Je hoeft niet te voldoen om vanuit Liefde te leven

 Je hoeft niet te voldoen om vanuit Liefde te leven

Wanneer je leeft vanuit de Bron, vallen verwachtingen steeds meer weg. Wat overblijft, is de Stille uitnodiging om Trouw te Zijn aan je Diepste Intentie, ook wanneer die niet langer past binnen de verwachtingen van een ander.

L. 

Er komt een moment waarop je begint te voelen dat je leven niet langer alleen van jou is.

Niet in de zin dat je jezelf verliest. Juist wanneer je dieper thuiskomt in jeZelf, ont-dek je dat er Iets door jou heen wil Leven. Iets dat groter is dan je persoonlijke voorkeuren, verlangens en verwachtingen. Een Stille beweging die niet voortdurend vraagt: Wat wil ík? maar eerder: Wat wil er door mij heen gebeuren?

Dat is voor mij leven vanuit de Bron.

Wanneer je vanuit die laag Leeft, geef je niet omdat je iets terug wilt krijgen. Je deelt omdat je iets te delen hébt. Je geeft Liefde omdat Liefde door je heen stroomt. Je luistert omdat er Werkelijk geluisterd wil worden. Je spreekt wanneer iets uitgesproken wil worden. Je helpt wanneer helpen zich aan-dient.

En soms geef je werkelijk alles wat je hebt. Niet vanuit uitputting of zelfopoffering, maar omdat je voelt dat je op dat moment niets achter hoeft te houden. Je Leeft en deelt vanuit alle Kracht die je hebt én ont-vangt.

Maar juist daar kan iets heel menselijks ontstaan. Want wat voor jou vanuit diepe Intentie gegeven wordt, kan bij een ander alsnog een ver-wacht-ing oproepen.

De ander kan denken: Je bent er altijd voor mij geweest, dus nu verwacht ik dat ook. Je begrijpt mij zo goed, dus jij zou dit van mij moeten begrijpen. Je houdt van mij, dus je zou moeten kunnen geven wat ik nodig heb.

En wanneer jij daar vervolgens niet aan kunt voldoen, kan er teleurstelling ontstaan. Misschien zelfs oordeel. Misschien wordt jouw grens geïnterpreteerd als afstandelijkheid. Jouw onvermogen als onwil. Jouw keuze voor een ander pad als egoïsme. Maar niet kunnen voldoen aan de ver-wacht-ingen van een ander maakt jou nog geen slecht mens.

Voor mij is dat wel één van de moeilijkste lessen van Liefde:

Je kunt vanuit de meest zuivere Intentie leven en toch iemand teleurstellen.

En dat betekent niet automatisch dat je verkeerd hebt gehandeld.

Wanneer ver-wacht-ing de plaats van Liefde inneemt

Er is een subtiel verschil tussen verlangen en verwachting. Een verlangen zegt: Ik zou dit fijn vinden. Een verwachting zegt: Jij zou dit voor mij moeten doen. Een verlangen laat ruimte. Een ver-wacht-ing legt verantwoordelijkheid bij de ander.

Wanneer we vooral vanuit onze persoonlijke verlangens leven, kan het gemakkelijk gebeuren dat we anderen onbewust verantwoordelijk maken voor ons welzijn. We hopen dat zij ons begrijpen, bevestigen, steunen, beschikbaar zijn, ons geruststellen of ons geven wat we zelf niet kunnen geven.

En wanneer zij dat niet doen, denken we al snel: Hij denkt alleen aan zichzelf. Zij houdt blijkbaar niet genoeg van mij. Als ik belangrijk voor je was, zou je dit wel doen.

Maar misschien is dat helemaal niet waar.

Misschien is die ander óók gewoon aan het luisteren naar wat er in hem of haar Leeft.

Misschien probeert die persoon niet jou iets te ont-houden, maar probeert hij of zij trouw te blijven aan een eigen Inner-lijke beweging. Dat kan soms pijnlijk zijn. Maar pijn is niet hetzelfde als afwijzing. En verschil is niet hetzelfde als liefdeloosheid.

Wanneer het Leven je leidt

Wanneer je steeds meer vanuit de Bron leeft, verandert er iets Wezenlijks.

Je hoeft steeds minder vast te houden aan hoe iets zou moeten verlopen. Je hoeft niet langer voortdurend te bepalen wie wat moet doen, wie er voor jou moet zijn, hoe iemand moet reageren of welke vorm een relatie moet aannemen. Je leert luisteren. Naar het Leven. Naar de Stilte. Naar dat wat zich van binnen-uit aan-dient.

En hoe meer je daarnaar leeft, hoe meer verwachtingen kunnen wegvallen. Niet omdat je niets meer verlangt. Niet omdat je gevoelloos wordt. Maar omdat je steeds minder probeert het leven te laten beantwoorden aan jouw persoonlijke beeld ervan.

Je ont-dekt:

Ik hoef niet te krijgen wat ik verwacht om te kunnen ontvangen wat het Leven mij geeft.

En dat is een enorme Vrijheid. Want dan hoeft de ander niet langer een bepaalde rol voor jou te vervullen om Liefdevol te Zijn. De ander mag anders zijn. Een andere grens hebben. Een ander tempo. Andere behoeften. Een andere waarheid ervaren.

En jij mag dat ook.

Liefde betekent niet: elkaar alles geven wat we verlangen

Misschien hebben we liefde soms te veel verward met beschikbaarheid. Met altijd geven. Met altijd begrijpen. Met altijd meegaan. Met nooit teleurstellen. Maar liefde kan ook zeggen: Dit kan ik je niet geven. Hier ligt mijn grens. Ik begrijp dat je iets anders nodig hebt. Ik hou van je, maar ik kan niet degene zijn die dít voor jou vervult.

Dat klinkt misschien minder liefdevol. Maar soms is juist daarin een Diepere vorm van Liefde Aan-Wezig. Omdat je de ander niet langer probeert te redden van zijn eigen er-Varing.

En omdat je jeZelf niet langer hoeft te verlaten om aan iemand anders' ver-wacht-ingen te voldoen.

Ware Liefde vraagt niet dat we elkaar voortdurend invullen.

Ze vraagt misschien eerder dat we elkaar vrijlaten om Werkelijk onsZelf te Zijn.

Je bent niet verantwoordelijk voor hoe een ander jou interpreteert

Dat is misschien één van de moeilijkste dingen wanneer je heel bewust probeert te leven.

Je kunt je Intentie zuiver houden. Je kunt zorgvuldig communiceren. Je kunt Liefdevol handelen. Je kunt werkelijk je best doen.

En toch kan iemand jouw woorden anders horen. Jouw grens anders interpreteren. Jouw afwezigheid anders beleven. Jouw keuze persoonlijk nemen.

Dat kan pijn doen. Maar ook daar ligt weer een uitnodiging. Niet om eindeloos te proberen jezelf te bewijzen. Niet om jezelf steeds opnieuw uit te leggen totdat de ander eindelijk begrijpt wat jij bedoelde. Maar om te onderzoeken: Kan ik mijn eigen Intentie trouw blijven, ook wanneer iemand anders haar niet kan zien?

Dat is een diepe vorm van Inner-lijke vrijheid. Want uiteindelijk leef je niet om door iedereen goedgekeurd te worden.

Je leeft om trouw te zijn aan datgene wat door jou heen wil Leven.

En misschien is dat wel de grootste vorm van ver-Trouw-en

Wanneer je vanuit de Bron Leeft, hoef je niet meer voortdurend te weten wat jouw geven moet opleveren. Je geeft. Je ontvangt. Je beweegt. Je luistert. Je laat los.

En soms ont-moet je iemand die precies kan ontvangen wat jij te geven hebt. En soms niet. Soms kun jij geven wat de ander nodig heeft. En soms niet. Soms kunnen jullie elkaar ont-moeten. En soms lopen jullie paden uiteen. Geen van beide hoeft een fout te zijn. Het Leven is niet altijd bezig met ons bij elkaar houden. Soms is het bezig ons terug te brengen naar onsZelf.

Daarom betekent het niet dat iemand alleen aan zichZelf denkt wanneer hij of zij niet aan jouw ver-wacht-ing kan voldoen.

Misschien is die persoon juist, net als jij, aan het leren luisteren naar een Diepere beweging.

En misschien begint volwassen liefde precies daar: waar we ophouden elkaar verantwoordelijk te maken voor het vervullen van onze ver-wacht-ingen. Waar we elkaar niet langer vragen:

“Waarom geef jij mij niet wat ik van jou nodig heb?”

maar beginnen te voelen:

“Kan ik jou liefhebben zonder te bepalen wie jij voor mij moet zijn?”

Want wanneer Liefde werkelijk vanuit de Bron stroomt, hoeft zij niets vast te houden. Ze hoeft niets af te dwingen. Ze hoeft niemand te veranderen. Ze hoeft zelfs niet altijd begrepen te worden.

Ze wil alleen maar door ons heen geLeefd worden.

Voor mij is dit wat Werkelijk Leven betekent:

Niet dat iedereen krijgt wat hij of zij van mij verwacht.

Maar dat ik, midden in alles wat het Leven brengt, Trouw blijft aan de Diepste Intentie van waaruit ik gekomen ben.

Wanneer je leeft vanuit verwachting, vraag je het leven om jou te geven wat je wilt.

Wanneer je leeft vanuit de Bron, word je zelf een kanaal waardoor het Leven kan geven wat het wil.

L.

En in die verschuiving begint iets werkelijk vrij te worden.

L.