Doorgaan naar hoofdcontent

Wanneer geloof een muur wordt

 Wanneer geloof een muur wordt

Religion becomes a matter of belief and belief acts as a limitation on the mind.

Jiddu Krishnamurti

 Jiddu Krishnamurti raakt met deze woorden een gevoelig punt. Want bijna iedereen gelooft wel ergens in. We geloven in God, in liefde, in goed en kwaad, in spirituele wetten, in verlichting of zelfs in ons eigen levensverhaal. Geloof geeft houvast. Het biedt betekenis in een wereld die vaak onzeker en onvoorspelbaar aanvoelt.

Maar wat als juist datgene waaraan we ons vasthouden, ons verhindert om de Waarheid te zien?

Krishnamurti stelt een radicale vraag: kan een geest die gevuld is met overtuigingen ooit Werkelijk Vrij Zijn? Volgens hem is Vrijheid geen luxe, maar een voorwaarde om Waarheid te ont-dekken. Zolang wij denken te weten wie of wat God is, kijken we niet meer. Dan vergelijken we elke ervaring met een beeld dat we al in onszelf hebben opgebouwd.

Binnen de spiritualiteit is dit één van de grootste paradoxen: we zoeken naar het Heilige, terwijl we het tegelijkertijd definiëren. We zeggen: "God is liefde", "God is goed", "God is aanwezig in alles." Maar zijn dit In-Zichten, of zijn het slechts gedachten die ons een veilig gevoel geven?

Een kind kijkt naar de wereld zonder conclusies. Het benoemt niet onmiddellijk wat het ziet. Het ver-Wondert zich. Misschien is dat de Vrijheid waar Krishnamurti over spreekt: een geest die niet gevangen zit in kennis, dogma's of spirituele etiketten.

Dat betekent niet dat religie of geloof verkeerd zijn. Het betekent wel dat ze een subtiele valkuil kunnen worden. Een overtuiging kan een deur openen, maar wanneer we haar als absolute waarheid beschouwen, verandert diezelfde deur in een muur.

Hoe vaak luisteren we werkelijk zonder onze mening ertussen te plaatsen? Hoe vaak ontmoeten we een ander mens zonder hem te vergelijken met onze verwachtingen? En hoe vaak zijn we stil genoeg om het leven te ervaren zonder het onmiddellijk te verklaren?

De Waarheid is niet iets wat gevonden kan worden door te zoeken. Zij openbaart Zich juist wanneer het zoeken ophoudt.

Krishnamurti nodigt ons uit om alle zekerheden voorzichtig neer te leggen. Niet om cynisch te worden of om niets meer te geloven, maar om ruimte te maken. Ruimte voor het onbekende. Ruimte voor ver-Wonder-ing. Ruimte voor een ont-moet-ing met iets dat groter is dan onze woorden.

Want zodra wij zeggen: "Ik weet wat God is", sluiten we misschien onbewust de deur naar wat God Werkelijk zou kunnen Zijn.

 Ware spiritualiteit begint precies daar: in het besef dat we het niet weten.

L. 



Reacties

Populaire posts van deze blog

Ook het duister bevat Licht

 Ook het duister bevat Licht De dualiteit toont zich meer en meer. Vooral op social media. En dat terwijl de dualiteit eigenlijk niet eens bestaat.  Vanuit de Bron gezien is alles 1. Er is geen dualiteit, geen goed of slecht, geen juist of onjuist, geen licht of donker.  Er is enkel Licht en de afwezigheid van Licht. Er is enkel Waarheid en de afwezigheid van Waarheid. Er is enkel Liefde of de afwezigheid van Liefde. Ook het duister bevat Licht, meer afwezigheid van Licht dan aanwezigheid van Licht maar er is Licht.  Het is perfect mogelijk om meer Licht in de duisternis te brengen door te kijken op welke manier je je ermee verbindt. Schijn met je Lichtbron daar waar te weinig Licht aanwezig is, en je zal alleen Licht zien.  Sterf vooraleer je doodgaat. Zo is je Ziel vrij, ook op aarde. Onderzoek hoe je jeZelf met wat verbindt. Waar Liefde is, kan geen angst zijn. Ook niet in de afwezigheid van Licht. Want de onvoorwaardelijke Liefdes- en Lichtbron zit in jeZelf...

Thuiskomen vóór je sterft

Thuiskomen vóór je sterft Het verbaast me steeds opnieuw... Hoeveel mensen waaronder coaches, therapeuten, rouwbegeleiders, ... ervan uitgaan dat je pas écht "Thuis" bent wanneer je het aardse, fysieke bestaan verlaat. Alsof het lichaam een obstakel is dat eerst moet verdwijnen.  Maar wat als dit helemaal niet waar is? Wat als Thuiskomen ook hier mogelijk is - terwijl je leeft, ademt, voelt, struikelt en opnieuw opstaat?  Want zodra je werkelijk Thuis komt in jeZelf, maakt het uiteindelijk niet meer uit of je nog een fysiek lichaam hebt of niet. Dan weet je gewoon: de Bron zit niet ergens buiten jou. Niet pas bereikbaar na de dood. De Bron leeft in jou. Dit In-Zicht verandert alles.  Veel mensen hopen - bewust of onbewust - dat sterven een soort ontsnapping zal zijn. Een einde aan pijn, verwarring, verdriet of innerlijke strijd. Maar een fysieke dood lost geen innerlijke afscheiding op. Wat niet geheeld werd in bewust-Zijn, verdwijnt niet zomaar omdat het lichaam verdwijn...

On-voor-waarde-lijk

Het is zó mooi te ervaren dat wanneer je Echte Onvoorwaardelijke Liefde geeft, je dat ook 'gewoon' terug krijgt, terwijl je het daar zelfs niet eens voor doet want dan zou het niet meer onvoorwaardelijk zijn. L.