Doorgaan naar hoofdcontent

Wanneer je alles omkeert

 Wanneer je alles omkeert

Wat als bijna alles wat we geleerd hebben niet de Vol-ledige Waarheid is? Wat als de richting waarin we hebben leren kijken precies de tegenovergestelde is van waar we Werkelijk 'moeten' Zijn?

Van jongs af aan worden we geconditioneerd om onze aandacht naar buiten te richten. Naar prestaties, bezit, status, erkenning, relaties, succes en zekerheid. We leren dat de werkelijkheid zich buiten ons bevindt en dat geluk afhankelijk is van wat we daar vinden, bereiken of ontvangen.

Ons hele maatschappelijke systeem lijkt gebouwd op deze overtuiging. Meer hebben. Meer worden. Meer bereiken. Altijd buiten onsZelf.

Maar wat gebeurt er wanneer je alles omdraait? Wanneer je stopt met zoeken buiten jeZelf en je blik naar binnen richt?

Dan begint er een bijzondere ont-dekkings-tocht. Je ont-dekt dat veel van wat je als waarheid beschouwde, eigenlijk aangeleerd was. Overtuigingen, verwachtingen, angsten en beelden over wie je zou moeten zijn. Laag na laag van conditionering heeft zich als een deken over je ware Kern gelegd. 

Het woord "ont-dek-ken" krijgt dan een diepere betekenis. Niet iets nieuws leren. Maar verwijderen wat bedekt. Steeds meer afleggen wat je niet bent. En precies daar gebeurt iets Wonder-lijks. Want achter rollen, verhalen, overtuigingen en identiteiten blijkt een Stille Aan-Wezig-Heid Aan-Wezig te Zijn. Een Essentie die nooit beschadigd werd door ervaringen, nooit beperkt werd door omstandigheden en nooit afhankelijk was van de goedkeuring van anderen. 

Die Essentie ben jij. Wanneer je vanuit die Essentie begint te Leven, verandert ook je ervaring van de werkelijkheid. Je beseft dat veel van de strijd voortkomt uit identificatie met de buitenwereld. Met beelden, verwachtingen en tijdelijke vormen. Wat eerst zo absoluut leek, blijkt relatief. Wat eerst zo belangrijk leek, verliest zijn greep.

Niet omdat de wereld verdwijnt. Maar omdat je haar anders begint te zien.

De buitenwereld wordt niet langer de bron van jouw waarde, geluk of identiteit. Ze wordt een spiegel, een speelveld, een ervaring.

De Bron ligt binnenin. En precies daar opent zich een Werkelijkheid die rijker, vrijer en Liefdevoller is dan alles wat je buiten jeZelf kunt najagen. Een Werkelijkheid waarin rust niet afhankelijk is van omstandigheden. Waar Liefde geen voorwaarde kent. Waar vervulling niet verdiend hoeft te worden. 

Misschien is spiritueel ont-waken daarom niet het verkrijgen van iets nieuws. Misschien is het simpelweg omdraaien van de richting waarin we hebben leren kijken. Van buiten naar binnen. Van zoeken naar her-Inner-en. Van worden naar Zijn.

En wanneer die omkering plaatsvindt, ont-dek je dat wat je al die tijd zocht, nooit buiten jou heeft bestaan. Het was er al-tijd al. Wachtend onder de lagen. Wachtend tot je Thuis komt bij je Zelf.

L.



Reacties

Populaire posts van deze blog

Ook het duister bevat Licht

 Ook het duister bevat Licht De dualiteit toont zich meer en meer. Vooral op social media. En dat terwijl de dualiteit eigenlijk niet eens bestaat.  Vanuit de Bron gezien is alles 1. Er is geen dualiteit, geen goed of slecht, geen juist of onjuist, geen licht of donker.  Er is enkel Licht en de afwezigheid van Licht. Er is enkel Waarheid en de afwezigheid van Waarheid. Er is enkel Liefde of de afwezigheid van Liefde. Ook het duister bevat Licht, meer afwezigheid van Licht dan aanwezigheid van Licht maar er is Licht.  Het is perfect mogelijk om meer Licht in de duisternis te brengen door te kijken op welke manier je je ermee verbindt. Schijn met je Lichtbron daar waar te weinig Licht aanwezig is, en je zal alleen Licht zien.  Sterf vooraleer je doodgaat. Zo is je Ziel vrij, ook op aarde. Onderzoek hoe je jeZelf met wat verbindt. Waar Liefde is, kan geen angst zijn. Ook niet in de afwezigheid van Licht. Want de onvoorwaardelijke Liefdes- en Lichtbron zit in jeZelf...

Thuiskomen vóór je sterft

Thuiskomen vóór je sterft Het verbaast me steeds opnieuw... Hoeveel mensen waaronder coaches, therapeuten, rouwbegeleiders, ... ervan uitgaan dat je pas écht "Thuis" bent wanneer je het aardse, fysieke bestaan verlaat. Alsof het lichaam een obstakel is dat eerst moet verdwijnen.  Maar wat als dit helemaal niet waar is? Wat als Thuiskomen ook hier mogelijk is - terwijl je leeft, ademt, voelt, struikelt en opnieuw opstaat?  Want zodra je werkelijk Thuis komt in jeZelf, maakt het uiteindelijk niet meer uit of je nog een fysiek lichaam hebt of niet. Dan weet je gewoon: de Bron zit niet ergens buiten jou. Niet pas bereikbaar na de dood. De Bron leeft in jou. Dit In-Zicht verandert alles.  Veel mensen hopen - bewust of onbewust - dat sterven een soort ontsnapping zal zijn. Een einde aan pijn, verwarring, verdriet of innerlijke strijd. Maar een fysieke dood lost geen innerlijke afscheiding op. Wat niet geheeld werd in bewust-Zijn, verdwijnt niet zomaar omdat het lichaam verdwijn...

On-voor-waarde-lijk

Het is zó mooi te ervaren dat wanneer je Echte Onvoorwaardelijke Liefde geeft, je dat ook 'gewoon' terug krijgt, terwijl je het daar zelfs niet eens voor doet want dan zou het niet meer onvoorwaardelijk zijn. L.