In de onvoorwaardelijke Liefde voor een ander ontmoet je de Bron in jeZelf

 In de onvoorwaardelijke Liefde voor een ander ontmoet je de Bron in jeZelf

Er zijn momenten waarop Liefde verder reikt dan gevoelens, verwachtingen of behoeften. Momenten waarop je een ander ont-moet voorbij de persoonlijkheid, voorbij verhalen, voorbij wat iemand voor jou betekent. Dan ont-Staat er iets bijzonders: Een ont-moet-ing van Wezen tot Wezen. 

In onze dagelijkse relaties zijn we vaak geneigd liefde te verbinden aan voorwaarden. We houden van iemand omdat diegene ons begrijpt, ons gelukkig maakt, of ons iets geeft wat we 'denken nodig' te hebben. Maar on-voorwaarde-lijke Liefde beweegt Zich op een dieper niveau. Zij vraagt niets. Zij wil niet bezitten. Zij probeert niet te veranderen. Zij erkent eenvoudigweg wat Is. 

Wanneer je iemand anders op die manier tegemoet treedt, gebeurt er iets Wonder-lijks. Je ziet niet langer alleen de ander. Je ziet ook jeZelf. Niet het zelf dat gevormd is door ervaringen, overtuigingen of rollen, maar het Stille, on-verander-lijke Wezen dat dààronder Aan-Wezig Is. 

In de on-voorwaarde-lijke Liefde voor een ander ont-moet je de zuivere Bron in jeZelf.

Want wat je in de ander herkent, Is uiteindelijke hetzelfde Leven dat door jou heen stroomt. Dezelfde Essentie. Dezelfde Oorsprong. Dezelfde vonk van bewust-Zijn die zich in ontelbare vormen uitdrukt en toch één blijft. 

Daarom voelen sommigen ont-moet-ingen zo heilig. Niet omdat de ander iets bezit wat jij mist, maar omdat de ont-moet-ing je her-Innert aan wat je àl-tijd al bent geweest.

Van Wezen tot Wezen.

In die ruimte verdwijnen scheidingen. Er is geen gever en ontvanger meer. Geen jij en ik die tegenover elkaar gaan staan. Er is slechts Liefde die zichZelf herkent in een andere vorm.

Misschien is dat ook de diepere betekenis van geven. We denken vaak dat we iets weg-geven aan een ander. Onze aandacht, onze zachtheid, onze compassie, onze liefde. Maar wat wij wérkelijk geven, komt voort uit ons eigen Wezen.

Dat wat je geeft, dat bén je.

Wanneer je Liefde geeft, openbaart zich de Liefde die jij bent. Wanneer je begrip schenkt, ont-moet je het begrip in jeZelf. Wanneer je Vrede uit-straalt, wordt zichtbaar dat Vrede al in jouw Aan-Wezig Is. 

Wat je geeft aan de wereld, is niet iets wat je bezit. Het is een uitdrukking van wie jij bent in je allerdiepste kern. 

Volgens mij ligt daarin ook één van de grootste spirituele waarheden verborgen: dat de weg naar de Bron niet alleen naar binnen leidt, maar ook in de ver-bind-ing met de ander. Iedere ont-moet-ing biedt de mogelijkheid om dieper te kijken. Om voorbij vorm en persoonlijkheid te kijken. Om het Wezen achter de ogen van de ander te her-kennen. 

En telkens wanneer dat gebeurt, ont-moet de Bron ZichZelf.

Van Wezen tot Wezen. 

L.