Doorgaan naar hoofdcontent

Luisteren met je Ziel

 Luisteren met je Ziel

Kan jij luisteren naar iemand zonder onmiddellijk een antwoord te kunnen geven? Of zonder onmiddellijk met een oplossing op de proppen te komen? Kan jij door naar anderen te luisteren hen  het gevoel geven dat ze er niet alleen voor staan? 

Bij empathisch luisteren is het belangrijk dat je in het NU, met een 'leeg' hoofd maar met een vol hart en zonder oordeel luistert naar hetgeen jouw gesprekspartner op dat moment te vertellen heeft. Gewoon 'Zijn' en je openstellen voor wat de andere vertelt. Dan pas kan je horen wat je gesprekspartner je niet vertelt en voel je de e-moties en gevoelens achter de woorden. Je voelt de Ziel, het Wezen van je gesprekspartner. Het gesprek gaat vanaf dan op het niveau van Ziel tot Ziel. Zelfs wanneer je niet met pasklare oplossingen of antwoorden komt, of zeg je zelf maar héél weinig, de andere Ziel pikt de taal van jouw Ziel op. 

Wanneer je empathisch luistert vanuit Liefde en zonder oordeel, zal je gesprekspartner zich ook geborgen en veilig voelen. Het is haast onmogelijk te bedenken dat het gesprek zijn doel mist. Het gesprek zal sowieso zijn doel niet missen omdat er sprake is van echt contact. Contact op hoog niveau. 

Vaak zijn mensen meer op zoek naar 'begrip' en 'meeleven' in plaats van kant-en-klare oplossingen. Omdat ze weten dat die er meestal toch niet zijn op de manier die voor hen goed voelt. Voelen dat ze niet alleen zijn en dat er toch íemand is die hen begrijpt, is meestal het doel van het gesprek voor hen. Hun hart eens goed kunnen 'luchten' zonder be- of veroordeeld te worden.
Jouw letterlijke 'niet-veel-zeggende reactie' betekent dan alles. 

Luister niet alleen naar de persoon, maar naar zijn of haar Wezen, zijn of haar Ziel. Kijk verder dan de persoon die jouw gesprekspartner is; hoor, voel en zie van Ziel tot Ziel.

L. 



Reacties

Populaire posts van deze blog

Ook het duister bevat Licht

 Ook het duister bevat Licht De dualiteit toont zich meer en meer. Vooral op social media. En dat terwijl de dualiteit eigenlijk niet eens bestaat.  Vanuit de Bron gezien is alles 1. Er is geen dualiteit, geen goed of slecht, geen juist of onjuist, geen licht of donker.  Er is enkel Licht en de afwezigheid van Licht. Er is enkel Waarheid en de afwezigheid van Waarheid. Er is enkel Liefde of de afwezigheid van Liefde. Ook het duister bevat Licht, meer afwezigheid van Licht dan aanwezigheid van Licht maar er is Licht.  Het is perfect mogelijk om meer Licht in de duisternis te brengen door te kijken op welke manier je je ermee verbindt. Schijn met je Lichtbron daar waar te weinig Licht aanwezig is, en je zal alleen Licht zien.  Sterf vooraleer je doodgaat. Zo is je Ziel vrij, ook op aarde. Onderzoek hoe je jeZelf met wat verbindt. Waar Liefde is, kan geen angst zijn. Ook niet in de afwezigheid van Licht. Want de onvoorwaardelijke Liefdes- en Lichtbron zit in jeZelf...

Thuiskomen vóór je sterft

Thuiskomen vóór je sterft Het verbaast me steeds opnieuw... Hoeveel mensen waaronder coaches, therapeuten, rouwbegeleiders, ... ervan uitgaan dat je pas écht "Thuis" bent wanneer je het aardse, fysieke bestaan verlaat. Alsof het lichaam een obstakel is dat eerst moet verdwijnen.  Maar wat als dit helemaal niet waar is? Wat als Thuiskomen ook hier mogelijk is - terwijl je leeft, ademt, voelt, struikelt en opnieuw opstaat?  Want zodra je werkelijk Thuis komt in jeZelf, maakt het uiteindelijk niet meer uit of je nog een fysiek lichaam hebt of niet. Dan weet je gewoon: de Bron zit niet ergens buiten jou. Niet pas bereikbaar na de dood. De Bron leeft in jou. Dit In-Zicht verandert alles.  Veel mensen hopen - bewust of onbewust - dat sterven een soort ontsnapping zal zijn. Een einde aan pijn, verwarring, verdriet of innerlijke strijd. Maar een fysieke dood lost geen innerlijke afscheiding op. Wat niet geheeld werd in bewust-Zijn, verdwijnt niet zomaar omdat het lichaam verdwijn...

On-voor-waarde-lijk

Het is zó mooi te ervaren dat wanneer je Echte Onvoorwaardelijke Liefde geeft, je dat ook 'gewoon' terug krijgt, terwijl je het daar zelfs niet eens voor doet want dan zou het niet meer onvoorwaardelijk zijn. L.