Echte Eénheid laat je Vrij om jeZelf te Zijn

 Echte Eénheid laat je Vrij om jeZelf te Zijn

Voor mij betekent Eénheid niet dat twee mensen hetzelfde worden. Het betekent juist dat ieder Vol-ledig zichZelf kan Zijn.

Ik hou van mensen die puur zijn. Zuiver. Echt. Mensen bij wie je voelt: wat ik hier ontmoet, is wie jij Werkelijk bent.

Niet iemand die zich anders voordoet afhankelijk van wie er naast hem of haar staat. Niet iemand die zijn of haar innerlijke waarheid inruilt voor de waarheid van een ander.

Maar iemand die Aan-Wezig blijft in zichZelf.

Dat geeft mij Ver-Trouw-en.

Want wanneer jij Werkelijk JeZelf blijft, weet ik waarop ik kan bouwen. Ik hoef niet te raden welke versie van jou ik vandaag ontmoet. Ik hoef niet bang te zijn dat jouw mening morgen anders is omdat je intussen met iemand anders hebt gesproken.

Ik ben zelf heel erg what you see is what you get.

Niet omdat ik altijd gelijk heb. Niet omdat mijn mening nooit verandert. En ook niet omdat ik geen rekening wil houden met de mensen die mij dierbaar zijn. Maar wanneer ik iets diep vanbinnen als Waar her-ken, kan ik daar niet zomaar van afwijken omdat iemand anders iets anders vindt.

Ik luister. Naar jou. Naar meZelf. En daaronder naar het Leven.

Want uiteindelijk is ook mijn eigen wil niet datgene waar ik mij aan wil vasthouden. Wanneer ik Werkelijk luister, mag zelfs mijn eigen mening verdwijnen wanneer het Leven mij iets anders laat zien.

Dat is iets anders dan jezelf aanpassen. Aanpassen komt vaak voort uit de behoefte om de verbinding met de ander niet te verliezen.

Overgave aan het Leven komt voort uit Vertrouwen.

En juist daar ligt voor mij een belangrijk verschil. Ik hoef meZelf niet te verlaten om met jou verbonden te zijn.

Integendeel zelfs. Hoe meer ik Thuiskom in mijn eigen Essentie, hoe minder er nog iets hoeft te worden verdedigd. Dan kan ik jouw mening horen zonder dat ik de mijne hoef op te geven. Ik kan naar je luisteren zonder meZelf te verliezen. Ik kan van je houden zonder met je samen te hoeven vallen.

Dàt is voor mij Echte Eénheid.

Want soms zie ik hoe mensen, vaak volledig onbewust, hun eigenheid verlaten zodra hun partner of iemand anders in beeld komt.

Er ontstaat een wij. Wij denken dit. Wij vinden dat. Wij zijn één.

Maar soms voel je dat dit wij niet ontstaat vanuit Heelheid, maar vanuit identificatie. Alsof twee afzonderlijke ego's zich met elkaar verbinden en vervolgens zeggen: wij zijn één.

Vanuit non-dualiteit is dat juist een interessante paradox. Want wanneer ik mijZelf verlies in een ander, ben ik niet dichter bij Eénheid gekomen. Ik ben alleen een andere vorm van identificatie aangegaan.

Ramana Maharshi bracht het steeds terug naar de meest eenvoudige vraag:

Wie ben ik?

Niet: Wie zijn wij? Niet: Wat vindt de ander dat ik ben? Niet: Welke identiteit moeten wij samen aannemen?

Maar:

Wie ben ik, vóór al die gedachten, rollen en identificaties?

Wanneer ik Werkelijk daarin rust, hoef ik meZelf niet meer te definiëren aan de hand van iemand anders. Dan kan jij naast mij staan zonder dat ik jou nodig heb om te weten wie ik ben.

En juist dan kan er iets veel puurder ontstaan. Geen versmoltenheid. Maar Liefde. Want Liefde hoeft niet samen te vallen. Liefde hoeft niets te bezitten. Liefde hoeft zelfs niet hetzelfde te vinden.

Liefde laat Vrij.

Als ik Werkelijk van jou hou, hoef ik jou niet in mijn waarheid te trekken. Ik mag jou volledig JeZelf laten Zijn. En wanneer jij Werkelijk van mij houdt, mag jij hetZelfde voor mij doen.

Daarom vind ik het zo belangrijk dat iemand zichZelf durft te blijven, ook wanneer zijn of haar mening anders is dan die van de partner, familie of vrienden.

Dat betekent niet dat je niet kunt luisteren. Het betekent dat je niet ophoudt te luisteren naar datgene wat dieper ligt. Naar die Stille plek in jeZelf waar je niet hoeft te bewijzen wie je bent. Waar geen ik tegenover een jij hoeft te staan. Waar uiteindelijk zelfs de vraag wie heeft gelijk? kan verdwijnen. Want wanneer het ego niet langer hoeft te winnen, blijft alleen Waarheid over. En vanuit Waarheid kan ik ook ont-dekken dat ik mij vergist heb. Dat is geen verlies van meZelf. Dat ís juist het los-laten van meZelf. Niet het verlaten van mijn Essentie, maar het los-laten van alles wat ik dacht te moeten zijn.

Daarom verandert mijn Liefde voor mensen niet wanneer ik merk dat ik niet meer op hen kan bouwen. Ik hoef iemand niet af te wijzen om eerlijk te er-ken-nen wat ik er-Vaar.

Ik kan van iemand houden en tegelijkertijd voelen: Met jou kan ik niet meer op deZelfde manier een diepe fysieke vriendschap onderhouden.

Niet vanuit straf. Niet vanuit oordeel. Maar vanuit helderheid.

Want voor mij vraagt een diepe vriendschap om Ver-Trouw-en. Om een zekere standvastigheid. Om te kunnen voelen dat de mens tegenover mij Aan-Wezig blijft als zichZelf, ook wanneer er anderen spreken.

Ik wil kunnen weten: Dit is wie jij bent.

Niet: Dit is wie jij bent wanneer je alleen bent, en dit is wie jij bent wanneer je met iemand anders bent.

Dat laatste maakt verbinding onveilig. Niet omdat de ander slecht is. Maar omdat ik niet meer weet waarop ik mij kan afstemmen.

En misschien is dat uiteindelijk wat Echte Eénheid voor mij betekent:

Dat je zo diep in JeZelf Thuis bent, dat je niemand anders hoeft te worden om samen te kunnen zijn. Dat je kunt luisteren zonder jeZelf kwijt te raken. Dat je kunt veranderen zonder jeZelf te verraden. Dat je een ander kunt volgen wanneer het Leven dat vraagt, maar nooit omdat je bang bent de ander anders kwijt te raken.

Dat je kunt zeggen: Ik hou van jou.

En tegelijkertijd: Ik laat jou Vrij.

En: Ik blijf Vrij.

Want wanneer Liefde werkelijk Liefde is, hoeft zij niemand vast te houden. Zij laat alles precies datgene zijn wat het Is.

Voor mij is dat wel de diepste vorm van Eénheid: niet dat jij en ik één identiteit worden, maar dat alle identificaties wegvallen die ons ervan weerhouden om Vol-ledig Aan-Wezig te Zijn. Dan hoef ik jou niet meer nodig te hebben om Mezelf te kennen. En hoef jij mij niet meer nodig te hebben om JeZelf te kennen.

Dan ontmoeten we elkaar niet vanuit tekort. Maar vanuit Heelheid. Niet twee mensen die proberen één te worden. Maar Heelheid die zichZelf ont-moet in twee mensen.

Dit is waarop Liefde Werkelijk gebouwd kan worden.

Niet de Liefde die zegt:

“Blijf bij mij, zodat wij één kunnen zijn.”

Maar de Liefde die zegt:

“Wees volledig JeZelf. Ik zal volledig MeZelf zijn. En laat ons elkaar dáár ontmoeten.”

L.