Wat je weggeeft, houd je

Wat je weggeeft, houd je

 

Only what you give away, you keep.

Rumi 

 We zijn gewend om te denken dat iets van ons is wanneer we het kunnen vasthouden. Onze tijd. Onze aandacht. Onze liefde. Onze kennis. Onze energie. Zelfs mensen. We denken: als ik dit geef, ben ik het kwijt. Maar Rumi wijst naar iets wat veel dieper gaat.

Only what you give away, you keep.

Misschien zijn juist de dingen die we proberen vast te houden, uiteindelijk de dingen die ons ontglippen. En datgene wat we Werkelijk vanuit Liefde geven, blijkt op een andere manier bij ons te blijven. Wanneer je iemand oprecht je aandacht geeft, is die aandacht niet verdwenen. Wanneer je liefde geeft, heb je niet minder Liefde over. Wanneer je vergeeft, raak je niets kwijt. Wanneer je iets deelt wat je in jeZelf hebt ont-dekt, wordt het In-Zicht niet kleiner. Wat vanuit het hart wordt gegeven, lijkt zich juist te verdiepen door het te delen.

Geven is iets anders dan jezelf weggeven

Daar zit wel een belangrijk onderscheid. On-voorwaarde-lijk geven betekent niet dat je jezelf moet uitputten, je grenzen moet negeren of jezelf moet verlaten voor een ander. Je kunt iemand Liefde geven en toch nee zeggen. Je kunt Aan-Wezig Zijn en toch afstand nemen. Je kunt iets delen zonder jeZelf weg te geven. Want Liefde vraagt niet om zelfverloochening.

Wanneer we geven vanuit angst, behoefte aan erkenning of de hoop iets terug te krijgen, kan geven zwaar worden. Dan zit er vaak nog een onuitgesproken overeenkomst onder: “Ik geef jou dit, zodat jij mij iets teruggeeft.” Maar wanneer geven voortkomt uit Heelheid, verandert de beweging. Dan geef je niet omdat de ander jou compleet moet maken. Je geeft omdat er Liefde Is.

Liefde wordt niet minder door te delen

Misschien kennen we dit ergens allemaal. Een glimlach die je aan iemand geeft. Een hand op een schouder. Een gesprek waarin je Werkelijk luistert. Een woord dat iemand precies op het juiste moment nodig had. Een moment van Stilte waarin je gewoon bij iemand blijft.

Je kunt ze niet bewaren. En toch blijven ze. Niet als bezit, maar als iets dat door je heen is gegaan en je veranderd heeft.

Dat is wat Rumi ook bedoelt. Wat je probeert te bezitten, blijft buiten je staan. Wat je vanuit Liefde Werkelijk geeft, wordt onderdeel van wie je bent.

Je hoeft Liefde niet vast te houden om Liefde te hebben. Je hoeft haar alleen maar te laten stromen.

Wat geven werkelijk kan betekenen

Soms is geven zelfs niets doen. Soms is het iemand niet proberen te veranderen. Soms is het luisteren zonder meteen een antwoord te willen geven. Soms is het iemand zijn eigen weg laten gaan. Soms is het vertrouwen dat het Leven niet door jou geregeld hoeft te worden. En soms is het juist heel praktisch: er zijn voor iemand, een maaltijd brengen, helpen met iets wat op dat moment te zwaar is, een bericht sturen of simpelweg zeggen: “Ik ben hier.” Niet om jezelf belangrijk te maken. Niet om nodig te zijn. Maar omdat Liefde zich nu eenmaal wil uitdrukken.

En misschien ontvangen we dan ook anders

Wanneer geven en ontvangen minder tegenover elkaar komen te staan, ontstaat er iets bijzonders. Dan hoef je niet meer voortdurend bij te houden wie wat heeft gegeven. Wie meer heeft gedaan. Wie aan de beurt is. Wie iets verschuldigd is. Liefde houdt geen boekhouding bij. De zon vraagt niet waar haar licht terechtkomt. Een bloem houdt niet bij wie haar schoonheid heeft gezien. Een rivier vraagt niet wie haar water verdient. Dat betekent niet dat wij als mensen geen grenzen of onderscheid hoeven te maken. Het betekent alleen dat Liefde zelf niets hoeft terug te krijgen om Liefde te Zijn. Dit is wellicht de diepste vorm van Vrij-heid.

Wat blijft, is niet wat je hebt vastgehouden

Op een dag laten we alles los. Ons bezit. Onze rollen. Onze verhalen. De mensen van wie we houden. Zelfs dit lichaam.

Wat blijft er dan over? Misschien precies datgene wat nooit werkelijk van ons was. De Liefde waarmee we hebben geleefd. De Aan-Wezigheid waarin we iemand hebben ont-moet. De zachtheid die we hebben doorgegeven. Het licht dat door ons heen mocht bewegen. Niet als een bezit dat we kunnen meenemen. Maar als her-ken-ning. Want misschien hebben we Liefde nooit werkelijk gegeven aan een ander. Misschien heeft Liefde zichZelf alleen maar her-kend in Liefde.

En daarom: Only what you give away, you keep.

Wat je vanuit angst vasthoudt, moet je uiteindelijk loslaten.

Wat je vanuit Liefde loslaat, ben je nooit werkelijk kwijt geweest.

L.