Onder de Stilte gebeurt het Leven

 Onder de Stilte gebeurt het Leven

Just because it’s quiet doesn’t mean nothing is happening.

Soms lijkt het alsof er niets gebeurt.

Je hebt een vraag gesteld en er komt geen antwoord. Je hebt een intentie uitgesproken en er lijkt niets in beweging te komen. Je hebt een keuze gemaakt, maar de weg die voor je ligt blijft stil.

En misschien denk je dan: Doe ik iets verkeerd? Waarom gebeurt er niets? Ben ik wel op de goede weg?

Maar wat als Stilte helemaal niet betekent dat er niets gebeurt? Wat als juist in de Stilte het meeste gebeurt?

Kijk maar eens naar de bijgevoegde afbeelding in deze blog. De afbeelding heb ik niet zelf gecreëerd, maar kwam ik online tegen en sprak me erg aan omdat ze zó veelzeggend is. Boven de grond zien we een slapende vos. Een klein plantje. De maan. Een landschap dat bijna bewegingloos lijkt. Maar onder de grond… Daar is Leven. Wortels groeien. Nieuwe verbindingen ont-staan. Licht beweegt door de aarde. Er wordt gebouwd, gevoed en voorbereid. En ergens diep onder de oppervlakte staat een bloemknop klaar om zich te openen.

Niets daarvan kunnen we boven de grond zien.

Toch gebeurt het. Misschien is dat ook wel hoe het Leven soms met ons werkt. We zijn zo gewend geraakt aan zichtbare resultaten dat we gemakkelijk vergeten dat niet alles wat Wezenlijk Is, onmiddellijk zichtbaar hoeft te Zijn.

Een zaadje dat in de aarde ligt, lijkt misschien stil te staan.

Maar het staat niet Stil.

Het bereidt zich voor.

Ook in jou kan het Stil Zijn terwijl er van alles gebeurt

Er zijn periodes waarin je misschien minder doet. Waarin je je terugtrekt. Waarin oude overtuigingen langzaam hun kracht verliezen, zonder dat je precies weet wat ervoor in de plaats komt. Waarin je nog geen antwoord hebt. Nog geen nieuwe richting. Nog geen duidelijkheid.

Dat kan ongemakkelijk voelen. We willen zo graag weten waar we naartoe gaan. We willen bevestiging. Tekenen. Resultaat.

Maar soms vraagt het Leven soms iets anders van ons:

ver-Trouw-en zonder bewijs.

Ver-Trouw-en dat wat nog niet zichtbaar is, automatisch betekent dat het daarom ook nog niet bestaat. Zoals een wortel niet ophoudt met groeien omdat niemand haar kan zien. Zoals een bloem niet twijfelt aan haar bestemming omdat ze vandaag nog een gesloten knop is. Zoals de maan niet minder aanwezig is wanneer een deel ervan voor ons verborgen blijft.

De Stilte is niet leeg

Misschien hebben we stilte te vaak geïnterpreteerd als leegte. Als afwezigheid. Als er gebeurt niets.

Terwijl Stilte juist een ruimte kan zijn waarin iets nieuws geboren wordt. In Stilte hoeft niet alles onmiddellijk benoemd te worden. In Stilte hoeft niets geforceerd te worden. In Stilte mag iets zich ont-vouwen voordat jij weet wat het wordt.

Voor veel mensen is dat wel een van de moeilijkste vormen van ver-Trouw-en:

Niet ingrijpen in wat nog aan het ont-staan Is.

Niet voortdurend aan het zaadje trekken om te kijken of het al wortels heeft. Niet iedere dag graven in de aarde om te controleren of er iets gebeurt. Maar het water geven. De ruimte geven.

En vervolgens…

Los-laten.

Ook jouw Inner-lijke wereld heeft haar seizoenen

We leven in een wereld die vooral zichtbaar resultaat beloont. Groei moet meetbaar zijn. Vooruitgang moet aantoonbaar zijn. Een proces moet ergens naartoe leiden.

Maar het diepste in ons werkt niet altijd volgens die logica. Soms is er een seizoen van bloei. Soms een seizoen van los-laten. Soms een seizoen van rust. En soms ook een seizoen waarin er aan de buitenkant bijna niets lijkt te gebeuren, terwijl er onder de oppervlakte een compleet nieuw fundament wordt gelegd.

Daarom hoef je jezelf niet altijd af te vragen: “Wat heb ik bereikt?”

Soms mag je vragen:

“Wat is er in mij aan het groeien dat ik nog niet kan zien?”

Dit is meteen ook wat Zijn betekent. Niet voortdurend iets hoeven maken van het leven. Niet voortdurend vooruit hoeven. Niet ieder moment hoeven begrijpen.

Maar Aan-Wezig zijn bij wat er Is. Ook wanneer het Stil Is. Ook wanneer je niets voelt. Ook wanneer je geen antwoord krijgt. Ook wanneer je nog niet kunt zien waar dit alles naartoe beweegt. Want onder de oppervlakte kan het Leven allang bezig Zijn. Wortels kunnen zich aan het vormen Zijn. Nieuwe verbindingen kunnen ont-staan. Een oude laag kan langzaam los-laten.

En ergens diep in jou kan iets nieuws al klaar-staan om geboren te worden.

Je hoeft het nog niet te zien om het te mogen ver-Trouw-en.

Stilte is daarom niet het tegenovergestelde van beweging.

Stilte Is soms juist de ruimte waarin de diepste beweging plaats-vindt.

Niet alles wat Stil Is, staat stil. Sommige dingen groeien juist daar waar jij nog niets kunt zien.

L.

L.