Een zachte herinnering wanneer het leven je raakt; Een Inner-lijk kompas voor momenten van afwijzing, kritiek en onrust

 Een zachte herinnering wanneer het leven je raakt; Een Inner-lijk kompas voor momenten van afwijzing, kritiek en onrust

Misschien heb je vandaag woorden gehoord die pijn deden. Misschien heeft iemand je laten voelen dat je niet welkom bent. Misschien ervaar je afstand, een kritische houding of een stilte die je niet begrijpt. Misschien heb je geprobeerd om iets uit te praten, om jezelf duidelijk te maken of om een ander te laten zien wat er werkelijk in jou leeft. En toch bleef er een gevoel van onbegrip, teleurstelling of afwijzing achter.

Het kan dat je daardoor zelfs bent gaan twijfelen aan jezelf. Heb ik iets verkeerd gedaan? Ben ik te gevoelig? Had ik anders moeten reageren? Waarom begrijpt die ander mij niet?

Als je jezelf hierin herkent, wil ik je iets meegeven.

Niet als een oordeel. Niet als een opdracht om je gevoelens zo snel mogelijk los te laten. Maar als een zachte her-Inner-ing aan iets wat misschien even naar de achtergrond is verdwenen.

Je hoeft jezelf niet te verliezen in de wereld van een ander. Je mag geraakt worden. Je mag verdriet ervaren. Je mag teleurgesteld zijn. Je mag zelfs even niet weten hoe je met een situatie moet omgaan.

En toch hoef je jouw waarde niet in handen te leggen van wat een ander over jou denkt, zegt of doet.

Laten we samen eens kijken wat dat kan betekenen.

1. Afwijzing zegt niets over jouw waarde

Afwijzing kan pijn doen. Dat mogen we niet onderschatten.

Als mens verlangen we naar verbinding. We willen gezien worden, gehoord worden en het gevoel hebben dat onze aanwezigheid ertoe doet. Wanneer iemand afstand neemt, ons bekritiseert of ons niet aanvaardt, kan dat een diepe gevoeligheid raken.

Maar een afwijzing is geen objectieve meting van jouw waarde.

De manier waarop iemand naar jou kijkt, wordt mede bepaald door diens eigen ervaringen, verwachtingen, overtuigingen en behoeften. Soms is er iets in jouw gedrag dat om aandacht vraagt. Soms is er sprake van een misverstand. Soms passen twee mensen eenvoudigweg niet bij elkaar. En soms wordt er een oordeel over jou gevormd dat niet overeenkomt met wie je Werkelijk bent.

Je mag altijd bereid zijn om eerlijk naar jezelf te kijken. Dat is iets anders dan jezelf veroordelen. Je kunt er-ken-nen dat je iemand hebt gekwetst zonder te besluiten dat je als mens niet goed genoeg bent. Je kunt een fout gemaakt hebben zonder dat die fout jouw volledige identiteit wordt. Je kunt afgewezen worden zonder dat je daardoor minder waardevol bent.

Een ander hoeft jouw waarde niet te erkennen voordat jij haar mag her-ken-nen.

Misschien lukt het je vandaag nog niet om dat helemaal te voelen. Misschien doet de afwijzing nog te veel pijn. Dat hoeft niet te betekenen dat je faalt.

Begin gewoon waar je bent.

Erken wat het met je doet. En her-Inner jezelf eraan dat jouw waarde niet hoeft te wachten op de goedkeuring van een ander.

2. Observeer negativiteit, maar absorbeer haar niet

Sommige mensen brengen rust in een ruimte. Anderen brengen spanning, kritiek of negativiteit mee. Soms is dat heel duidelijk voelbaar, nog voordat er iets gezegd wordt.

Wanneer je gevoelig bent voor de sfeer om je heen, kan het gebeuren dat je die stemming onbewust overneemt.

Iemand is boos en plotseling voel jij je schuldig. Iemand is ontevreden en je begint aan jezelf te twijfelen. Iemand reageert scherp en je draagt die woorden nog uren met je mee.

Het is menselijk dat de buitenwereld iets in ons teweegbrengt. We hoeven ons daar niet voor te schamen. Maar er is een verschil tussen iets waarnemen en het tot onze eigen innerlijke waarheid maken. 

Je mag zien dat iemand boos is zonder de boosheid van die persoon te moeten dragen. Je mag merken dat iemand negatief reageert zonder die negativiteit in jezelf te versterken. Je mag erkennen dat een ander pijn heeft zonder jezelf verantwoordelijk te maken voor het volledig wegnemen van die pijn. Dit betekent niet dat je je afsluit voor anderen. Het betekent dat je met meer helderheid Aan-Wezig kunt blijven.

Je kunt jezelf afvragen:

Wat neem ik hier werkelijk waar? Wat voel ik? En wat ben ik misschien aan het overnemen dat niet van mij is om te dragen?

Niet iedere e-motie die je in een ander waarneemt, vraagt om jouw identificatie.

En wanneer je toch wordt meegesleept, hoef je jezelf daar niet voor te veroordelen. Je kunt opnieuw beginnen. Steeds opnieuw.

3. Kies voor je Inner-lijke Vrede, ook wanneer je niet alles kunt veranderen

Er zijn situaties die we kunnen uitpraten. Er zijn relaties waarin we iets kunnen herstellen. Er zijn momenten waarop een duidelijke grens of een eerlijk gesprek nodig is.

Maar er zijn ook situaties waarin we blijven proberen om iets te veranderen wat niet in onze handen ligt.

We blijven nadenken over wat iemand zei. We herhalen het gesprek. We bedenken andere antwoorden. We hopen dat de ander alsnog zal begrijpen wat we bedoelden.

En ondertussen geven we steeds meer van onze Inner-lijke ruimte aan datgene wat ons pijn heeft gedaan.

Loslaten betekent niet dat je moet doen alsof er niets is gebeurd. Het betekent ook niet dat je geen recht hebt op verdriet, duidelijkheid of grenzen.

Soms betekent loslaten dat je stopt met jezelf telkens opnieuw bloot te stellen aan hetzelfde Inner-lijke gevecht. Dat je aanvaardt dat je niet kunt bepalen hoe een ander reageert. Dat je niet langer jouw Vrede afhankelijk maakt van een antwoord dat misschien nooit komt.

Je mag verantwoordelijkheid nemen voor wat van jou is, zonder de regie over het hele verhaal naar je toe te trekken.

Je kan de ander niet veranderen. Je kan het verleden niet herstellen. Je kan niet voorkomen dat iemand een bepaalde mening over jou heeft.

Maar je kunt wel onderzoeken hoe je jezelf in dit moment wilt ont-moeten.

Niet vanuit dwang. En ook niet vanuit de gedachte dat je onmiddellijk rustig moet zijn. Maar vanuit de bereidheid om jezelf niet nog verder te verlaten door voortdurend te vechten tegen wat al is.

Je vrede hoeft niet te betekenen dat je alles goed vindt. Soms betekent vrede dat je stopt met jezelf te verliezen in de strijd.

4. Neem woorden en stemmingen niet automatisch persoonlijk

Wanneer iemand anders anders reageert dan we hadden verwacht, zoekt onze geest vaak onmiddellijk naar een verklaring.

Het zal wel aan mij liggen.

Maar weten we dat werkelijk?

Een ander kan kortaf zijn omdat die persoon moe is. Iemand kan afstandelijk reageren omdat er iets in diens eigen leven speelt. Iemand kan vanuit een eigen overtuiging naar een situatie kijken die heel anders is dan de manier waarop jij haar ervaart.

Dat betekent niet dat alles wat iemand zegt of doet geen betrekking op jou kan hebben. Soms heeft het dat wel. Het vraagt alleen om voorzichtigheid voordat je een conclusie trekt.

We hoeven niet iedere reactie te vertalen naar een oordeel over onszelf. En we hoeven ook niet te doen alsof we nooit iets verkeerd kunnen hebben gedaan.

De uitnodiging is niet om onszelf vrij te pleiten van alles. De uitnodiging is om te leren onderscheiden.

Is hier iets waar ik naar mag kijken? Is er iets waarvoor ik verantwoordelijkheid kan nemen? Of maak ik mezelf nu verantwoordelijk voor de gevoelens, verwachtingen of interpretaties van een ander?

Dat onderscheid kan ruimte brengen.

Je mag luisteren zonder jezelf onmiddellijk te verdedigen. Je mag feedback ontvangen zonder ieder oordeel als waarheid te aanvaarden. Je mag voelen dat iets je raakt zonder te besluiten dat de ander daarom gelijk heeft over wie jij bent.

Niet alles wat een ander zegt, hoeft een plaats te krijgen in jouw zelfbeeld.

5. Stilte betekent niet altijd dat er iets verkeerd is

Soms kan stilte meer onrust veroorzaken dan woorden.

Een bericht blijft onbeantwoord. Iemand reageert minder enthousiast. Een gesprek valt stil. Een persoon die vroeger dichtbij voelde, lijkt plots meer afstand te houden.

En voordat we weten wat er werkelijk aan de hand is, heeft onze geest soms al een volledig verhaal gevormd.

Er is iets mis. Die persoon is boos. Ik heb iets verkeerd gedaan. Ik ben niet meer belangrijk.

Maar stilte heeft niet altijd de betekenis die wij eraan geven.

Soms is iemand moe. Soms heeft iemand tijd nodig. Soms speelt er iets waar wij geen weet van hebben. Soms is er inderdaad een verandering in de relatie.

We kunnen niet alles weten. En juist daarin ligt een uitnodiging om niet onmiddellijk vanuit angst te reageren.

Je mag vragen om duidelijkheid wanneer dat belangrijk is. Je mag een gesprek aangaan. Je mag aangeven wat een situatie met je doet.

Maar je hoeft niet iedere stilte te vullen met een verhaal waarin jij jezelf veroordeelt.

Wanneer je niet weet wat er in een ander leeft, hoef je dat niet automatisch in te vullen met iets negatiefs over jezelf.

Misschien lukt het je niet om de stilte meteen te aanvaarden. Dat is niet erg.

Je mag de onzekerheid voelen zonder haar onmiddellijk te moeten oplossen. Je mag jezelf tijd geven. En je mag her-Inner-en dat jouw bestaansrecht niet afhankelijk is van de snelheid waarmee iemand op jou reageert.

6. Wat anderen denken, is niet jouw probleem om te beheren

We willen allemaal graag begrepen worden. Dat is menselijk.

Maar er kan een moment komen waarop het verlangen om begrepen te worden verandert in een voortdurende poging om het beeld dat anderen van ons hebben te controleren.

We gaan onze woorden aanpassen. We houden bepaalde gevoelens voor ons. We proberen niemand teleur te stellen. We willen voorkomen dat iemand een verkeerde indruk krijgt.

En zonder dat we het merken, gaan we steeds meer leven vanuit de vraag:

Wat zullen zij hiervan denken?

Het is waardevol om rekening te houden met anderen. We zijn niet los van elkaar. Onze keuzes en handelingen kunnen gevolgen hebben.

Maar er is een verschil tussen rekening houden met een ander en voortdurend verantwoordelijk willen zijn voor diens oordeel.

Je kunt zorgzaam zijn zonder de innerlijke wereld van een ander te moeten beheersen. Iemand mag een mening over jou hebben. Iemand mag jouw keuzes niet begrijpen. Iemand mag je niet aardig vinden.

Dat kan verdrietig zijn. Het kan zelfs gevolgen hebben voor een relatie. Maar je hoeft jezelf niet steeds opnieuw aan te passen om iedere mogelijke afwijzing te voorkomen.

Je mag jezelf afvragen:

Leef ik vanuit wat voor mij waar is, of probeer ik vooral te voldoen aan het beeld dat een ander van mij verlangt?

Het antwoord hoeft niet altijd meteen duidelijk te zijn. Ook dat is onderdeel van het onderzoek.

Je hoeft niet iedereen te overtuigen van jouw goedheid.

Je mag luisteren naar wat relevant is, verantwoordelijkheid nemen waar nodig en de rest laten waar het hoort: in de vrijheid van de ander om een eigen mening te hebben.

7. Kritiek kan voortkomen uit onzekerheid, maar niet iedere kritiek doet dat

Wanneer iemand kritiek op ons heeft, kan het helpen om te beseffen dat die kritiek soms mede voortkomt uit de onzekerheid, angst of persoonlijke overtuigingen van die persoon.

Iemand kan reageren op iets wat jouw aanwezigheid in hem of haar oproept. Misschien raakt jouw vrijheid aan een eigen beperking. Misschien roept jouw manier van leven weerstand op. Misschien wordt een verschil in visie ervaren als iets bedreigends.

Dat is mogelijk.

Maar laten we ook hier menselijk en eerlijk blijven.

Niet iedere kritiek komt voort uit onzekerheid. Soms ziet een ander iets wat wij zelf nog niet hebben opgemerkt. Soms is er een verschil in perspectief. Soms hebben wij een ander geraakt zonder dat we ons daarvan bewust waren.

Non-dualiteit vraagt niet dat we onszelf boven kritiek plaatsen. Ze nodigt ons uit om te luisteren zonder onszelf te verliezen. Je mag onderzoeken wat waar is in wat iemand zegt. Je mag erkennen wanneer je iets anders had kunnen doen. En je mag ook besluiten dat een oordeel niet bij jou past, zonder de ander daarvoor te hoeven veroordelen.

Luisteren naar kritiek betekent niet dat je jouw Inner-lijke autoriteit aan een ander moet afstaan.

Je kunt open blijven en toch trouw blijven aan wat je diep vanbinnen her-kent als waar.

Dat vraagt geen hardheid. Het vraagt helderheid.

8. Niet iedereen zal je mogen. En dat mag er zijn.

Misschien is dit een van de moeilijkste dingen om werkelijk te aanvaarden.

We kunnen verlangen naar Liefde, naar vriendschap, naar wederkerigheid en naar mensen bij wie we onszelf mogen zijn. En wanneer een verbinding niet loopt zoals we hadden gehoopt, kan dat diep raken.

Toch zal niet iedereen zich verbonden voelen met ons. Niet iedereen zal onze woorden begrijpen. Niet iedereen zal onze manier van leven waarderen. Niet iedereen zal onze gevoeligheid, directheid, stilte of diepgang kunnen ontvangen.

Dat hoeft niet automatisch te betekenen dat er iets mis is met ons. En het hoeft ook niet te betekenen dat er iets mis is met de ander.

Soms zijn er verschillen die niet overbrugd worden. Soms veranderen mensen. Soms eindigt een verbinding. Soms is afstand nodig om ruimte te maken voor meer eerlijkheid.

Aanvaarding betekent niet dat je iedere situatie prettig moet vinden. Het betekent dat je niet voortdurend hoeft te vechten tegen het feit dat de werkelijkheid anders is dan je had gewild.

Je mag verlangen naar liefdevolle relaties. Je mag verlangen naar respect. Je mag verlangen naar mensen bij wie je niet voortdurend hoeft te twijfelen aan jezelf. Maar je hoeft niet door iedereen geliefd te worden om Vol-ledig te Zijn.

Jouw waarde wordt niet groter wanneer meer mensen je aanvaarden. En ze wordt niet kleiner wanneer iemand dat niet doet.

9. De handelingen van mensen vertellen iets over hen, maar bepalen niet wie jij bent

Er is een verschil tussen woorden en gedrag.

Mensen kunnen mooie dingen zeggen. Ze kunnen liefdevolle intenties uitspreken. Maar uiteindelijk laten onze handelingen ook zien hoe we met elkaar omgaan, welke keuzes we maken en welke grenzen we respecteren.

Dat geldt voor anderen én voor onszelf.

Wanneer iemand je herhaaldelijk kleineert, hoef je dat niet te ontkennen om Liefdevol te blijven. Wanneer iemand geen rekening houdt met jouw grenzen, mag je dat erkennen. Wanneer iemand ervoor kiest om afstand te nemen, hoef je jezelf niet automatisch te veroordelen.

Het gedrag van een ander kan belangrijke informatie geven over wat er binnen een relatie mogelijk is. Je mag daar conclusies uit trekken voor je eigen keuzes, zonder dat je de volledige persoon hoeft te veroordelen.

Want ook hier blijft ieder mens meer dan één handeling, één reactie of één fout.

Liefde betekent niet dat we alles moeten verdragen. Liefde betekent ook niet dat we onszelf moeten opofferen om een verbinding in stand te houden.

Je mag een grens stellen zonder de ander te ontmenselijken. Je mag afstand nemen zonder haat. Je mag erkennen dat bepaald gedrag je pijn doet, zonder jezelf te verliezen in een oordeel over het volledige wezen van de ander.

En wanneer je zelf iemand hebt geraakt, mag je verantwoordelijkheid nemen zonder jezelf te verwerpen.

Onze handelingen verdienen eerlijkheid. Onze menselijke waarde hoeft niet te worden vernietigd door onze tekortkomingen.

10. Een moment om naar terug te keren

Misschien heb je tijdens het lezen van deze blog aan iemand gedacht. Aan een situatie waarin je je afgewezen voelde. Aan een gesprek dat nog steeds in je hoofd rondgaat. Aan iemand van wie je het oordeel moeilijk kunt loslaten. Of aan een relatie waarin je steeds opnieuw probeert om jezelf duidelijk te maken.

Misschien voel je nog altijd pijn.

Dan wil ik je niet zeggen dat je gewoon moet loslaten.

Misschien lukt dat vandaag nog niet.

Het kan zijn dat je nog wat tijd nodig hebt, of een gesprek, of misschien wat afstand. Soms heb je eerst ruimte nodig om te voelen wat er werkelijk in jou leeft. 

Dat alles mag er zijn.

Maar wanneer je eraan toe bent, kun je jezelf enkele vragen stellen:

1. Wat voel ik op dit moment?

Mag ik mijn gevoelens erkennen zonder mezelf te veroordelen omdat ik ze heb?

2. Wat neem ik misschien over van de ander?

Welke woorden, stemmingen of oordelen draag ik mee die niet noodzakelijk mijn eigen waarheid zijn?

3. Wat is werkelijk van mij?

Is er iets waarvoor ik verantwoordelijkheid kan nemen, of probeer ik iets te beheren wat buiten mijn invloed ligt?

4. Waar kan ik een grens stellen?

Wat heb ik nodig om trouw te blijven aan mezelf, zonder vanuit haat of vergelding te handelen?

5. Wat mag ik loslaten?

Welk verhaal, oordeel of verlangen naar controle hoef ik misschien niet langer vast te houden?

6. Waar kan ik naar terugkeren?

Wat helpt mij om opnieuw contact te maken met de Stilte, de Liefde en de Heelheid die al Aan-Wezig zijn?

Je hoeft jezelf niet onmiddellijk anders te voelen. Je hoeft geen perfecte antwoorden te vinden. Soms is het al een begin wanneer je ophoudt jezelf nog verder te veroordelen om wat je ervaart.

En misschien ont-dek je dat je niet zozeer een oplossing nodig hebt, maar een moment waarin je opnieuw Thuiskomt bij jeZelf.

Terugkeren naar de Liefde

We kunnen de wereld niet volledig naar onze hand zetten.

We kunnen niet bepalen wat anderen over ons denken. We kunnen niet voorkomen dat iemand ons verkeerd begrijpt. We kunnen niet garanderen dat iedereen onze aanwezigheid zal waarderen. En we kunnen niet iedere situatie zo vormgeven dat niemand ooit gekwetst raakt. Maar we kunnen wel steeds opnieuw onderzoeken hoe we aanwezig willen zijn in wat het Leven ons brengt.

Niet vanuit de gedachte dat we nooit meer pijn mogen voelen. Niet vanuit de verplichting om altijd kalm, liefdevol of boven onze menselijke reacties te staan. Maar vanuit de her-ken-ning dat we meer zijn dan het verhaal dat zich op een bepaald moment in ons afspeelt.

Je bent niet alleen de persoon die vandaag werd afgewezen. Je bent niet alleen degene over wie een ander een oordeel heeft uitgesproken. Je bent niet alleen de pijn die je voelt wanneer iemand je niet begrijpt.

Er is in jou een diepte die niet hoeft te worden opgebouwd door de goedkeuring van anderen. Een Aan-Wezig-heid die je niet hoeft te verdienen. Een Stilte waarin je niet voortdurend hoeft te bewijzen dat je goed genoeg bent.

Misschien kun je vandaag nog niet helemaal bij die Stilte komen.

Dat is niet erg.

Begin dan met een beetje zachtheid voor jezelf. Met het erkennen van je pijn. Met het loslaten van de behoefte om ieder oordeel te weerleggen. Met het stellen van een grens waar dat nodig is. Met het her-Inner-en dat je niet alles hoeft te dragen wat je tegenkomt. En wanneer je weer wordt meegezogen in het verhaal van een ander, mag je terugkeren. Naar jouw adem. Naar jouw Inner-lijke waarheid. Naar de Liefde die niet afhankelijk is van de goedkeuring van de buitenwereld.

Je hoeft jezelf niet te verlaten om in verbinding (Eénheid) te blijven. Je mag liefhebben zonder jezelf te verliezen. Je mag luisteren zonder alles te absorberen. Je mag geraakt worden zonder jezelf te veroordelen. Je mag loslaten zonder onverschillig te worden. Je mag grenzen stellen zonder haat. En je mag jezelf opnieuw ont-moeten, precies daar waar je bent.

Want jouw waarde is niet begonnen op het moment dat iemand je aanvaardde. En ze eindigt ook niet op het moment dat iemand je afwijst.

Ze is Aan-Wezig. Ook wanneer je twijfelt. Ook wanneer je verdriet hebt. Ook wanneer de wereld om je heen je even niet lijkt te begrijpen.

Je hoeft niet te worden wat een ander van je denkt. Je mag Thuiskomen in wat je werkelijk bent.

In de Stilte.

In de Liefde.

In het Leven dat door jou heen Aan-Wezig is.

Een kleine herinnering om mee te nemen

Voor wanneer het even moeilijk is

Ik mag voelen wat ik voel.

Ik hoef niet alles te absorberen wat ik ontmoet.

Ik mag luisteren zonder mezelf te verliezen.

Ik hoef de gedachten van een ander niet te beheren.

Ik mag grenzen stellen en verantwoordelijkheid nemen.

Ik hoef niet door iedereen aanvaard te worden.

Mijn waarde is niet afhankelijk van de goedkeuring van een ander.

Ik mag steeds opnieuw terugkeren naar de Liefde die in mij Aan-Wezig is.

 L