Wanneer het gewone heilig wordt

 Wanneer het gewone heilig wordt

Voor mij is dit één van de mooiste tekenen van Inner-lijk ont-Waken. Niet dat je meer bijzondere ervaringen krijgt. Ook niet dat je voortdurend extases beleeft. En ook niet dat je alleen nog maar Wonderen ziet.

Maar dat het gewone... heilig wordt.

Vroeger zocht ik naar de uitzonderlijke momenten. Naar diepe inzichten. Naar spirituele ervaringen.
Naar dat ene gevoel waardoor alles even leek samen te vallen.

Nu merk ik dat het Leven veel Stiller is geworden.

Een kop warme koffie in de ochtend. Het eerste zonlicht dat door het raam valt. De wind die zachtjes door de bomen beweegt. De adem die vanzelf komt en gaat. De hond die rustig tegen je aan komt liggen.
Een glimlach van een onbekende.

Niets spectaculairs.

En toch ontbreekt er niets.

Hoe dieper het bewustZijn ontwaakt, hoe minder het verlangt naar uitzonderlijke ervaringen. Niet omdat schoonheid verdwijnt, maar omdat schoonheid overal verSchijnt.

Het ego leeft van contrast. Van hoogtepunten en dieptepunten. Van méér. Van bijzonder willen zijn.
Van steeds weer op zoek gaan naar de volgende ervaring.

BewustZijn hoeft nergens naartoe. Het rust in wat er al Is.

En precies daardoor ont-vouwt zich een wereld die altijd verborgen was.

De heiligheid van het alledaagse.

Dan blijkt dat een kop koffie niet zomaar een kop koffie is.

Het is warmte. Dankbaarheid. Leven dat zichzelf ont-moet.

De afwas wordt geen vervelende taak. Ze wordt water dat door je handen stroomt.

Zelfs Stilte blijkt geen leegte te zijn. Ze blijkt vol Leven.

Juist hierom is ver-Licht-ing helemaal niet spectaculair.

Ze is juist het einde van de behoefte aan spektakel.

Niet omdat het Leven minder rijk wordt... Maar omdat alles rijk wordt.

Dan ont-dek je dat heiligheid nooit verborgen zat in bijzondere plaatsen, bijzondere mensen of bijzondere gebeurtenissen. Ze zat altijd al verscholen in dit moment. In deze adem. In deze stap. In deze slok koffie.

Dit is misschien wel de grootste verschuiving van allemaal:

Niet dat het gewone heilig wordt...

Maar dat je eindelijk ziet dat niets ooit gewoon is geweest.

Wanneer de zoeker verdwijnt, blijft alleen het heilige van het alledaagse over.

L.

L.