Toen de zoektocht zichZelf oploste
Eergisteren had ik een gesprek met de klinisch psychologe van de pijnkliniek.
Normaal heb ik recht op vijf gesprekken. Na anderhalf uur praten glimlachte ze en zei ze iets wat ik niet had zien aankomen.
"Ik denk niet dat ik nog iets kan toevoegen aan jouw proces. Je hoeft niet meer terug te komen, tenzij je daar zelf ooit behoefte aan hebt."
Ze vertelde me dat ze nog nooit iemand met chronische pijn was tegengekomen die op het vlak van bewustZijn en het omgaan met pijn al zo ver geraakt was. Ze gaf me haar kaartje mee voor het geval ik haar ooit nog nodig zou hebben.
Op de terugweg bleef niet zozeer haar compliment nazinderen, maar iets veel diepers.
Ware Heling is niet het moment waarop de pijn verdwijnt.
Ware Heling is het moment waarop er niets meer opgelost hoeft te worden.
Dat betekent niet dat de pijn er niet meer is. Mijn voet doet nog steeds pijn. Er zijn nog moeilijke dagen. Er zijn momenten van vermoeidheid, ziekte en beperking.
Maar de innerlijke strijd om de werkelijkheid anders te willen dan ze Is... die is grotendeels Stilgevallen.
Jarenlang zocht ik naar antwoorden. Naar behandelingen. Naar inzichten. Naar manieren om de pijn draaglijker te maken. En elke stap op dat pad had zijn waarde. Elke ontmoeting bracht iets. Elke ervaring nodigde mij uit om dieper te kijken.
Tot ik langzaam begon te ont-dekken dat de grootste verschuiving niet plaatsvond in mijn lichaam, maar in mijn bewustZijn.
Ik hoef de pijn niet meer voortdurend weg te duwen. Ik hoef mezelf niet langer te verzetten tegen wat zich aandient. Ik hoef niet steeds op zoek naar de volgende oplossing.
Niet omdat ik heb opgegeven. Maar omdat ik me heb overgegeven.
Dat is een wereld van verschil.
Overgave is geen berusting. Het is ook geen onverschilligheid. Het is een diep ver-Trouw-en dat er, zelfs midden in de pijn, een Stilte Aan-Wezig is die onaangetast blijft.
Een plaats waar je niets hoeft te worden. Niets hoeft te bewijzen. Niets hoeft te herstellen.
Alleen maar Aan-Wezig hoeft te Zijn.
Dit was het mooiste aan mijn ont-moeting. Niet dat een psychologe mij vertelde dat ze niets meer kon toevoegen.
Maar dat ik opnieuw mocht er-Varen dat echte Heling niet altijd bestaat uit méér technieken, méér kennis of méér gesprekken.
Soms bestaat Heling uit het zachtjes neerleggen van de zoektocht.
En te ont-dekken dat wat je al die tijd zocht, al die tijd Stil op je zat te wachten.
Niet buiten jezelf. Maar in de Stille Aan-Wezig-heid die nooit door pijn kan worden aangeraakt.
Ware Heling begint waar er niets meer hoeft opgelost te worden.
L.
L.
Reacties
Een reactie posten