Wanneer geloof een muur wordt
Religion becomes a matter of belief and belief acts as a limitation on the mind.
Jiddu Krishnamurti
Jiddu Krishnamurti raakt met deze woorden een gevoelig punt. Want bijna iedereen gelooft wel ergens in. We geloven in God, in liefde, in goed en kwaad, in spirituele wetten, in verlichting of zelfs in ons eigen levensverhaal. Geloof geeft houvast. Het biedt betekenis in een wereld die vaak onzeker en onvoorspelbaar aanvoelt.
Maar wat als juist datgene waaraan we ons vasthouden, ons verhindert om de Waarheid te zien?
Krishnamurti stelt een radicale vraag: kan een geest die gevuld is met overtuigingen ooit Werkelijk Vrij Zijn? Volgens hem is Vrijheid geen luxe, maar een voorwaarde om Waarheid te ont-dekken. Zolang wij denken te weten wie of wat God is, kijken we niet meer. Dan vergelijken we elke ervaring met een beeld dat we al in onszelf hebben opgebouwd.
Binnen de spiritualiteit is dit één van de grootste paradoxen: we zoeken naar het Heilige, terwijl we het tegelijkertijd definiëren. We zeggen: "God is liefde", "God is goed", "God is aanwezig in alles." Maar zijn dit In-Zichten, of zijn het slechts gedachten die ons een veilig gevoel geven?
Een kind kijkt naar de wereld zonder conclusies. Het benoemt niet onmiddellijk wat het ziet. Het ver-Wondert zich. Misschien is dat de Vrijheid waar Krishnamurti over spreekt: een geest die niet gevangen zit in kennis, dogma's of spirituele etiketten.
Dat betekent niet dat religie of geloof verkeerd zijn. Het betekent wel dat ze een subtiele valkuil kunnen worden. Een overtuiging kan een deur openen, maar wanneer we haar als absolute waarheid beschouwen, verandert diezelfde deur in een muur.
Hoe vaak luisteren we werkelijk zonder onze mening ertussen te plaatsen? Hoe vaak ontmoeten we een ander mens zonder hem te vergelijken met onze verwachtingen? En hoe vaak zijn we stil genoeg om het leven te ervaren zonder het onmiddellijk te verklaren?
De Waarheid is niet iets wat gevonden kan worden door te zoeken. Zij openbaart Zich juist wanneer het zoeken ophoudt.
Krishnamurti nodigt ons uit om alle zekerheden voorzichtig neer te leggen. Niet om cynisch te worden of om niets meer te geloven, maar om ruimte te maken. Ruimte voor het onbekende. Ruimte voor ver-Wonder-ing. Ruimte voor een ont-moet-ing met iets dat groter is dan onze woorden.
Want zodra wij zeggen: "Ik weet wat God is", sluiten we misschien onbewust de deur naar wat God Werkelijk zou kunnen Zijn.
Ware spiritualiteit begint precies daar: in het besef dat we het niet weten.
L.

Reacties
Een reactie posten