Wanneer Heelheid stroomt, wordt dienen een natuurlijke beweging van Liefde

 Wanneer Heelheid stroomt, wordt dienen een natuurlijke beweging van Liefde

Er is een verschil tussen iets doen voor een ander omdat je denkt dat je dat moet doen, en ten dienste staan van een ander vanuit de Heelheid die jeZelf bent.

Aan de buitenkant kan het gedrag soms hetzelfde lijken. Je luistert, je helpt, je geeft, je bent Aan-Wezig. Maar de Inner-lijke beweging van waaruit je dit doet, kan Wezen-lijk verschillen.

Wanneer je jezelf nog probeert te vinden in de erkenning, waardering of liefde van een ander, kan dienen ongemerkt een manier worden om iets te verkrijgen. Je geeft, maar ergens onder de oppervlakte leeft misschien de verwachting dat de ander iets teruggeeft. Dankbaarheid. Liefde. Erkenning. Nabijheid.

Niet omdat je bewust iets probeert af te dwingen, maar omdat je nog niet volledig Thuis bent gekomen bij jeZelf.

Vanuit Heelheid verandert dienen van een inspanning in een natuurlijke uitdrukking van Liefde.

Thuis komen bij jeZelf

Thuis komen bij jeZelf betekent niet dat je een betere versie van jezelf moet worden. Het betekent dat je steeds dieper gaat her-ken-nen wat er al Is, onder alles wat je over jezelf bent gaan geloven.

Onder de verhalen. Onder de angst. Onder de behoefte om gezien te worden. Onder de patronen waarmee je jezelf probeert te beschermen.

Daar bevindt zich geen tekort dat door een ander moet worden aangevuld. Daar is de Stilte. Daar is de Heelheid. Daar is de Liefde die niet afhankelijk is van wat het Leven je op een bepaald moment brengt.

Vanuit die her-ken-ning hoef je niet langer voortdurend naar buiten te reiken om jezelf bevestigd te voelen. Je hoeft niet steeds iets te ontvangen om te ervaren dat je er mag zijn.

En juist daar kan een andere beweging ontstaan. De Liefde die je bent, hoeft niet langer gevangen te blijven in de behoefte om jezelf te beschermen, te bewijzen of te vervolmaken. Ze kan vrijuit stromen, niet omdat jij beslist dat je Liefde zult geven, maar omdat er minder in de weg staat van wat er van nature al Is.

De Bron hoeft niet te worden aangezet. De Bron stroomt.

Ten dienste staan zonder jeZelf te verliezen

Onvoorwaardelijk ten dienste staan van anderen betekent niet dat je jezelf moet wegcijferen. Het betekent evenmin dat je altijd beschikbaar moet zijn, iedere vraag moet beantwoorden of iedere situatie moet verdragen.

Wanneer je vanuit Heelheid dient, hoef je jeZelf niet te verlaten om een ander nabij te kunnen zijn. Je kunt geven zonder jeZelf kleiner te maken. Je kunt helpen zonder jezelf belangrijk te hoeven maken. Je kunt Aan-Wezig Zijn zonder de ander te willen veranderen. En je kunt ook nee zeggen, wanneer dat is wat er in waarheid door je heen beweegt.

Want onvoorwaardelijke Liefde betekent niet dat iedere vorm van gedrag moet worden toegestaan. Liefde hoeft zichzelf niet te verloochenen om Liefde te blijven.

Het verschil zit niet noodzakelijk in wat je doet, maar in de plaats van waaruit je handelt.

Wanneer je dient vanuit tekort, kan er een verborgen beweging zijn van: ik moet iets betekenen, ik moet nodig zijn, ik moet zorgen dat het goed komt.

Wanneer je dient vanuit Heelheid, kan er een andere eenvoud ontstaan:

Ik ben hier. Wat er door mij heen gegeven kan worden, mag stromen. Wat niet door mij heen gegeven kan worden, hoef ik niet te forceren.

Je hoeft niet de redder van een ander te worden. Je hoeft het Leven niet over te nemen. Je mag een instrument zijn waardoor Liefde zich uitdrukt, zonder jezelf tot de bron ervan te maken.

De wisselwerking tussen geven en ontvangen

Misschien lijkt het op het eerste gezicht alsof degene die dient, degene is die geeft, terwijl de ander degene is die ontvangt.

Maar wanneer je vanuit Heelheid leeft, kan die scheiding steeds minder absoluut worden. Want wat gebeurt er wanneer je Werkelijk vanuit Liefde Aan-Wezig bent bij een ander? Je geeft misschien aandacht, tijd, een luisterend oor, een helpende hand of een woord dat precies op het juiste moment komt. Maar tegelijkertijd kan er iets naar jou terugstromen. Niet noodzakelijk in de vorm van dankbaarheid of een concrete tegenprestatie. Het kan de vreugde zijn van een open ontmoeting. De Stilte die ont-staat wanneer je niet langer iets hoeft te bereiken. De her-ken-ning van het Leven dat Zich in verschillende vormen aan jou toont.

Je dient het Leven, en het Leven dient jou.

Niet als een ruilhandel waarin je geeft om iets terug te krijgen. Niet als een beloning voor je goede daden. Maar als een natuurlijke wisselwerking binnen Eénheid.

Wanneer je een ander Werkelijk ont-moet, ont-moet je niet alleen een afzonderlijk persoon met een eigen verhaal. Je ontmoet het Leven dat ook door die ander heen Aan-Wezig Is.

En misschien ontdek je dan dat degene die je dacht te helpen, jou op een andere laag eveneens iets schenkt. Een spiegel. Een opening. Een kans om dieper te luisteren. Een uitnodiging om nog meer los te laten wat je dacht te moeten vasthouden.

Het Leven komt niet alleen naar ons toe via wat we ontvangen. Het kan zich ook aan ons openbaren in wat we mogen geven.

Het smalle pad naar de diepte

Toch is deze manier van leven niet altijd eenvoudig.

We kunnen verlangen naar Heelheid, naar Overgave en naar een vrijuit stromende Liefde, maar tegelijkertijd geconfronteerd worden met alles wat ons daar nog van lijkt weg te houden. De angst om niet genoeg te zijn. De behoefte aan erkenning. De pijn van afwijzing. De neiging om controle te willen houden. De oude overtuiging dat we eerst iets moeten worden voordat we werkelijk mogen rusten in wat we zijn.

Daarom vraagt Thuis komen bij jeZelf om bereidheid. Een bereidheid om niet alleen te kijken naar de delen van jezelf die je graag omarmt, maar ook naar wat moeilijk is om te zien. Om niet telkens weg te bewegen wanneer het ongemakkelijk wordt. Om niet onmiddellijk een spirituele betekenis te zoeken om de pijn maar niet te hoeven voelen. Om niet te vluchten in het helpen van anderen wanneer je eigenlijk wordt uitgenodigd om bij jezelf Aan-Wezig te blijven.

Het smalle pad is misschien niet smal omdat er zo weinig ruimte is, maar omdat het vraagt om steeds minder mee te bewegen met wat niet waar is.

Dat kan een confronterende weg zijn. Want wanneer je dieper gaat, kun je niet altijd blijven vasthouden aan de beelden die je over jezelf hebt opgebouwd. Ook spirituele beelden niet. Je kunt jezelf niet blijven vertellen dat je vanuit Liefde handelt, wanneer je diep vanbinnen nog probeert het Leven te sturen. Je kunt jeZelf niet steeds verlaten om een ander gelukkig te maken en dat vervolgens als onvoorwaardelijke Liefde blijven benoemen.

En je hoeft jezelf daar niet voor te veroordelen. Ook dat mag worden gezien. Ook dat mag worden opgenomen in de Heelheid.

De uitnodiging is niet om jezelf te dwingen tot zuiverheid, maar om bereid te zijn steeds eerlijker te kijken.

Waar handel ik vanuit Liefde? Waar handel ik vanuit angst? Waar wil ik geven? En waar probeer ik door te geven eigenlijk iets te ontvangen?

Niet om jezelf te beoordelen, maar om steeds meer te her-ken-nen wat er Werkelijk beweegt.

Wanneer de weerstand niet langer de vijand is

De diepte in gaan betekent niet dat je voortdurend moet graven, analyseren of jezelf verbeteren.

Het betekent misschien juist dat je bereid bent om niet langer weg te bewegen van wat zich aandient. Wanneer verdriet er is, mag verdriet er zijn. Wanneer angst er is, mag angst worden ontmoet. Wanneer weerstand zich laat voelen, hoeft die niet onmiddellijk te worden bestreden. Want ook wat moeilijk is, verSchijnt binnen het veld van het Leven.

De Heelheid die je bent, wordt niet werkelijk aangetast door wat er door je heen beweegt. Maar wanneer je je voortdurend vereenzelvigt met iedere gedachte, e-motie of overtuiging, kan het lijken alsof je daarvan afhankelijk bent om te weten wie je bent.

De weg naar binnen vraagt dan niet om een gevecht met jezelf, maar om een steeds dieper rusten in de Aan-Wezigheid waarin alles mag verSchijnen.

Dat vraagt ver-Trouw-en. Niet het vertrouwen dat alles altijd zal verlopen zoals jij het wenst. Maar het ver-Trouw-en dat je niet iedere ervaring hoeft te beheersen om Thuis te kunnen Zijn. Dat je niet iedere pijn hoeft op te lossen om Liefde te kunnen her-ken-nen. Dat je niet eerst volmaakt hoeft te zijn om je ten dienste te kunnen stellen van het Leven.

Liefde die door je heen beweegt

Wanneer je steeds meer Thuis komt bij jeZelf, kan dienen een andere betekenis krijgen.

Je doet misschien nog steeds dezelfde dingen als vroeger. Je helpt iemand. Je luistert. Je zorgt. Je schrijft. Je bent aanwezig wanneer iemand je nodig heeft. Maar de onderliggende beweging kan veranderen. Je hoeft niet langer voortdurend te bepalen wat jouw geven moet opleveren. Je hoeft niet de uitkomst te controleren. Je hoeft niet te weten of de ander jouw inzet voldoende waardeert.

Je kunt geven wat Werkelijk gegeven kan worden, en vervolgens het Leven zijn eigen beweging laten volgen.

Dat betekent niet dat je onverschillig wordt. Wanneer er minder behoefte is om jezelf via de ander te bevestigen, kan er juist meer ruimte ont-staan om de ander Werkelijk te zien. Niet als iemand die aan jouw verwachtingen moet beantwoorden. Niet als iemand die jij moet redden. Maar als een uitdrukking van hetZelfde Leven dat ook door jou heen Aan-Wezig Is.

En misschien ont-dek je dat dit de diepste vorm van dienen is: Niet dat jij iemand wordt die Liefde brengt naar een wereld die Liefde mist. Maar dat je steeds minder in de weg staat van de Liefde die er al Is.

De Bron dient door jou heen, en het Leven draagt jou

We hoeven niet allemaal op dezelfde manier ten dienste te staan van anderen.

Voor de één zal het zich uitdrukken in zorg. Voor de ander in kunst, onderwijs, luisteren, Aan-Wezig-heid of een eenvoudig gebaar dat niemand anders opmerkt.

Het Leven vraagt niet van iedereen dezelfde vorm.

Maar het vraagt wel dezelfde eerlijkheid:

Ben je bereid om dieper te gaan dan de behoefte om goed gevonden te worden? Ben je bereid om jezelf niet langer te verlaten wanneer het moeilijk wordt? Ben je bereid om te ont-dek-ken dat je waarde niet afhankelijk is van hoeveel je voor anderen kunt betekenen? En ben je bereid om te ver-Trouw-en dat de Liefde die je bent, niet door jouw inspanning hoeft te worden voortgebracht?

Wanneer je Thuis komt bij jeZelf, wordt dienen niet langer iets waarmee je jezelf een plaats in het Leven probeert te verwerven.

Je bént er al. Je bent opgenomen in het Leven. En vanuit die her-ken-ning kan datgene wat door jou heen wil stromen, steeds vrijer zijn weg vinden. Dan ont-staat er een wisselwerking die niet hoeft te worden georganiseerd. Jij dient het Leven. Het Leven dient jou. Niet twee afzonderlijke krachten die elkaar iets verschuldigd zijn, maar Eén Leven dat zich in een voortdurende beweging van geven en ontvangen uitdrukt.

De Bron stroomt door jou heen. En wanneer je niet langer probeert vast te houden aan wat er door je heen stroomt, kan Liefde haar eigen weg vinden.

Misschien is dat wel de uitnodiging van het smalle pad:

Niet om iemand te worden die meer Liefde geeft. Maar om steeds dieper Thuis te komen in de Liefde die je bent. En van daaruit het Leven te laten dienen, door jou heen. En jou te laten dienen, door het Leven.

Een veld waarin Liefde zichzelf kan herkennen

Voor mij betekent dit wat het is om vanuit Heelheid ten dienste te staan van een ander. Niet dat jij de ander iets moet geven wat die persoon nog niet heeft. Niet dat jij de weg moet wijzen naar een bestemming waar de ander nog moet aankomen. Maar dat je bereid bent om vanuit jouw eigen Aan-Wezig-heid een veld van Liefde te openen. Een veld waarin niets hoeft te worden geforceerd. Waarin de ander niet hoeft te beantwoorden aan jouw verwachtingen. Waarin Stilte mag beStaan, vragen mogen blijven en het Leven zijn eigen beweging mag volgen.

Want de Bron die door jou heen stroomt, is niet minder aanwezig in de ander.

En wanneer je dat steeds dieper her-kent, kan dienen een ont-moet-ing worden waarin je niet alleen geeft, maar ook ontvangt. Niet alleen Aan-Wezig bent voor de ander, maar ook opnieuw wordt herinnerd aan de Heelheid waarin jullie beiden zijn opgenomen.

Dan hoef je niet langer de regie te nemen over wat de ander moet zien, voelen of worden.

Je mag eenvoudigweg Aan-Wezig Zijn.

En ver-Trouw-en dat de Liefde die je bent, haar eigen weg vindt.

Wanneer je Thuis komt bij jezelf, hoef je niet langer te geven om iets te ontvangen. Je wordt een open beweging van de Bron, waarin dienen en gediend worden niet langer tegenover elkaar staan, maar samenkomen in de Eénheid van het Leven.

L. 

L.