Wat wil het Leven van jou?

 Wat wil het Leven van jou?

We vragen ons vaak af: Wat wil ík van het leven? Wat wil ik bereiken? Waar wil ik naartoe? Wat maakt mij gelukkig? Welke richting moet ik kiezen? Hoe kan ik mijn leven zo vormgeven dat het wordt zoals ik het graag wil?

Het zijn begrijpelijke vragen. We zijn zo gewend geraakt om het leven te benaderen vanuit het idee dat wij degene zijn die ons leven moet maken.

Maar wat als je de vraag nu eens omdraait? Niet: wat wil jij van het leven? Maar: wat wil het Leven van jou?

Dat is een kleine verschuiving in woorden, maar misschien een enorme verschuiving in bewustZijn. Want wie is eigenlijk die ik die voortdurend probeert te bepalen hoe het leven zou moeten verlopen? En wat gebeurt er wanneer we even niet vooruitlopen op wat we willen, maar Aan-Wezig worden bij wat er nu is?

Misschien ligt daar iets wat we gemakkelijk over het hoofd zien.

Het Leven is al bezig

We hoeven het Leven niet in beweging te zetten. Het is al in beweging. Elke ademhaling gebeurt. Het hart klopt. De seizoenen veranderen. Een bloem opent zich. Een lichaam herstelt of vraagt om rust. Een ontmoeting ontstaat. Een deur sluit. Een andere gaat onverwacht open. Het leven is voortdurend aan het gebeuren, ook zonder dat wij het organiseren.

Toch kan het afgescheiden ik gemakkelijk het gevoel hebben dat alles van hem of haar afhangt. Ik moet weten wat ik wil. Ik moet de juiste keuze maken. Ik moet mijn toekomst bepalen. Ik moet ervoor zorgen dat mijn leven de goede kant op gaat.

Maar misschien vraagt het Leven niet in de eerste plaats om méér controle. Misschien vraagt het om Aan-Wezig-heid.

Van willen naar luisteren

Wanneer we vragen: “Wat wil ik?” zoeken we vaak naar een beeld in de toekomst. Maar wanneer we vragen: “Wat wil het Leven van mij?” worden we uitgenodigd om te luisteren.

Misschien wil het Leven vandaag dat je rust neemt. Misschien wil het dat je een gesprek aangaat dat je al te lang uitstelt. Misschien wil het dat je iemand helpt. Misschien wil het dat je juist niets doet. Misschien wil het dat je een deur sluit. Of misschien is er helemaal niets wat je hoeft te doen. Misschien vraagt dit moment alleen maar om Vol-ledig Aan-Wezig te Zijn bij wat er Is.

Daarin zit een belangrijk verschil. Overgave betekent niet dat je geen keuzes meer maakt. Het betekent ook niet dat je je verlangens moet onderdrukken of dat je alles maar moet laten gebeuren. Het betekent eerder dat je niet langer voortdurend vanuit het kleine ik probeert te bepalen hoe het moet zijn.

Je luistert. En vanuit dat luisteren kan een beweging ont-staan.

Wat wil het Leven door jou heen?

Dat is misschien nog een diepere vraag. Niet: Wat moet ik van mijn leven maken? Maar: Wat wil er door mij heen tot uitdrukking komen? Liefde misschien. Waarheid. Zachtheid. Moed. Een bepaalde ontmoeting. Een woord dat iemand nodig heeft. Een grens die eindelijk gevoeld mag worden. Een creatie die geboren wil worden. Een vorm van dienen die niet vanuit plicht ontstaat, maar vanuit een Inner-lijke beweging. Dan wordt het leven minder een project dat ik moet realiseren en meer iets waarin ik mag participeren. Ik hoef niet voortdurend te weten waar het naartoe gaat. Ik hoef alleen maar beschikbaar te zijn voor wat zich aandient.

Ook het moeilijke hoort erbij

Dit klinkt misschien mooi zolang het leven meewerkt aan wat we graag willen. Maar wat wanneer het leven iets brengt wat we helemaal niet gekozen zouden hebben? Een verlies. Pijn. Afwijzing. Onzekerheid. Een lichaam dat grenzen stelt. Een relatie die verandert. Dan wordt deze vraag pas werkelijk verdiepend: Wat wil het Leven nú van mij? Misschien niet dat ik dit leuk vind. Misschien niet dat ik het begrijp. Misschien zelfs niet dat ik het onmiddellijk accepteer. Maar misschien vraagt het Leven om Aan-Wezig te blijven. Om niet weg te vluchten in het verhaal dat het anders had moeten zijn. Om te voelen wat er gevoeld wil worden. Om Liefde niet afhankelijk te maken van de omstandigheden. Want ook dat wat wij liever niet hadden ontmoet, kan onderdeel zijn van een beweging die wij op dat moment nog niet kunnen overzien.

Het Leven hoeft niet door mij bestuurd te worden

Dit is één van de meest bevrijdende inzichten: Ik hoef het Leven niet te besturen om er Vol-ledig in te kunnen leven. Er mag richting zijn. Er mogen verlangens zijn. Er mogen keuzes worden gemaakt. Maar onder dat alles kan een dieper ver-Trouw-en Aan-Wezig Zijn. Een weten dat niet uit het denken komt. Een Stille ge-Waar-wording: Ik hoef niet alles te weten. Ik hoef niet alles te controleren. Ik hoef niet voortdurend te bepalen wat mijn leven moet worden. Ik mag luisteren. En misschien ont-dek ik dan dat het Leven mij al die tijd niet vroeg: “Wat wil jij dat ik voor jou doe?” Maar: “Ben je bereid te luisteren naar wat door jou heen wil Leven?”

Wellicht is dat de beweging van controle naar Overgave. Van het leven willen vormen naar het Leven ont-moet-en. Van mijn leven naar eenvoudigweg Leven.

En wanneer de vraag niet langer is: “Wat wil ik van het Leven?” maar: “Wat wil het Leven van mij?” kan er iets heel Stil worden.

En juist dààr kan je, in die Stilte, het antwoord horen.

L.