Waarom ik mij als kind één voelde met een kiezelsteen

Waarom ik mij als kind één voelde met een kiezelsteen

Alles wat be-Staat is doordrongen met hetZelfde bewustZijn. Ik noem dat het ChristusbewustZijn. Niet als religie. Niet als geloof. Niet als een overtuiging die je moet aannemen. Voor mij verwijst het naar de Bron van alles wat Is: de ene Levende Aan-Wezig-heid die Zich uitdrukt in elke vorm, elk mens, elke dier, elke plant, elke steen,... 

Lange tijd kon ik niet goed begrijpen waarom ik mij als kind zo Eén voelde met de wereld om mij heen. Ik herinner me nog hoe ik als heel klein meisje naar een kiezelsteentje op onze oprit keek. Voor anderen was het misschien gewoon een steen. Voor mij voelde het anders. Ik voelde me ermee verbonden. Alsof er geen echte scheiding bestond tussen dat steentje en mij.

Pas veel later begon ik te begrijpen wat er mogelijk achter die ervaring schuilging.

Wanneer alles voortkomt uit deZelfde Bron en doordrongen is van hetZelfde bewustZijn, dan is verbinding niet iets wat we hoeven creëren. Dan is Eenheid onze natuurlijke Staat.

De ervaring van af-gescheiden-heid ontstaat vooral in ons denken. We leren onszelf zien als een afzonderlijk individu, los van de wereld om ons heen. Maar onder die laag van gedachten, rollen en overtuigingen ligt een diepere werkelijkheid. Daar zijn we niet gescheiden. Daar zijn we Eén met Alles.

Misschien is dat waarom kinderen vaak zo spontaan contact maken met dieren, bomen, bloemen of zelfs stenen. Ze Leven nog dichter bij die Oorspronk-elijke ervaring van Eenheid. Ze kijken niet alleen naar de vorm, maar voelen iets van Essentie erachter.

Wanneer ik nu terugdenk aan dat kleine meisje op de oprit, begrijp ik haar beter. Het was geen fantasie. Het was ook geen kinderlijk verzinsel. Het was een directe ervaring van Eenheid. 

En misschien is dat iets wat we niet hoeven te leren, maar juist te her-Inner-en.

Want als alles en iedereen doordrongen Is van hetzelfde bewustZijn, dan zijn we nooit werkelijk af-gescheiden geweest. Dan Zijn we we datgene waar we zo vaak naar zoeken al in onsZelf.

Misschien begint bewust Leven niet met het zoeken naar iets nieuws, maar met het opnieuw her-ken-nen van wat er Al-tijd al was.

L.