Doorgaan naar hoofdcontent

Wanneer Liefde los-laten leert en ver-Trouwt op het pad van de ander

 Wanneer Liefde los-laten leert en ver-Trouwt op het pad van de ander

You cannot fill a cup that someone refuses to hold. Let them go thirsty until they are ready to receive.

Rumi

 Wanneer we iemand zien lijden, willen we helpen. We willen een luisterend oor bieden, een inzicht delen, een hand uitsteken of gewoon laten voelen dat iemand niet alleen is. Zeker wanneer ons hart open is, lijkt helpen bijna vanzelfsprekend.

Maar hoe moeilijk ook... liefde kan nooit worden opgedrongen.

Je kunt de mooiste woorden spreken, de diepste wijsheid delen of onvoorwaardelijk Aan-Wezig Zijn. Wanneer de ander er innerlijk nog niet klaar voor is om te ontvangen, glijdt alles als water van een eendenrug. Niet omdat jouw liefde tekortschiet, maar omdat ieder mens zijn eigen tempo van ont-Waken, Helen en groeien heeft.

Dat vraagt iets van ons.

Het vraagt dat we leren onderscheiden tussen helpen vanuit Liefde en helpen vanuit de behoefte om iemand te willen veranderen of redden. Hoe zuiver onze Intentie ook is, ook wij mogen leren dat het proces van de ander niet van ons is.

Soms is iemand nog niet bereid om zijn of haar pijn los te laten. Soms biedt het bekende lijden nog meer veiligheid dan het onbekende van verandering. Soms moet iemand eerst zelf er-Varen dat een andere weg mogelijk is, voordat hij of zij een uitgestoken hand kan aannemen.

Dat betekent niet dat je jouw hart moet sluiten.

Je mag Liefdevol Aan-Wezig blijven. Je mag beschikbaar zijn. Je mag de deur open laten staan. Maar je hoeft niemand door die deur heen te trekken.

Werkelijke Liefde respecteert het proces van de ander.

Misschien is dat wel wat Rumi bedoelde met: "Laat hen dorstig blijven totdat ze klaar zijn om te ontvangen." Niet als straf of onverschilligheid, maar als een diep ver-Trouwen dat ieder mens precies op het juiste moment zal drinken uit de Bron die altijd beschikbaar Is.

Deze les geldt ook voor onszelf.

Hoe vaak hebben anderen ons iets willen leren terwijl wij er nog niet klaar voor waren? Hoe vaak moesten we eerst onze eigen weg bewandelen voordat bepaalde woorden werkelijk binnenkwamen?

Alles heeft zijn tijd.

De mooiste hulp die we kunnen bieden, is misschien niet het aandringen op verandering, maar het belichamen van wat mogelijk is. Wanneer wij Vrede uit-Stralen, nodigen we uit zonder te overtuigen. Wanneer wij Liefde Zijn, hoeven we Liefde niet meer te bewijzen.

Want uiteindelijk opent niet degene die schenkt de beker maar degene die bereid is hem vast te houden.

Liefde zaait, zonder te eisen dat het zaad vandaag ontkiemt. Ze vertrouwt op de Stilte, de tijd en de wijsheid van iedere Ziel.

L. 

L.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Ook het duister bevat Licht

 Ook het duister bevat Licht De dualiteit toont zich meer en meer. Vooral op social media. En dat terwijl de dualiteit eigenlijk niet eens bestaat.  Vanuit de Bron gezien is alles 1. Er is geen dualiteit, geen goed of slecht, geen juist of onjuist, geen licht of donker.  Er is enkel Licht en de afwezigheid van Licht. Er is enkel Waarheid en de afwezigheid van Waarheid. Er is enkel Liefde of de afwezigheid van Liefde. Ook het duister bevat Licht, meer afwezigheid van Licht dan aanwezigheid van Licht maar er is Licht.  Het is perfect mogelijk om meer Licht in de duisternis te brengen door te kijken op welke manier je je ermee verbindt. Schijn met je Lichtbron daar waar te weinig Licht aanwezig is, en je zal alleen Licht zien.  Sterf vooraleer je doodgaat. Zo is je Ziel vrij, ook op aarde. Onderzoek hoe je jeZelf met wat verbindt. Waar Liefde is, kan geen angst zijn. Ook niet in de afwezigheid van Licht. Want de onvoorwaardelijke Liefdes- en Lichtbron zit in jeZelf...

Thuiskomen vóór je sterft

Thuiskomen vóór je sterft Het verbaast me steeds opnieuw... Hoeveel mensen waaronder coaches, therapeuten, rouwbegeleiders, ... ervan uitgaan dat je pas écht "Thuis" bent wanneer je het aardse, fysieke bestaan verlaat. Alsof het lichaam een obstakel is dat eerst moet verdwijnen.  Maar wat als dit helemaal niet waar is? Wat als Thuiskomen ook hier mogelijk is - terwijl je leeft, ademt, voelt, struikelt en opnieuw opstaat?  Want zodra je werkelijk Thuis komt in jeZelf, maakt het uiteindelijk niet meer uit of je nog een fysiek lichaam hebt of niet. Dan weet je gewoon: de Bron zit niet ergens buiten jou. Niet pas bereikbaar na de dood. De Bron leeft in jou. Dit In-Zicht verandert alles.  Veel mensen hopen - bewust of onbewust - dat sterven een soort ontsnapping zal zijn. Een einde aan pijn, verwarring, verdriet of innerlijke strijd. Maar een fysieke dood lost geen innerlijke afscheiding op. Wat niet geheeld werd in bewust-Zijn, verdwijnt niet zomaar omdat het lichaam verdwijn...

On-voor-waarde-lijk

Het is zó mooi te ervaren dat wanneer je Echte Onvoorwaardelijke Liefde geeft, je dat ook 'gewoon' terug krijgt, terwijl je het daar zelfs niet eens voor doet want dan zou het niet meer onvoorwaardelijk zijn. L.