Liefde is niet blind

 Liefde is niet blind

Er is een reden waarom zoveel spirituele tradities spreken over onderscheidingsvermogen. Niet alles wat zich in een wit gewaad hult, spreekt vanuit wijsheid. Niet iedereen die over Liefde spreekt, belichaamt haar. En niet elke zachte stem komt voort uit Stilte.

In spirituele kringen lijkt het soms alsof elke leraar, goeroe of healer automatisch vanuit zuivere intenties handelt. Maar juist wanneer we onze Inner-lijke stem het zwijgen opleggen, verliezen we het meest kostbare wat ons gegeven werd: ons onderscheidingsvermogen.

Liefde is niet blind. Liefde ziet helder.

Doorheen de geschiedenis zijn er altijd mensen geweest die anderen inspireerden, begeleidden en her-Inner-den aan hun Ware natuur. Maar er zijn ook altijd mensen geweest die macht vonden in spiritualiteit. Sommigen verlangen naar bewondering, anderen naar volgers, erkenning of financiële rijkdom. En soms zijn ze zich daar zelf niet eens bewust van.

Dat betekent niet dat we wantrouwig moeten worden tegenover iedereen die op een spiritueel pad wandelt. Het betekent wel dat we mogen leren luisteren naar dat Stille weten in onsZelf.

Hoe voelt het in de aanwezigheid van iemand?

Word je uitgenodigd om dichter bij jeZelf te komen, of word je afhankelijk gemaakt van de ander? Wordt er ruimte gemaakt voor jouw waarheid, of is er slechts plaats voor één waarheid? Mag je vragen stellen, of worden twijfels afgedaan als "ego" of "weerstand"?

Een ware leraar wijst uiteindelijk niet naar zichzelf, maar naar de Stilte in jou.

Misschien is dat wel het eenvoudigste onderscheid. Wie voortdurend zegt: "Volg mij", heeft misschien nog niet volledig begrepen waar de weg Werkelijk naartoe leidt. Want de diepste spirituele Waarheid heeft nooit gevraagd om volgers. Zij nodigt uit tot Vrijheid.

Ook onder onze medemensen mogen we het kaf van het koren leren scheiden. Niet iedereen die vriendelijk lacht, draagt goede intenties. Niet iedereen die onze taal spreekt, spreekt ook onze waarheid. En dat is helemaal niet erg.

Het leven nodigt ons voortdurend uit om te voelen: Voelt dit ruim of beklemmend? Voelt dit vrij of afhankelijk? Voelt dit zacht en helder, of is er iets in mij dat zich terugtrekt? Brengt deze ont-moeting mij dichter bij Liefde, of verder van meZelf?

Ons lichaam weet vaak al lang wat ons denken nog probeert te begrijpen.

Onderscheidingsvermogen is geen veroordeling. Het is een daad van ZelfLiefde.

Het betekent dat we bereid zijn om zowel het Licht als de schaduw te zien. Dat we iemand kunnen waarderen om wat hij of zij brengt, zonder blind te worden voor wat niet in overeenstemming is met waarheid. Het betekent ook dat we er-ken-nen dat niemand volledig vrij is van zijn menselijke kant.

Misschien is dat wel de grootste les: plaats niemand op een voetstuk.

Want op een voetstuk kan iemand alleen nog vallen.

De Ware wijzen van deze wereld hebben ons nooit gevraagd om hen te aanbidden. Zij hebben ons steeds opnieuw her-Innerd aan iets veel belangrijkers: dat hetgeen wij zoeken, reeds Aan-Wezig Is.

En wanneer we het kaf van het koren leren scheiden, ont-dekken we uiteindelijk dat de grootste leraar altijd in onsZelf heeft gewoond.

In de Stilte van ons eigen hart.

L.