'Ik heb niets te willen'

 'Ik heb niets te willen'

Dit lijkt wel mijn quote van het jaar te worden. Net zoals de eerste zin op mijn geboortekaartje: " 'K leef en stel geen vraag daarrond...' "

Niet voor niets heeft het bijna een half jaar geduurd tussen mijn vorige blogpost en deze post. In december vorig jaar voelde ik aan alles dat dit een pittig jaar zou worden. En dat is zacht uitgedrukt. Ik weet ook dat alles altijd goedkomt, maar het is blijkbaar toch nodig doorheen de zure appel te bijten. Want het universum, onze Bron, onze Essentie, geeft ons nét datgene we nodig hebben om dichter bij ons Zelf te komen. 

In het diepste van mijn binnenste al weer dankbaar voor alle inzichten die dit eerste half jaar me al weer opgeleverd hebben. Eigenlijk zijn het geen nieuwe inzichten maar eerder het her-inneren van alles wat we eigenlijk al lang weten. Alles wat onze Ziel al lang weet. De weg steeds terug dichter naar de Essentie. Onze Kern. Onze Ziel. Dàtgene wat we werkelijk zijn: Onvoorwaardelijke Liefde. Het is niet iets wat je doet maar een staat van Zijn.

Leven vanuit je hart, vanuit Onvoorwaardelijke Liefde, voor alles en iedereen... dat is mijn hogere Zielsdoel. Dit lijkt mooi en dat is het ook. Maar vergis je niet: gemakkelijk is dit zeker niet! Alhoewel... Eens je dicht genoeg bij je Kern, bij je Essentie, bij je Hogere Zelf bent gekomen, wordt het steeds gemakkelijker. Leven vanuit Onvoorwaardelijke Liefde voor Al wat Is betekent dat je letterlijk alles loslaat en gaat kennismaken met al hetgeen er is buiten de dualiteit. Voorbij de illusie van de dualiteit. 

Het loslaten van je 'Ik'.
Het loslaten van hetgeen je 'wilt'.
Gewoon doen wat je voelt dat je 'moet' doen vanuit je Hart & Ziel en verder niet nadenken. Je zal steeds op het juiste moment op de juiste plaats zijn. 
Leven vanuit totale overgave en van daaruit 'dienstbaar zijn' vanuit je Kern, je Onvoorwaardelijke Liefde.

Dat geeft rust en innerlijke vrede. 

L.