigheden waarin ze ontstonden. We beoordelen wat iemand zegt, doet of nalaat, vaak vanuit ons eigen referentiekader. Vanuit onze eigen geschiedenis. Onze eigen waarden. Onze eigen ervaringen.

Maar wat als we de context niet kennen?

Wat als achter die ene scherpe opmerking een nacht zonder slaap schuilging? Wat als achter die terugtrekking een leven vol afwijzing lag? Wat als achter een ogenschijnlijk verkeerde keuze een ondraaglijke innerlijke strijd verborgen zat?

Dan verandert de daad misschien niet, maar wel de manier waarop we haar begrijpen.

Dr. David R. Hawkins wijst erop dat de integriteit van een handeling niet los kan worden gezien van de context waarin zij plaatsvond. Dat betekent niet dat elke daad daarmee goedgekeurd wordt. Wel dat de Werkelijkheid veel rijker is dan wat aan de oppervlakte zichtbaar is.

Voor mij is dit ook een diepe betekenis van empathie.

Empathie is niet dat we de ander bekijken door onze eigen bril en vervolgens zeggen: "Ik begrijp hoe jij je voelt." Want meestal begrijpen we dat helemaal niet.

Ware empathie vraagt iets wat veel moeilijker is. Ze vraagt dat we onze eigen bril even durven afzetten. Dat we bereid zijn onze conclusies uit te stellen. Dat we er-ken-nen dat de ander een Vol-ledig universum aan er-Varingen met zich meedraagt dat wij nooit Vol-ledig kunnen ken-nen.

Pas wanneer we bereid zijn ons eigen referentiekader los te laten, ontstaat er ruimte om de context van de ander Werkelijk te ont-moeten.

Niet vanuit medelijden. Niet vanuit gelijk krijgen. Maar vanuit open-heid. Vanuit nederig-heid. Vanuit Liefde.

Want hoe meer we groeien in bewustZijn, hoe minder behoefte we voelen om mensen onmiddellijk te beoordelen. Niet omdat we blind worden voor goed en kwaad, maar omdat we beseffen hoe beperkt ons zicht is. Achter iedere daad schuilt een verhaal. Achter ieder verhaal schuilt een geschiedenis. En achter iedere geschiedenis leeft uiteindelijk hetZelfde verlangen als in onsZelf: gezien worden, begrepen worden en Thuiskomen in Liefde.

Dit is wat non-dualiteit ons uiteindelijk leert. Dat we ophouden met mensen te reduceren tot één moment, één fout of één keuze. Dat we leren kijken vanuit het geHeel. Vanuit de context.

Want pas wanneer we de context leren zien, beginnen we niet alleen de ander beter te begrijpen maar ook onsZelf.

Oordelen kijkt naar de daad. Liefde kijkt naar de context. BewustZijn omvat beide.

L.

L.

 


Reacties

Populaire posts van deze blog

Ook het duister bevat Licht

 Ook het duister bevat Licht De dualiteit toont zich meer en meer. Vooral op social media. En dat terwijl de dualiteit eigenlijk niet eens bestaat.  Vanuit de Bron gezien is alles 1. Er is geen dualiteit, geen goed of slecht, geen juist of onjuist, geen licht of donker.  Er is enkel Licht en de afwezigheid van Licht. Er is enkel Waarheid en de afwezigheid van Waarheid. Er is enkel Liefde of de afwezigheid van Liefde. Ook het duister bevat Licht, meer afwezigheid van Licht dan aanwezigheid van Licht maar er is Licht.  Het is perfect mogelijk om meer Licht in de duisternis te brengen door te kijken op welke manier je je ermee verbindt. Schijn met je Lichtbron daar waar te weinig Licht aanwezig is, en je zal alleen Licht zien.  Sterf vooraleer je doodgaat. Zo is je Ziel vrij, ook op aarde. Onderzoek hoe je jeZelf met wat verbindt. Waar Liefde is, kan geen angst zijn. Ook niet in de afwezigheid van Licht. Want de onvoorwaardelijke Liefdes- en Lichtbron zit in jeZelf...

Thuiskomen vóór je sterft

Thuiskomen vóór je sterft Het verbaast me steeds opnieuw... Hoeveel mensen waaronder coaches, therapeuten, rouwbegeleiders, ... ervan uitgaan dat je pas écht "Thuis" bent wanneer je het aardse, fysieke bestaan verlaat. Alsof het lichaam een obstakel is dat eerst moet verdwijnen.  Maar wat als dit helemaal niet waar is? Wat als Thuiskomen ook hier mogelijk is - terwijl je leeft, ademt, voelt, struikelt en opnieuw opstaat?  Want zodra je werkelijk Thuis komt in jeZelf, maakt het uiteindelijk niet meer uit of je nog een fysiek lichaam hebt of niet. Dan weet je gewoon: de Bron zit niet ergens buiten jou. Niet pas bereikbaar na de dood. De Bron leeft in jou. Dit In-Zicht verandert alles.  Veel mensen hopen - bewust of onbewust - dat sterven een soort ontsnapping zal zijn. Een einde aan pijn, verwarring, verdriet of innerlijke strijd. Maar een fysieke dood lost geen innerlijke afscheiding op. Wat niet geheeld werd in bewust-Zijn, verdwijnt niet zomaar omdat het lichaam verdwijn...

On-voor-waarde-lijk

Het is zó mooi te ervaren dat wanneer je Echte Onvoorwaardelijke Liefde geeft, je dat ook 'gewoon' terug krijgt, terwijl je het daar zelfs niet eens voor doet want dan zou het niet meer onvoorwaardelijk zijn. L.